- Kənd kinoteatrı
- Rəşid Bərgüşadlı
-
Gərmə-təzək kəndlinin dolanışığı üçün hava-su kimi vacibdir, amma Şükürün peyinliyi binədən biabırçılıq olub. Biz görmüşük ki, peyinlik günün altında ayaqlandıqca bir müddətə daşa dönər, iyi çəkilər. Bu adamınsa mal-qarası ilin on iki ayı qarınağrısına düşürdü. Bilmirəm, tövlənin şəraitindənmi beləydi, yoxsa Şükürün davarı harda zəkkum ot var onu yeyib bu hala düşürdü. Evlərinin üstündən keçəndə iydən gözümüz yaşarırdı. Amma nolsun, hər cümə bu peyinlikdə ağnaşmağa məcbur idik...
Kənddə yeganə ikimərtəbəli ev Şükürünkü idi. Evin arxa divarı əhənglənmişdi və pəncərəsiz idi. Proyektorla kinoya baxmaq üçün bu cür divar hər deyəndə ələ düşməz. İnsafsız da peyinliyi düz evin dalında – bizim ekran qarşısında sərildiyimiz yerdə salmışdı. Kinoverən Sərdara nə qədər deyirdik ki, başqa divar tapaq, qoymurdu, elə bil Şükürlə sövdələşmişdi. Deyirdi, – Bu cür ekranı heç yerdə tapammarıq, – kinonu qoşub Şükürgilin alt mərtəbəsində yatırdı. Əlləm-qəlləm adam idi Sərdar. Qonşu kənddən olsa da az görürdük onu. Rayonda “videoxana”sı vardı. Videomaqnitafonla proyektoru bir-birinə calayıb maraqlı dəzgah düzəltmişdi. Kinonun pulunu verməyənin adını yazırdı nisyə dəftərinə, gələn dəfə qoparmayınca həyətə buraxmırdı. Bir sözlə, Sərdar əlli qəpiyə bizə həm Şükürün peyinliyini ayaqlatdırırdı, həm də kinoya baxdırırdı. Peyinliyin adını “kinoteatr” qoymuşduq. Cümə günü gətirib saman səpərdik peyinliyə ki, axşam üst-başımız bulaşmasın, əl-ayağımız tırığa batmasın...
Axırıncı cümə üç filmə baxmalıydıq: Çarli Çaplinin komediyasına, Arnold Şvarsenegerin davalı filminə və Gərayın toy kassetinə. Gəray Aşa xalanın axmadar oğludur. Bakıda yaşayır. Bir ay olmazdı evləndiyi. Toyun videokassetini göndərmişdi ki, Sərdar bizə də göstərsin. Bizim üçün çox maraqlıydı şəhərin restoran toyu...
Növbə toy kassetinə çatanda üzüsəhərə idi. Musiqi səsinə yuxusu qaçan qonşu evlər də yığışdı Şükürün gərməliyinə. Toy aparıcısının şerləri, qohum-əqrəbanın xeyir-duaları, cürbəcür içkilər, yeməklərlə bəzədilmiş möhtəşəm masalara ağzımız ayrıq qalmışdı. Aşa xala sevincdən göylə gedirdi. Arada, toyda şahidi olduğu hadisələri də danışıb peyinliyin qoxusunu unutdururdu bizə. Bəy-gəlini “Vağzalı” ilə restorandan çıxaranda hərə özüylə gətirdiyi kətili götürüb Aşa xalaya gözaydınlığı verirdi. Gözlərini dörd-beş saat Şükürün divarına zilləmiş tamaşaçıların boynu zoqquladayırdı ağrıdan. Elə bu heynidə ekranda nə görsək yaxşıdı!?.. Rüsvayçılıq! Həm də görünməmiş bir rüsvayçılıq!..
Bəylə gəlin yataqda lüm-lüt bir-birinə təpilib elə hoqqalardan çıxırdı ki, adamın bu səhnələrdən əti ürpənirdi. Onların ah-ufu Şükürün məhəlləsini başına götürmüşdü. Elə bil yuxusuz camaatın ətinə biz soxdular. Proyektoru söndürə bilən yox idi, Sərdar isə Allah bilir, neçənci yuxuda idi. Kimsə ağıllı tərpənib proyektorun qabağını kəsdi. İncəvara, iyrənc kadrlar cəmi iki-üç dəqiqə çəkdi. Kasset bitmiş, ekran indi titrəyirdi. Kəndin ağsaqqalı Salantur kişi dedi ki, – Aşa, Gərayı ağıllı oğlan bilirdim, amma gərək bizə qarşı belə qanacaqsızlıq etməyəydi. Arvad-uşaq, qız-gəlin yanında başımızı yerə soxdu... – suyumuz süzülə-süzülə məhləni tərk edəndə Aşa xala hələ də peyinliyin ortasında key kimi qalmışdı...
Bu hadisədən sonra kəndimizdə bir daha kino göstərilmədi. Uzun müddət hərə öz evinə qapandı, kövşəndə, örüşdə hamı bir-birindən həya elədi.
...Lap sonradan məsələnin üstü açıldı. Sən demə, Aşa xala oğlunun toy kasseti cızılıb xarab olamsın deyə “video Sərdar”dan xahiş edibmiş ki, toyun üzünü başqa kassetə köçürsün. Gəray da toyu köhnə pornofilm kassetinin üstünə yazıbmış. Sərdar bunu boynuna aldı. Hələ yalvar-yaxar edirdi ki, “kinoteatrı” bərpa edək. Amma çox gec idi, kəndin abır-həya pərdəsi cırılmışdı. İndi Şükürün peyinliyindən hamı iyrənirdi. Hər şey də Gərayın başında çatladı, zavallı uşaq kənddən ayağını birdəfəlik üzdü...
18 aprel 2019-cu il
- 105
iyul 2022, Rəşid B.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......