...
  • Sındım — O Hələ də Yazırdı
  • Ceyhun Fikrət
  • Müəllif :Ceyhun Fikrət

    Qəribədir... Hər gün mənimlədir.
    Məni demək olar ki, əlindən yerə qoymurdu.
    Bəzən mənə elə gəlir ki, mən onun üçün çox əzizəm.
    Bəlkə də elə düşünmək istəyirəm. Amma kim bilir...

    Bəzən məndən çay içir, bəzən də su.
    Sanki həyatının bir parçasıyam.
    Onun səsini, nəfəsini, hətta susqunluğunu belə hiss edirəm —
    baxmayaraq ki, mən sadəcə bir fincanam.

    Bu gün o qəribə dərəcədə susqun idi.
    Həyat yoldaşına belə gülümsəmədi.
    Gözlərində dərin bir yorğunluq, sanki görünməyən bir yük vardı.

    Mən onu izləyirdim — hər zamankı kimi səssiz, amma diqqətlə.
    Birdən dönüb dedi:
    – Mənə qəhvə hazırla.

    Xanımı qəhvəni gətirdi.
    Amma... başqa bir fincanda.

    O an içimdə iti bir ağrı hiss etdim.
    Qısqandım.
    Axı hər səhər onun əllərində oyanmağa öyrəşmişdim.
    Bu günsə kənara atılmışdım. Unudulmuşdum.

    Sanki içimdəki istilik sönürdü.
    “Yəqin, bir daha mənə dönməyəcək...” – dedim içimdə.
    Amma bunu dilə gətirə bilməzdim.
    Axı mən sadəcə bir fincan idim.

    O isə yenə yazı stolunun arxasındaydı.
    Əlində qələm, qarşısında ağ vərəqlər — öz dünyasında.
    Bəlkə də mən onun üçün doğrudan da dəyərliydim...
    Ya da bu, mənim uydurduğum bir nağıl idi.

    Bu gün anladım ki, hər şey müvəqqətidir.
    Mənim varlığım da, sevgim də, gözləntim də...
    Sadəcə, kimlərəsə çay və su vermək üçün yaranmışdım.

    Sonra o, mənə tərəf gəldi.
    Ürəyimdə bir ümid işığı yandı.
    Bəlkə də yenidən onun əllərində olacaqdım.

    Əlinə götürdü. Bir anlıq dayandı.
    Sonra xanımına baxıb soruşdu:
    – Bu fincanı kim sındırıb?

    Xanımı təəccüblə dedi:
    – Bu, bir neçə saat əvvəl sınmamışdı… bu necə ola bilər?

    O, məni diqqətlə seyr etdi.
    Mən isə son dəfə onlara baxıb gülümsəmək istədim.
    Amma içimdə iti bir ağrı hiss etdim.
    Çünki onun gözləri çox kədərli idi. O bilmədi nə etsin. Məni son dəfə əllərinə götürüb baxdı.
    Sonra isə məni zibilliyə atdı. Mən daha onu görə bilmədim. Hər yer qaranlıqlaşdı.

    Sükut çökdü.
    Ətrafımda qırılmış xatirələr uzanmışdı.
    Soyuq, səssiz, cansız.

    Mən sındım.
    Amma o hələ də yazırdı.
    Və bəlkə də... məni bir daha heç vaxt xatırlamayacaq.


    06 Oktyabr 2025-ci il
  • oktyabr 2025, Ceyhun F.

  • 646
Türk Dünyasının Ədəbi, Mədəni Və Ictimai Əlaqələrinin Inkişafına Töhfə Verən Yaz...

زائـــور اوستاج

Türk Dünyasının Ədəbi, Mədəni Və Ictimai Əlaqələrinin Inkişafına Töhfə Verən Yazıçı Və Jurnalist Sona Abbasəliqızı Ismayılova Redaktorun qeydi: Bu bioqrafik dəyərləndirmə müəllifin nəşr olunmuş əsərləri,......

Gəldim Sənə

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......

Daa Dimə (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......

Haindi (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......

Zər Qafiyə Quqquluqu Satira

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......

Dəvənin Etirazı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......

Baxarıq

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......

Dəniz insan kimidir

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......

Bizim nağıl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......

Qadın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......