...
  • Qubadlıda Dogan Günəş. Gülbəniz Abbasova.
  • زائـــور اوستاج
  • YAZ
    YAZI
    YAZAR
    YAZARLAR


    QUBADLIDA DOGAN GÜNƏŞ
    (Milli Qəhrəman Şükür Həmidova ehtiramla)
    Məndən soruşdular bir film çəksən
    Söylə, qəhrəmanlardan kimi seçərsən?
    Bu çətin sualın qarşısında mən
    Çox götür-qoy etdim, seçdim birini .
    Yüksələn şəhidlər uduzum, ayım
    Çalışın siz məni heç qınamayın
    Oxucum, beləki, təqdim edirəm
    Şükür Həmidova film çəkərəm:
    Tumurcuqlar yazda çiçək açanda
    Şükür kimi oğlan gəldi dünyaya
    Nənəsi sevinib muştuluq etdi.
    Şükür balam olub! - Sevincək dedi.
    Qara qoçu kəsdi babası dərhal
    Şükür-səna üçün paylandı qurban
    Beşiyi başında Şərqiyyə ana
    Vətən Anamızdır! - Zümzümə etdi.
    Şükür! Şükür etdi! Nəriman ata.
    Həmidovlar evi döndü büsata
    İllər ötdü…
    Uşaqlar oynayır, qaçışırdılar
    Birinci olmağa çalışırdılar.
    Xatirlərdə qaldı gözəl uşaqlıq
    Armud ağacları, dəcəl qoçaqlıq
    Ağacın başına dolaşırdılar
    Daşlayaraq yeyir, oynaşardılar
    Beləcə illəri verər baş-başa
    Uşaqlıq illəri gozəl tamaşa.
    Başarat məktəbi-qoynuna aldı
    Yazıb oxumağı çox nizamladı
    Məktəbi bitirən Şükür Həmidov
    Kədərli illərə vəsiqə aldı.
    Quzğunlar şığıdı torpaqlarına
    Qubadlını aldı caynaqlarına.
    1993-cü il çox nəs il oldu
    Nəsillər kəsildi, gör nələr oldu
    Ruhunu canından ayırdı yağı
    Taladı, yandırdı yenə doymadı
    Xatirlərdə qaldı meşəsi, dağı
    Yenə o cığırlar, eli-obası
    Neçə didərginlər pənah apardı
    Azərbaycan özü bərk çalxalandı
    Sumqayıta gəldi qaçqın, didərgin
    Taleyi puç olmuş insanlar üçün
    Verilən suallar saysız-hesabsız
    Həmidovlar üçün bunlar mənasız
    Yoxdu! Yoxdu! evim heç demək olar
    Cah-calal qalıbdı heç demək olar
    Özgələri sahib oldu yurduna
    Şükür and içdiki, yol verməz buna
    Vətəndən-Anadan əl üzmək olmaz
    Bir gün dönəcəyəm mən Qubadlıya!
    -Deyərək özünə o, fərman yazdı
    Hər gecə yuxusunda Vətən eşqiylə
    Doğma torpağına sual verirdi:
    -Ey Qubadlım mənim gözəl diyarım!
    -Sən kiminsən?-söylə eşitsin Tanrım?
    Mən səninəm! Sən mənimsən!
    Bax mən sənin övladınam, şükür edirəm Yaradana!
    Əks səda torpaq səsi: Ey oğullar xilas edin!
    Bombaları, minaları sinəmizdən təmizləyin
    Cavabdehlik sizə qalır balalarım
    Ermənıdən Xocalının, Qarabağın qisasını alın! Alın!
    Torpaq baxdı öz oğluna məyus-məyus
    Yenə ona öyüd verdi, dilə gəldi:
    Qoç igidlər oylağıdır mənim qoynum
    Gözləyirəm mən sizləri dogma oğlum
    Artıq sizı gözləmişəm neçə qışı,neçə yazı
    Şükür artıq anladıki, düşmənini əzmək üçün oxumalı
    Silahları canavarın ürəyinə tuşlamalı
    O and içdi, aman etdi haqsızlarla savaşmağa zaman seçdi
    Ey Qubadlım! AnaYurdum!
    Canımı qurban etməyə, bayrağımı yüksəltməyə
    Ulduzlarla cəng eyləyib çiynimə bərkitməyə
    Müntəzirəm! Müntəzirəm!
    Babalardan öyrəndiyi şükranlığa adət alan
    Ya Allahım! Ya Peyğambar! - deyə-deyə
    Hərbi təhsil aldı o vaxt şükür etdi
    Zamanını səsləyərək halay çəkdi
    Aprel gəldi 2016-cı ildə
    Cəbrayıilın harayına Şükür getdi
    Qisasına sus demədi, Lələtəpə zirvəsində
    Yeddi başlı əıgdahanı minalarla dəlib-deşdi
    Ohanyan düşməz deyən bənd-bərəni yıxdı keçdi...
    ***
    Millətindən sağlığında ad qazanan qəhrəmanım!
    Bir adına şükür edirəm, bir zamana.
    Sən millətin qəhrəmanı uca dağsan
    Başımızın üzərində dalğalanan bir bayraqsan.
    2020 payız idi
    Yəhərlədin dəmir atı, sürdün yağının üstünə
    Azad etdin Cəbrayılı, Füzulini, Zəngilanı
    Qubadlıya çatacaqdın-yer yarıldı lərzə qopdu!
    Səni uddu! Dağı-daşı silkələndi Qubadlının.
    Şükür kimi qoç igidlər nərə çəkdi
    Mahmudluya yetişəndə nəfəs çəkdin
    Sən xalqına həyat verdin, özün getdin
    Son arzunu qardaşların tamam etdi
    Qubadlını, QARABAĞI AZAD ETDİ
    20 OKTYABR 2020
    Bir-birindən doymadı ata-oğul...
    Bu sevinci bölmədi ata-oğul...
    Nə ata oğula sağ ol deyə bildi,
    Nə oğul, bu günə şükür ata, deyə bildi...
    Ata-oğul… Qubadlıda… Şükür heykəli
    Ürəklərdə “Zəfər” ordeni
    Sən zəfər ordenisən Şükür Həmidov!
    Anaların dualarında Şükür Həmidov!

    Müəllif: Gülbəniz ABBASOVA,
    Gülablı kənd sakini, Bakı şəhər 162 sayli tam orta məktəbin tarix müəllimi.
    YAZARLAR.AZ
  • mart 2023, زائـــور ا.

  • 89
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......