şair, yazıçı, jurnalist
Ceyhun Fikrət (Dünyamalıyev Ceyhun Fikrət oğlu)1984 ci ildə Bakı şəhərində anadan olub. Əsli Şamaxı şəhərindəndir. 2005-ci ildən dövrü-mətbuatda yazıçı və jurnalist fəaliyyətini davam etdirir. 2015 ci ildə İran islam respublikasının Qom şəhərində yerləşən Əl-Mustafa beynəlxalq universitetinin Əl-Məhdi adlanan şöbəsində fars dili və islam maarifi fakultəsində təhsil alıb. Bundan əlavə 2017-ci ildə İranın Təbriz şəhərində yerləşən Əl-Mustafa Beynəlxalq Universitetinin Təbriz filialına daxil olub. 2024-ci ildə Əl-Mustafa Beynəlxalq Universitetinin Fiqh və İslam maarifi fakultəsini bitirib. Hal-hazırda yazıçı,jurnalist və ilahiyyatçı kimi fəaliyyətini davam etdirir.
Ailədə kişinin və yaxud qadının dəyərinin artması, onların bir-birlərinə olan qarşılıqlı münasibətlərinin düzgün formada olmasından aslıdır. Kişinin ailədə şah, qadının isə vəzir vəzifəsin də olması......
Hal-hazırda cəmiyyətdə baş verən hadisələr bir çoxlarına məlum olduğu halda, bu hadisələr bir çoxlarına da məlum deyil. Insanların bəziləri cəmiyyətdə olan hadisələrə göz yumur, elələri......
düşüncələrə. Uşaqlarda sevinib, qəmin divarlarından uzağa baxırlar. Parçalanmış hisslərlə, bir-birlərinə qar atırlar. , pəncərədən bir kişi baxaraq, qarın maşına vuracağı......
Uşaqlıq illərindən ətrafımdakı insanların həyatına biganə qala bilməmişəm. Hər zaman haqqımı müdafiə etsəm də çox haqqsızlıqla qarşılaşmışam. Bəzən öz haqqını müdafıə etməyərək hər yerdə rüşvət......
Getmək istəyirəm bu şəhərdən, izim qalmasın bu şəhərdə, gedim uzaqlara, tanımadığım bir yerə, o yerdə tanımasınlar məni, bilməsinlər dilimi, döyməsinlər qapımı, deməsinlər ki, sən kimsən?......
Vətən yolunda şəhid olan Maarif Səfərova həsr olunur Dedilər ki, şəhidsən, güldüm dəlilər kimi, bilmədim ki, sevinim, yoxsa ağlayım, birdən yıxılmaq istədim, dünyanın kədərinə, büdrədim,......
İnsanların bir-birinə yadlaşdığı bir vaxtda, hətta qohumların da bir-birinə yad olması o deməkdir ki, cəmiyyət getdikcə tənəzzülə uğrayır. Tənəzzülə uğrayan cəmiyyətdə isə sağlam ailələrin mövcud......
Bu gün qar yağır Təbrizə, kədərin soyuqluğuna, Bakının küləkli havası düşür yadıma, baxıram xəbərlərə, bir istilik tapacağıma ümüd edərək, sızlayıram. qəribçiliyimi fikirləşirəm, kədərin sonluğuna......
Mənə soyuqdur, üşüyürəm, günahın doğruya qarışmasından, yalanın doğruya üstünlüyündən. Hər iş dəyişib, hətta sənin gözlərində, faniləşib, çirkabı görmədən yalanla yeriyir ayağın. Üşüyürəm, Çünki yalanın doğruluğu......
Hər şey dəyişdi sənin gözlərində, dünya qara rəng aldı, dünya gözlərin kimi qara oldu, qara gözlərinlə dünyanın qaranlığına baxdın, axtardın, həqiqəti, düzgünlüyü, ədaləti. Amma qara......
Bilmirəm, , İlahi, bu şəhər yaman sıxır məni, küçələri də, adamsızdı, qəribəm bu şəhərə, yadam bu şəhərə, küçələri də,yaddır mənə, itmişəm, batmışam bu küçələrdə.......
Sən yuxusuz gecələrimin sakinisən, sanki qapını döyüb qonaq gəlmisən, soyuq bir külək kimi soruşmadan, içəri girmisən, soyutmusan, ağlımı, düşüncələrimi, soyuq otağımda dəyişib sanki, dəyişib boyası......
hər şeyi, sənə, doğru həqiqəti, bilmədən güldün, bu dünya fanidir, söylədim sənə, bir anlıq dayanıb, dəlisən dedin. Baxdın bu həyatın, gedişatına, bilmədin bu......
Bu mənəm, atası öldürülmüş yetim bir qız, kimsəsizlik fəryadından hönkür-hönkür ağlayan. Bu mənəm, böyük cinayətlərə cəza günündə şahidlik edən. O gün, dünyada olmayan və olmayacaq......
Yaşaram dünyada, qəriblər kimi, bu dünya evindən, köçüb , sanki bu dünyada, yaşamamışam, dünya bir körpüdür, ötüb . Faydasız həyatdan, əlimi üzdüm, bildim ki, bu......
Yenə bu gecə sanki xəyal girdabına batmışdım. Nə fikirləşdiyimi, nə qərarda olduğumu bilmirdim. Çünki fikirləşdikcə fikirlərim parçalanır, ağlıma qəribə fikirlər gəlirdi. Axır ki, qərara gəldim......
Bəzən həyatda etdiyin səhvlər səni həmişə izləyir. Sən bu səhvləri düşündükcə həyatın səni keçmişə sarı döndərir. Sən özün istəmədən keçmişlə müharibəyə qalxırsan. Başa düşürsən ki,......
Səhər isə anam yenə mülayimliklə, heç kimlə işin olmasın deyərək, məni məktəbə yola salırdı. Hər səhər evdən çıxıb dərsə gedirdim. Qarşıma çıxan insanların üzlərində müharibənin......
Yenə müəllimə qaçqınlardan danışırdı. Bizdə müəllimənin dediklərinə uşaq sadəliyi ilə qulaq asırdıq. Amma nə üçünsə, müəllimə kədərli baxışları ilə bizə baxırdı. Görünür ölkədə, olan hadisələr......
Bu gün yağış yağır, sənin ömrünə, bu yağan yağış, bəlkə səni qurtara, əziyyətdən pislikdən, zülmdən. Bu nur damlaları, qəlbinin dərinliyinə bir iz sala, səni yuxudan......
Bəzən bizim cəmiyyətimizdə elə hadisələr yaşanır ki, bu hadisələr insan həyatına mənfi təsir qoyur. Gənclərin azad düşüncəsinin olmaması, bəzən də, azad fikirləri olan zamanda isə......
Müəllif: O, sanki nə edəcəyini bilmirdi. Bəlkə də bu yolu səhv seçmişdi. Amma geri qayıtmaq artıq mümkün deyildi. Öz-özünə pıçıldadı: “Mən mütləq bacaracağam.”......
Müəllif : Qəribədir... Hər gün mənimlədir. Məni demək olar ki, əlindən yerə qoymurdu. Bəzən mənə elə gəlir ki, mən onun üçün çox əzizəm. Bəlkə......
O, hara gedəcəyini bilmirdi. Bir anlıq keçmiş duyğular onu özünə çəkirdi. Geri dönüb özünə, uşaqlığına baxmaq istəyirdi. Amma necə? İllər çox keçmişdi. O böyümüş, artıq......