...
  • Murad Məmmədov. Türkün Qılıncı.
  • زائـــور اوستاج
  • ŞEİRLƏR
    YENİ ŞEİRLƏR
    MURAD MƏMMƏDOVUN ŞEİRLƏRİ

    TÜRKÜN QILINCI
    Türkün qılıncıyla yoğrulan torpaq,
    Onun namusudur əl vurmaq olmaz!
    Türkün nəfəsindən titrəşər yarpaq,
    Onun qabağında sədd qurmaq olmaz!
    * * *
    Kimsənin malında gözü yox onun,
    Malına toxunsan peşiman edər.
    Nəfsinə hakimdir gözü tox onun,
    Süfrəsi açıqdır ürəyi qədər.
    * * *
    Türkün nifrəti də sevgisi qədər,
    Düşmənə zalımdır, dosta mehriban.
    Onu əyə bilməz qüssə qəm kədər,
    İnamı sarsılmaz sınmaz heç zaman.
    * * *
    Tanrıdan güc alar çətin anında,
    Nə dala çəkilər, nə qorxu bilər.
    İlahi yanğı var onun qanında,
    Qanı qaynadısa özünə gələr.
    * * *
    Torpağı uğrunda canından keçər,
    Namusu qeyrəti hamıya bəlli.
    Nə yurdu dəyişər nə yurddan köçər,
    Nəyə sahibdisə tutar beşəlli.
    * * *
    Türkün canındadır əzəmət vüqar,
    Heç kəsə baş əyməz bu minnət deyil.
    Onun qanındadır sədaqət ilqar,
    Dostuna sadiqdir müxənnət deyil.

    OLUR
    Sular tərsə axarmı heç?!
    Ömür sözə baxarmı heç?!
    Tək əldən səs çıxarmı heç?!
    Təlatümlər çoxdan olur.
    * * *
    Yatan bəxti açan olmur,
    Heç qədərdən qaçan olmur,
    Öz xoşuyla köçən olmur,
    İnsanlar var-yoxdan olur.
    * * *
    Nə səhv elə, nə də ki çaş,
    Can ağrıdar gözdəki yaş,
    Ağılsıza gülmə, qardaş,
    Bu, qismətdən, baxtdan olur.
    * * *
    Yaşamaqdan yorulanda,
    Candan bezib, xar olanda,
    Haqq divanı qurulanda,
    Demə ki, nahaqdan olur.
    * * *
    Yaxşı övlad baş ucaldar,
    El içində eyləməz xar,
    Ac yazığın imkanı var?!
    Hər fırıldaq toxdan olur.
    * * *
    Gəl ağlama, yana- yana,
    Dostum, girmə min bir dona,
    Asi olma, Yaradana,
    Nə olursa, haqdan olur.

    VƏTƏN
    Bu torpaq hamıya Vətəndi, qardaş,
    Hamı bu torpaqdan qüvvət, güc alır.
    Bu ömür nə vaxtsa bitəndi, qardaş,
    Bəs niyə kasıblar vaxtsız qocalır?!
    * * *
    Dünyanın dərd-səri bunamı qalıb?!
    İlahi, kasıbın Allahı yoxmu?!
    Dərd elə boğub ki gözləri dolub,
    Göz yaşı quruyub, damcı yaş axmır.
    * * *
    Ruzini harına, çörəyi toxa,
    Dərdi toxum bilib əkənə verdin.
    Nə əkir cücərmir, çıxardır yoxa,
    Əzabı göz yaşı tökənə verdin.
    * * *
    Vətən dara düşür, dərdini çəkir,
    Özünə qəsd edir, canına qıyır.
    Özüylə bərabər dördünü çəkir,
    Nə işdən soyuyur, nə qorxu duyur.
    * * *
    Bir oğul böyütdü min bir əzabla,
    Düşündü nə vaxtsa nəvə görəcək.
    Bir oğlu varıydı, oğulsan tabla,
    Onu da Vətənə qurban verəcək.
    * * *
    Ay Allah kasıba az zülüm eylə,
    Vətənin dərdini alır kasıblar.
    İlahi, bəndənə düzünü söylə,
    Nədən üzüyola olur kasıblar?!

    YADDAŞA ƏLAVƏ
    Yaxşılığı duymaq, görmək,
    Borcumuzdur, ad, san deyil.
    Günahsıza torba hörmək
    Hörən kimsə, insan deyil!
    * * *
    Əziz olmaz kimsə sənə,
    Qanı qanından olmasa.
    Canı yanmaz bir dərdinə,
    Canı canından olmasa.
    * * *
    Dəyər vermə hər yetənə,
    Nə soyuq ol, nə yandırma.
    Kimsə dəyər versə sənə,
    Yüz ölç bir biç, utandırma.
    * * *
    Yoxlamamış tez güvənmə,
    Çiy süd əmib insan oğlu.
    Səviyyəndən qəti enmə,
    Yaxın qoyma dayaz ağlı.
    * * *
    Dərd eləmə gələn dərdi,
    Öz vaxtı var, keçib gedər.
    Tanrı bizə ömür verdi,
    Çalış qoyma getsin hədər.
    * * *
    Doğru sözün yükü ağır,
    Baş ağrısı, eh, çox olar.
    Doğru danış olma fağır,
    Qorxun, hürkün tam yox olar.
    * * *
    Kobud olma, mərd ol işdə,
    İnsanlığı düşün hər an.
    Kimisə də ilk görüşdə
    Cahil bilmə, ağıllı san.
    * * *
    Həya umma həyasızdan,
    Abır, ismət, arın gedər.
    Uzaq dolan ağılsızdan,
    Malın, mülkün, varın gedər.

    YOXSA
    Dünya, mənlə nə işin var?!
    Mənə çatan varın yoxsa!
    Dərələrdə bulaqların,
    Dağ başında qarın yoxsa.
    * * *
    Qan ağlayır yaylaqların,
    Yiyəsizdi oylaqların,
    Geri dönməz qonaqların,
    Təmiz, düz ilqarın yoxsa.
    * * *
    Nə sirdi ki, biləmmərik?!
    Biz nəşənə bələnmərik,
    Hüzuruna gələmmərik,
    Bizlə bir simsarın yoxsa.
    * * *
    Çarəsi yox deyinməyin,
    Ora-bura tüyünməyin,
    Yeri varmı öyünməyin?
    Bir namusun, arın yoxsa.
    * * *
    Murad, illər yol salacaq,
    Sinən üstən ,iz qalacaq,
    Əziyyətin puç olacaq,
    Bir dil bilən yarın yoxsa.

    NƏ XOŞ...
    Ömür nə tez keçir fəsillər kimi,
    Gah isti, dözülməz bir yaya bənzər.
    Bəzən səmt dəyişən sərt yellər kimi,
    Bəzən də lal axan bir çaya bənzər.
    * * *
    Mənasız günləri ömürdən silsək,
    Bu ömrün mənası heç nəyə dəyər.
    Mənalı, mənasız günlərə bölsək,
    Həm ömür inciyər, həm gün inciyər.
    * * *
    Yaxşısı yaxşısa, pisi də pisdir,
    Hamısı keçilmiş bir yolun sonu.
    Hər bir yaşanan gün ötəri hisdir,
    Sonradan anlayıb duyarsan bunu.
    * * *
    Ömür yollarında şütüyən mənəm,
    Amma hər əzaba dözən ürək var.
    İstədim həmişə nəfsimi yenəm,
    Göz açdım qarşımda yenə çörək var.
    * * *
    Ömür İlahidən paydı bizlərə,
    Bu ömrün cəfası da, səfası da xoş.
    Tanrı elə cığır qoydu bizlərə,
    O yolun sonunda qaldıq əli boş.

    KEÇİR
    Niyyətin pak olsa, qəlbin ağrımaz,
    Çəkdiyin dərd-azar ürəkdən keçir.
    İnsanın qaməti niyə əyilsin?
    Çünki əzabların kürəkdən keçir.
    * * *
    Dolğunluq dövründən öncə dərilən,
    Əksər günahları Tanrıdır silən.
    Qiyamət günündə sənə verilən,
    Nə qədər sual var gərəkdən keçir.
    * * *
    Murad dinməsə də hər şeyi görür,
    Gündəlik özünə hesabat verir.
    İnsanlar əyilir min dona girir,
    Ən ağır imtahan çörəkdən keçir.

    Müəllif. Murad Məmmədov.
    YAZARLAR.AZ
  • oktyabr 2022, زائـــور ا.

  • 116
Daa Dimə (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......

Haindi (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......

Zər Qafiyə Quqquluqu Satira

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......

Dəvənin Etirazı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......

Baxarıq

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......

Dəniz insan kimidir

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......

Bizim nağıl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......

Qadın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......

Bakı qəzəl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......

Səni düşünürəm

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......