...
  • Akif Abbasov. Jurnal Məqaləsi.
  • زائـــور اوستاج
  • YAZ
    YAZI
    YAZAR
    YAZARLAR


    JURNAL MƏQALƏSİ
    (hekayə)
    İdris bir məqalə yazmışdı. Pis çıxmamışdı. Aparıb jurnallardan birinə vermək istəyirdi. Amma jurnal redaksiyaları yazıları rəysiz qəbul etmirdilər. Üstəlik işlədiyin şöbənin iclas protokolundan çıxarış da istəyirdilər.
    Odur ki, məqaləni gətirib şöbə müdiri Əmir Mübarizova verdi. Əmir müəllim başını qaldırıb İdrisə baxdı:
    -Məqalədir?
    İdris cavab verdi:
    -Məqalədir.
    Əmir müəllim soruşdu:
    -Özün yazmısan?
    İdris dedi:
    -Özüm.
    Əmir müəllim sorğu-sualını davam etdirdi:
    -Köçürüb eləməmisən ki? Başımıza iş açarsan. Rəy verəcəyik. Sonra səni qoyub yapışarlar bizim, şəxsən mənim yaxamdan ki, plagiat yazılar verirlər jurnala.
    İdris inandırmağa çalışdı:
    -Köçürmə yoxdur. İqtibaslar var. Onların da mənbələri göstərilib.
    Onun cavabları Əmir müəllimi qane etdiyindən dedi:
    -Lap yaxşı. baxıb, nəticəsini sənə deyərəm.
    Əmir müəllim İdrisin dayanıb baxdığını görüb:
    -Yəni deyirəm ki, tanış olum, layiq bilsəm aparıb verərsən çapa, - dedi.
    İki gün keçdi. Əmir müəllim İdrisi yanına çağırtdırdı. Şöbə müdirinin ayrıca otağı vardı. İşçilər isə başqa bir böyük otaqda əyləşirdilər. İdris kiçik elmi işçi idi. Elmi-tədqiqat institutunda bir il olardı ki, işləyirdi.
    -Əyləş.
    İdris oturdu. Əmir müəllim sözünə davam etdi:
    -Məqalənə baxdım. Açığ, xoşuma gəldi. Halal olsun sənə. İşinin çəmini tapmısan. Amma məqalənin sanbalını bir qədər artırmaq lazımdır.
    İdris baxdı. Yəni “necə?”.
    -Soruşursan necə? Sən kiçik elmi işçisən, məqalə müəllifliyinə bir elmlər doktoru, professor da artırsan, yazının sanbalı artar.
    -Başa düşdüm.
    İdris gedib Əmir müəllimin də adını yazdı. Özü düşdü ikinci yerə. Yazını gətirib Əmir müəllimə verdi. Əmir müəllim razı halda:
    -Bu başqa məsələ. Əla. Məqaləmiz tüğyan edəcək. Sən işində ol. Məqaləni mən özüm redaksiyaya göndərərəm. Elə bilirsən hər məqaləni çap edirlər. Gərək adamın ola.
    İdris dönüb getmək istəyəndə Əmir müəllim onu saxladı:
    -Hələ bir dayan. O Fəridə xanımın əri bilirsən ki, dostumdur. Professor Mustafa müəllimi deyirəm. Mənə ağız açıb. Bu Fəridə xanıma bir məqalə lazımdır ki, illik hesabatında adını göstərsin. Etiraz eləməsən onun da adını yazardıq. Biz heç nə itirmirik. Məqalənin sanbalı artır. Fəridə xanım da fəlsəfə doktorudur.
    İdris əlacsız qalıb:
    -Siz bilən məsləhətdir, Əmir müəllim.
    -Yaxşı, get.
    Bu də İdris müəllif kimi üçüncü yerə düşdü.
    Təxminən bir ay keçdi. Əmir müəllim yenə İdrisi kabinetinə çağırdı. Jurnal çıxmışdı.
    -Əyləş.
    İdris oturdu.
    -Oğlum. Təbrik edirəm, məqalə çap olundu. Çox yaxşı da qarşılanıb. Böyük zəhmət çəkmisən. Amma jurnal çapa getməmişdən əvvəl baş redaktor mənə zəng etmişdi. Dedi 5-6 səhifəlik məqalənin 3 nəfərin imzası ilə çap olunması məsləhət deyil. Həm də professor, fəlsəfə doktoru olduğu halda kiçik elmi işçinin adının yazılmasına nə ehtiyac var? Mən də etiraz edə bilmədim. İndi məqalə dərc olunub. Sənin adını çıxarıblar. Mənim imzamla Fəridə xanımın imzası göstərilib. Gərək bağışlayasan.
    İdris sakitcə ayağa qalxdı. Şöbə müdirinə indi nə desin? “Daldan atılan daş topuğa dəyər”. İş işdən onsuz da keçmişdi. Odur ki özünü sındırmaq istəmədi:
    -Əmir müəllim, narahat olmayın. Görünür belə məsləhət imiş, - deyib otaqdan çıxdı.
    MÜƏLLİF. AKİF ABBASOV

    YAZARLAR.AZ
  • yanvar 2023, زائـــور ا.

  • 160
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......