- Sağlam cəmiyyət
- Ceyhun Fikrət
-
İnsanların bir-birinə yadlaşdığı bir vaxtda, hətta qohumların da bir-birinə yad olması o deməkdir ki, cəmiyyət getdikcə tənəzzülə uğrayır. Tənəzzülə uğrayan cəmiyyətdə isə sağlam ailələrin mövcud olmasi qeyri mümkündü. Qohumların yadlaşması və yaxud qonşuların bir-birilərini tanımaması cəmiyyətdə olan hadisələrin ailələrə pis təsir etməsindən irəli gəlir. Cəmiyyətdə olan fərdlərin bir-birilərinə qarşi soyuq münasibət bəsləməsi, çox vaxt keçmişdə olan ədavətlərlə və yaxud paxıllıq, həsəd, kin-küdürətdən irəli gəlir. Burda yoxsulluq və yaxud zənginlikdə böyük rol oynayır. Məsələn: Bəzən bir qohumun zəngin, digər bir qohumun yoxsul olması ədavətə yol açan mənbələrdən sayıla bilər. Bu iş bəzən yenə nəfsi istəklərin məcradan çıxmasına səbəb olur. Nəfsi istəklər nəticəsində fərdlər getdikcə yadlaşır,isti münasibətlər soyuq münasibətlərə çevrilir. Deməli, bir cəmiyyətdə qonşu-qonşunu, qohum-qohumu saymadığı halda və insanların yadlaşması, biganəlik hallarının çoxalması göstərir ki, artıq cəmiyyət tənəzzülə uğrayır. Yoxsul və zənginlərin niyyətləri bərabərləşsin deyə saf və sağlam bir cəmiyyətin yaranması zəruridir. Saf və sağlam cəmiyyətin yaranması üçün də gərək insanlar yəni hər bir fərd, digər bir fərdlə mehriban və səmimi ünsiyyət qurmalıdır. Necə ki, Allahın Peyğəmbəri (ə) buyurub: ”Qohumun səninlə əlaqəni kəssə də, sən onunla əlaqəni qırma”. Sonra cəmiyyətdə sağlam mühütün formalaşması üçün yenədə ilk əvvəl elmin inkişafı və əxlaq normalarının qaydaya düsməsi mütləq vacibdi. Əxlaq normalarına gəldikdə isə, bəzi fərdlərin cəmiyyətdə doğru və düzgün olmayan hərəkətləri (yəni əxlaqla ziddiyyət təşkil edən hərəkətlər) cəmiyyətdə olan digər fərdlərə öz təsirini göstərmiyə bilməz. Çox vaxt nəfsi istəklərin həddi aşması, bəzən fərdlər arasında böyük problemlərə, cinsi xəstəliklərə, cəmiyyətə gəldikdə isə qınaq obyektinə səbəb olur. Cəmiyyətin və cəmiyyətdə mövcud olan fərdlərin özlərini islah etməsi mütləq vacibdir. Bu barədə İmam Əli (ə) buyurub: ”Kim özünü islah etməsə, çirkin adətlər onu rüsvay edər”. Bundan əlavə İmam Əli (ə) yenə buyurur: ”Kim nəfsin istəyinə tabe olsa, bu istək onu kor, kar, xar edər və azdırar”. Cəmiyyətdə olan bütün fərdlər yalnız nəfsi istəklərdən uzaq olsa, əxlaq normalarına zidd olan hadisələr törənməz, ən azından cəmiyyətdə yaşayan bütün fərdlərin hüqüqları pozulmaz və sağlam cəmiyyət yarana bilər
Bakı şəhəri
03.08.2014 ci il
- 256
aprel 2021, Ceyhun F.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......