...
  • Zaur Ustacdan Iki Yeni Şeir
  • زائـــور اوستاج
  • ZAUR USTACDAN İKİ YENİ ŞEİR
    VALLAH KƏHRİZDƏN AYIBDI...
    Turist kimi gəzmişəm,
    Qarış-qarış Yurdumu!
    Hələ yada salmıram,
    Süründüyüm Ordumu!
    * * *
    Əlimdə qayçı, dəryaz,
    Toz-torpaq uda-uda!
    İstəyirəm mən dönəm,
    Nisgilli, dərdli Yurda!
    * * *
    Gözümüzü açandan,
    Eşitdik: “Araz”, “Araz”...
    O vaxtlar Qarqar bizə,
    Dayaz idi, damdayaz...
    * * *
    İndi keçilməz olub,
    Dərindən də dərindi...
    Yeganə təsəllimiz,
    Bu dərdimiz sərindi...
    * * *
    Bir də ümid çırağı,
    Qurumayan o kəhriz...
    O vaxtlar düşünərdik,
    - “Nə ərköyün bu kəhriz...”-
    * * *
    Kənkanlarla qol-boyun,
    Yaşamaqdan zövq alır.
    Onlar nazın çəkməsə,
    Suyu tez-tez azalır...
    * * *
    İndi bu fikrə görə,
    Utanıram özümdən...
    Düz otuz il sərasər,
    Yaş axıdıb gözündən...
    * * *
    Arınıb zir-zibildən,
    Xirtdəyinə çıxsa da...
    Axıdıb göz yaşını,
    Öz içinə axsa da...
    * * *
    İndi mən o kəhrizin
    Yanına turist kimi...
    Yaxası zınqırovlu,
    Muncuqlu artist kimi...
    * * *
    Necə gedim, a Millət!?
    Dilə gəlib deməzmi:
    -Hanı sənin külüngün?!-
    Göz yaşını yeməzmi?!
    * * *
    Ya evimin divarı,
    Qarqarın qara daşı,
    Şahbulağın ağ daşı,
    Atıb-tutmazmı başı?!
    * * *
    Soruşmazmı, nə vaxtdır,
    Hardasan, “İşlərbaşı”!?
    Qalmayıb xanəgahın,
    Artıq daş üstə daşı...
    * * *
    Hanı malan, şuğulun!?
    Ya isgənən, sığırğan!?
    Neçə vaxtdır, hardasan!?
    - Burda hamı bağrı qan...
    * * *
    Bəlkə də kəhriz kimi,
    Arılar da vəfalı...
    Kötüklər ta çürüyüb,
    Pətək arar səfalı...
    * * *
    Kol-kos basmış arxların
    İtib bəndi-bərəsi...
    Məni görcək deməzmi,
    - Hanı bunun dəhrəsi!?-
    * * *
    İndi mən o kəhrizin
    Yanından turist kimi...
    Yaxası zınqırovlu,
    Muncuqlu artist kimi...
    * * *
    Ötüb keçə bilmərəm,
    Bəlkə bir “ajıqıjı”
    İllərdi yol gözləyir,
    - Harda qaldı bu “Qıjı”!?
    * * *
    Məndən dastan gözləyən,
    Mən “Zəfər dastanım”ı
    Bax, orda yazacağam,
    - Əkəcəm bostanımı...
    * * *
    Hər tutumu çırpanda,
    Ya da üzüm dərəndə...
    Axtalıq zoğalları
    Kölgəliyə sərəndə...
    * * *
    Gözü bıçaqlı əzgil
    Batsın sənin gözünə...
    Buz quyumdan içməmiş
    Söz baxarmı sözümə!?
    * * *
    Ən sonuncu adamsan,
    Bu işdən söz açmağa!
    Qısqı bərk gələn kimi,
    Yer gəzərsən qaçmağa...
    * * *
    Öz işinlə məşğul ol!!!
    Qoy, dərdli dərdin çəksin...
    Gilas da dəriləcək,
    Döz, barı bir ting əksin...
    17.04.2022. – Bakı.

    TƏZƏ SÖZ
    Təzə söz eşitmişəm,
    Göydən Yerə gəlmədi.
    Yəqin ki, maraq etdin,
    Görən hansı kəlmədi?
    * * *
    Səbr et, indi deyərəm,
    Kökü Loqos, logiya.
    Təptəzəcə elmdir,
    Adı "Tapdalogiya".
    * * *
    Çox mötəbər ağızdan
    Eşitdim lap indicə.
    Pek anlamlı kəlmədi,
    Mənasına gəlincə.
    * * *
    Cığıra düşüb getmək,
    Olub tipalogiya.
    Ənənəni yaşatmaq
    İndi Tapdalogiya.
    * * *
    Afərin, bərəkAllah!
    Gorun çatlasın, Sabir!
    İndi daha sabahdan
    Qazilmayacaq qəbir.
    * * *
    Yandırıb Ataları
    Sovuracayıq külün...
    Mən bu işə ağladım,
    İstərsəniz siz gülün...
    30.04.2022. - Bakı.
    Müəllif: Zaur Ustac
    YAZARLAR.AZ
  • may 2022, زائـــور ا.

  • 121
Daa Dimə (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......

Haindi (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......

Zər Qafiyə Quqquluqu Satira

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......

Dəvənin Etirazı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......

Baxarıq

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......

Dəniz insan kimidir

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......

Bizim nağıl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......

Qadın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......

Bakı qəzəl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......

Səni düşünürəm

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......