- Kənd kinoteatrı
- Rəşid Bərgüşadlı
-
Gərmə-təzək kəndlinin dolanışığı üçün hava-su kimi vacibdir, amma Şükürün peyinliyi binədən biabırçılıq olub. Biz görmüşük ki, peyinlik günün altında ayaqlandıqca bir müddətə daşa dönər, iyi çəkilər. Bu adamınsa mal-qarası ilin on iki ayı qarınağrısına düşürdü. Bilmirəm, tövlənin şəraitindənmi beləydi, yoxsa Şükürün davarı harda zəkkum ot var onu yeyib bu hala düşürdü. Evlərinin üstündən keçəndə iydən gözümüz yaşarırdı. Amma nolsun, hər cümə bu peyinlikdə ağnaşmağa məcbur idik...
Kənddə yeganə ikimərtəbəli ev Şükürünkü idi. Evin arxa divarı əhənglənmişdi və pəncərəsiz idi. Proyektorla kinoya baxmaq üçün bu cür divar hər deyəndə ələ düşməz. İnsafsız da peyinliyi düz evin dalında – bizim ekran qarşısında sərildiyimiz yerdə salmışdı. Kinoverən Sərdara nə qədər deyirdik ki, başqa divar tapaq, qoymurdu, elə bil Şükürlə sövdələşmişdi. Deyirdi, – Bu cür ekranı heç yerdə tapammarıq, – kinonu qoşub Şükürgilin alt mərtəbəsində yatırdı. Əlləm-qəlləm adam idi Sərdar. Qonşu kənddən olsa da az görürdük onu. Rayonda “videoxana”sı vardı. Videomaqnitafonla proyektoru bir-birinə calayıb maraqlı dəzgah düzəltmişdi. Kinonun pulunu verməyənin adını yazırdı nisyə dəftərinə, gələn dəfə qoparmayınca həyətə buraxmırdı. Bir sözlə, Sərdar əlli qəpiyə bizə həm Şükürün peyinliyini ayaqlatdırırdı, həm də kinoya baxdırırdı. Peyinliyin adını “kinoteatr” qoymuşduq. Cümə günü gətirib saman səpərdik peyinliyə ki, axşam üst-başımız bulaşmasın, əl-ayağımız tırığa batmasın...
Axırıncı cümə üç filmə baxmalıydıq: Çarli Çaplinin komediyasına, Arnold Şvarsenegerin davalı filminə və Gərayın toy kassetinə. Gəray Aşa xalanın axmadar oğludur. Bakıda yaşayır. Bir ay olmazdı evləndiyi. Toyun videokassetini göndərmişdi ki, Sərdar bizə də göstərsin. Bizim üçün çox maraqlıydı şəhərin restoran toyu...
Növbə toy kassetinə çatanda üzüsəhərə idi. Musiqi səsinə yuxusu qaçan qonşu evlər də yığışdı Şükürün gərməliyinə. Toy aparıcısının şerləri, qohum-əqrəbanın xeyir-duaları, cürbəcür içkilər, yeməklərlə bəzədilmiş möhtəşəm masalara ağzımız ayrıq qalmışdı. Aşa xala sevincdən göylə gedirdi. Arada, toyda şahidi olduğu hadisələri də danışıb peyinliyin qoxusunu unutdururdu bizə. Bəy-gəlini “Vağzalı” ilə restorandan çıxaranda hərə özüylə gətirdiyi kətili götürüb Aşa xalaya gözaydınlığı verirdi. Gözlərini dörd-beş saat Şükürün divarına zilləmiş tamaşaçıların boynu zoqquladayırdı ağrıdan. Elə bu heynidə ekranda nə görsək yaxşıdı!?.. Rüsvayçılıq! Həm də görünməmiş bir rüsvayçılıq!..
Bəylə gəlin yataqda lüm-lüt bir-birinə təpilib elə hoqqalardan çıxırdı ki, adamın bu səhnələrdən əti ürpənirdi. Onların ah-ufu Şükürün məhəlləsini başına götürmüşdü. Elə bil yuxusuz camaatın ətinə biz soxdular. Proyektoru söndürə bilən yox idi, Sərdar isə Allah bilir, neçənci yuxuda idi. Kimsə ağıllı tərpənib proyektorun qabağını kəsdi. İncəvara, iyrənc kadrlar cəmi iki-üç dəqiqə çəkdi. Kasset bitmiş, ekran indi titrəyirdi. Kəndin ağsaqqalı Salantur kişi dedi ki, – Aşa, Gərayı ağıllı oğlan bilirdim, amma gərək bizə qarşı belə qanacaqsızlıq etməyəydi. Arvad-uşaq, qız-gəlin yanında başımızı yerə soxdu... – suyumuz süzülə-süzülə məhləni tərk edəndə Aşa xala hələ də peyinliyin ortasında key kimi qalmışdı...
Bu hadisədən sonra kəndimizdə bir daha kino göstərilmədi. Uzun müddət hərə öz evinə qapandı, kövşəndə, örüşdə hamı bir-birindən həya elədi.
...Lap sonradan məsələnin üstü açıldı. Sən demə, Aşa xala oğlunun toy kasseti cızılıb xarab olamsın deyə “video Sərdar”dan xahiş edibmiş ki, toyun üzünü başqa kassetə köçürsün. Gəray da toyu köhnə pornofilm kassetinin üstünə yazıbmış. Sərdar bunu boynuna aldı. Hələ yalvar-yaxar edirdi ki, “kinoteatrı” bərpa edək. Amma çox gec idi, kəndin abır-həya pərdəsi cırılmışdı. İndi Şükürün peyinliyindən hamı iyrənirdi. Hər şey də Gərayın başında çatladı, zavallı uşaq kənddən ayağını birdəfəlik üzdü...
18 aprel 2019-cu il
- 97
iyul 2022, Rəşid B.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......