...
  • Əzimov Səlim Köçəri oğlu - Novruzlu
  • زائـــور اوستاج
  • AĞDAMIN ZİYALISI
    ƏZİMOV SƏLİM HAQQINDA
    Səlim Köçəri oğlu Əzimov 31 dekabr 1924-cü ildə Ağdam rayonunun Novruzlu kəndində anadan olub. O, qanlı-qadalı Böyük Vətən müharibəsi illərinin şahididir. 1945-49-cu illərdə Ağdam pedaqoji texnikumunda, 1949-51-ci illərdə Ağdam Dövlət 2 illik Müəllimlər İnstitutunda əyani, 1952-55-ci illərdə Bakıda qiyabi təhsil alıb. Səlim müəllim 1951-ci ildə pedaqoji fəaliyyətə başlasa da, 1952-53-cü illərdə Ağdamda "Lenin yolu" qəzetində işləyib, 1954-cü ildən 2011-ci ilə kimi pedaqoji fəaliyyətini davam etdirib. İşğaldan əvvəl Ağdam rayonun Novruzlu kən orta məktəbində direktor, işğaldan sonra Bakı şəhərində fəaliyyət göstərən Ağdam rayonu 71 nömrəli köçkün tam orta məktəbinin direktoru olmuşdur. 2 dekabr 2020-ci ildə Bakı şəhərəndə vəfat etmişdir.
    Səlim müəllim fenomenal yaddaşı sayəsində qədim tarixə malik Novruzlu kəndinin bütün sahələrini işıqlandırıb, sanki bu kəndin canlı görüntülərini yaradıb. Kənd haqqında böyük tədqiqat işi aparıb, oxucuda onun haqqında tam, aydın təsəvvür yaradıb.
    S.Əzimov ömrünün bu ixtiyar çağında "Həyat hekayələri" kitabını çap etdirməklə çox lazımı, şərəfli bir iş görüb. Öz içindən gələn istək, sevgi ilə oğulluq borcundan çıxıb. Çalışıb ki, heç kim unudulmasın və buna da tam şəkildə nail ola bilib. Bu kitab həm də keçmiş ilə indiki dövrün vəhdətindən yaranıb.
    "Həyat həqiqətləri" kitabı ardıcıllıq gözlənilməklə, bir-birindən maraqlı, oxunaqlı "Kəndimiz", "Həyatın ilk illəri", "Uzaqgörən kişi", "Ana zəhməti", "Çətinliklər", "1950-1960-cı illər", "Şuşalı günlər", "Dəhşətli faciə", "Qarabağdadır", "Ermənilərin xəyanətkarlığı", "Novruzlu məktəbi", "İşlər yaxşı gedirdi", "Bəzi qəribəliklər", "Həyatda olmayan dostlarım", "Ağdamda güclü kadr potensialı", "1970-1980-ci illərdə təhsil məsələləri", "Məktəb müqəddəs məbəddir", "Düşüncələrim", "İndiki zamanın tələbi başqadır", "Dostlar unudulmur", "Həyatımın kədərli günləri", "Maraqlı əhvalatlar", "Publisist məqalələr", "Yurd yeri sorağında", "Dizi bərk kişi", "Yaxşı adamlar unudulmur", "Canlı əfsanə", "Şur" - məni Ağdama apardı", "Ağdam çörək muzeyi", "Ağdamlı günlərin həsrətində olan şair" və s. konkret ünvanla göstərilən məqalələr, bölmələr toplusundan ibarətdir.
    Allah rəhmət eləsin.
    YAZARLAR.AZ
  • iyul 2022, زائـــور ا.

  • 98
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......