...
  • “Şeytan Giriyə Tutub” Bizləri…
  • Zaur USTAC


  • “Şəhər fiziki yaxınlığın mənəvi uzaqlığıdır,
    Hamı doluşub bir avtobusa, hamı bir-birinə yaddır...”
    Esad Cahangir

    Soruşursan;
    bunlar kimdir, nədir belə???
    Bunlar havadan asılı,
    Salafan torbadı, Qardaş...
    Bunlar ayağa ilişən,
    Plastik qablardı, Qardaş...
    Daha dəqiq deyim Sənə,
    Əgər, bir az yuxarıdan baxa bilsək özümüzə,
    Boz çöllərdə, yayın günü
    Yuvasıyla yem arası cığırında
    Hey şütüyən qarışqadan fərqimiz yox...
    O qarışqa;
    Yüz qat bizdən şərəflidir...
    Min qat bizdən dəyərlidir...
    Onlar bizdən təbiidir...
    Onlar bizdən səmimidir...
    Öz yoluyla gedib-gəlir,
    Mərdimazar olmayınca...
    Uşaq vaxtı bəyənməzdim “gölə qələmsancan”-ları,
    Yolda “oyun pozan” –ları,
    Yazıq işçi qarışqanın;
    Əppəyini əzənləri...
    Cığırını pozanları...
    Həp idəşib, dalaşardıq;
    Qarışqaların üstündə...
    İt arısı şanı tapıb, atardım kürəklərinə...
    Heç ruhum da inciməzdi...
    Günahdan uzaq qalardım...
    Eşitmişdim belələrin;
    Anaları qarğıyırdı səhər-axşam:
    - “Dalıyın arası yansın”,
    “Odlanasan”, mənim balam...
    “İtdən olan”,
    “Köpəkoğlu”, mənim bəlam...
    Nəyi qoyub, hara getdik?
    Dərd bir mi, iki mi, Qardaş???
    Plasmaslara bürünmüş,
    Möhkəm izalə edilmiş,
    Dəmir qutu elementi olmuşuq biz…
    Qarışqanın;
    Yuvasıyla,
    Yem arası cığırlarda qaldığı tək,
    Daş qutular arasında,
    Dəmir qutular içində,
    Tor barama qurmuşuq biz…
    Kələfin də ucu itib,
    Əyrilmişik,
    Üyülmüşük,
    Çoxdan suyu süzülmüşük,
    Qaxacımız çıxıb bizim…
    Ayaq üstə ölmüşük biz...
    Heç sevmirəm;
    Qara yolda,
    Bu qırmızı “ka-bus”-ları...
    Qələm sancmaq istəyirəm,
    Onların üzdüyü gölə...
    Hə Qardaşım;
    Daş qutular arasında,
    Dəmir qutular içində bitir zaman...
    Adəmdən əsər qalmayıb, itir insan...
    Daş qutular bir məhbəsdir;
    Çoxu da cəhənnəm deyir...
    Xaraba deyənlər də var...
    Dəmir qutu;
    Uçan xalça,
    Cinli lampa,
    Sirli torba...
    Bəy otağı,
    Bəzən də cəllad kötüyü...
    Kimə necə sərf eləyir,
    Kiminə “Sirat körpüsü”,
    Kimə cənnətin özüdü...
    Neçə-neçə Ata sözü,
    Anaların nəsihəti,
    Həyat bulur bu qutuda;
    Nə qədər körpü qurulur,
    Ev yıxılır bu qutuda...
    Bu qutular dünyamızdan alıb bizi,
    Canımızdan ayrı qoyub,
    Ruhumuzu perik salıb,
    Tikan üstdə qouyb bizi...
    Taqqataqlı, guppaguplu dəmir qutu,
    Təmtaraqlı, saray kimi;
    Zırhazırlı, ax-vay dolu,
    Daş qutular yorub bizi...
    Aldanmışıq;
    Nəfsimizə qul olmuşuq,
    Yaradanın dərgahından qovulmuşuq...
    Tanrı unudub bizləri...
    Şeytan tutubdu giriyə,
    İtibdi Haqqın izləri...
    02.10.2018. Bakı. (14:29 – 39’)

    Müəllif: Zaur Ustac

    © Zaur USTAC,2018. Bakı.
    WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ
    #zaurustac #zaur #ustac #yazarlar #sevin_ki_seviləsiz
  • oktyabr 2018, Zaur U.

  • 105
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......