...
  • Sən günəşin qürub çağı küləyin qucağında yatmağa hazırlaşan dənizin özüsən
  • زائـــور اوستاج
  • YAZ
    YAZI
    YAZAR
    YAZARLAR


    BRAYL ƏLİFBASI
    Səni sevmək
    Brayl əlifbasını öyrənmək kimidir...
    Napoleonun əsgərləritək
    qaranlığın səssizliyində
    pıçıltısız oxumaqdır səni sevmək.
    Sadəcə nöqtələrə toxunaraq
    xəritələri zehnimə köçürməkdi
    Səni sevmək...
    Əllərim gözlərini əzbərləyib,
    əlifbamın sual işarəsidir gözlərin.
    Ovuclarımın içi
    yanaqlarını qucaqlamağı sevir,
    dodaqlarım burnuna toxunanda
    əlifbamın nöqtəsini oxuyuram.
    Kəpənək çiçəyə toxunduğu tək
    nəfəsini qoxulayıram.
    Zərif qulaqlarını oxşayanda
    vergülü duyuram.
    Əlifbamın məchul X hərfi
    dodaqlarında gizlənib.
    Səni A-dan Z-yə sətir-sətir,
    misra-misra təkrarlayıram.
    Səni sevmək Brayl əlifbasını
    öyrənmək kimidir...
    Gecənin bir aləmi əlimdə vərəq
    Yorğun əsgər kimi yuxulayıram.

    SƏN KİMSƏN?
    Sən kimsən?
    Bəlkə günəşin qürub çağı
    küləyin qucağında
    yatmağa hazırlaşan
    dənizin özüsən
    təlatümlü, köpüklü dalğalarınla...
    Mənsə qollarının arasında
    ayağı yerdən üzülmüş
    naşı üzgüçü...
    köksünə sığınıb
    sənə qərq olanda
    bir anlıq nəfəsim dayanır
    güclü bir dalğanın
    sahilə çırpılıb
    sonra yenidən
    dənizə qayıtması kimi...
    Sən kimsən?
    Bəlkə qayıqdakı balıqçı...
    Yox, səndə balıqçı ürəyi yoxdu axı
    toruna düşən balıqları
    kövrəlib dənizə qaytararsan
    bilirəm...
    qıymazsan çarəsiz balıqlara
    Sən kimsən?
    Bu qədər mərhəmətli,
    bu qədər həlim
    Sən kimsən?
    Nəfəsi eşq qoxuyan
    ruhu sevgi toxuyan
    baxışları
    körpə təbəssümü kimi
    sevimli və məsum
    Sən kimsən?
    Züleyxanın köləsi Yuzarsif
    yoxsa Erosun kölgəsi?

    ZÜLMKAR
    Ağla gələn
    başa gələr deyirlər
    Ağlıma sən gəlirsən...
    Dərdlə dərman
    qoşa imiş deyirlər
    Zərdə qoşa gəlirsən...
    Gündüzlər xəyalıma
    gecələr yuxuma gəlirsən
    Gözüm tora dirənir,
    başucumda bir hörümcək
    yol qurur...
    Axşamın sərin mehində
    boynuma nəfəsin dəyir
    Bir də görürsən ki,
    durduğum yerdə
    qulağıma səsin gəlir
    Qatar-qatar xatirələr
    yoluma çıxır
    Bir də görürsən ki,
    yağışın hər damlası
    arı kimi sancmağa
    üstümə gəlir
    Həsrətin qor yükü
    bağrımı dəlir...
    Bir də görürsən ki,
    bir sincabın gözündən
    baxışların boylanır
    Sənə doğru getdiyim yollar
    Cırtdanın nağılındakı kimi
    haçalanır, qollanır...
    Səni necə sevdiyimi
    bilirsən
    Belə olmaz, zülmkar,
    Özün nə vaxt
    gəlirsən?

    ƏZİZİM
    Deyirsən ki, yatammıram gecələr,
    bilirəm ki
    sıxır səni nə edimlər, necələr
    Həyatdı bu
    zaman keçər,
    sevinc qəmə güc gələr,
    yorğun ruhun
    bircə şirin yuxu ilə dincələr
    Eh... bu dünya
    belə gəlib beləcə də gedəcək,
    yaşa ömrü əvvəl- axır bitəcək.
    Hər açılan günəş üzlü sabahın
    haqqını ver gözlərinə gülümsə,
    gecələri qəti qara basmasın,
    yat yuxunu doyunca
    keşik çəksin mələklər...
    Ölüm səni qorxutmasın gecələr,
    gec ya da tez əcəl ömrə tən gələr
    Bir də gördün kəfən cismə gen gələr
    Həyatdı bu
    zaman keçər, görərsən ki,
    sevinc qəmə güc gələr,
    yorğun könlün
    bircə şirin yuxu ilə dincələr...

    ŞƏKİLLİ KİTAB
    Şəkilli kitab kimisən
    Oxumaq olmur
    Tikanlı gül kimisən
    Qoxulamaq olmur
    Bürkülü yay kimisən
    Yuxulamaq olmur
    Nədi bu əlimdən
    Çəkdiyim zülüm
    Alovum sönübdü
    Sovrulur külüm...

    ƏRİKLİ
    Uzaqlardan
    çox uzaqlardan
    dumanlı, yuxulu
    tarix boylanır...
    Azğın düşmən hiylə ilə
    talan etmiş
    obasını, elini.
    Alov tutmuş dağlarında
    durnaların telini.
    Bulandırmış Əriklinin çayını,
    duymamışlar harayını, hayını.
    Zəngəzurdan köç eyləmiş Laçına
    Əriklinin ərənləri, ərləri
    məskən salmış, oba qurmuş
    zəhmət ilə ömür sürmüş
    atı, öküzü arıq, itləri yallı
    ruhu gözəl adamlar...
    Çox görmüşlər bu hüzuru yağılar...
    yenə də hücum etmiş
    Can Laçına rus köpəyi dığalar
    yenə viran qalmış eli, obası
    Bakıya pənah gətirmişlər ərənlər
    zəhmətkeş arıların gözü tox olar
    amma bal arısının yuvasına
    baldan ötrü çomaq salan çox olar
    Və beləcə yara olmuş yar Laçın
    Bax, beləcə yetim qalmış Ərikli...
    İllər keçmiş zaman yetmiş
    qisasını yaman almış ərənlər
    əhsən demiş igidlərə görənlər
    Yenə qartal qanad çalır havada,
    yenə bülbül cəh cəh vurur yuvada
    Uzaqlardan çox uzaqlardan
    Ərik çiçəklərinin zərif qoxusu gəlir
    qələbədən xumarlanan könlümün
    xəyallarda dumanlanan beynimin
    Ərikli, çiçəkli yaylaq eşqilə
    həzin yuxusu gəlir...

    QIZIM
    Qoxusu ətir
    nəfəsi meh
    göz yaşları şeh qızım
    Qolları çərpələng
    kiprikləri çətir qızım
    Apar məni uşaqlığıma
    bir az gizlənqaç
    bir az bənövşə-bənövşə,
    bir qucaq gülüş
    gətir qızım...
    Saçları kömür
    gözləri ömür qızım
    Bugünüm, sabahım
    sevgim, sınağım...
    körpə sonam,
    son nəfəsimdə anam qızım...

    Müəllif, Turan Novruzlu
  • may 2023, زائـــور ا.

  • 126
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......