- Doqquzu On Beş Keçir...
- Zaur USTAC
-
(Mayakovskidən danışan Xanıma)
Danışdıq, gələcəksən...
Sən dedin: - “Çalışaram...”
Mən dedim: - “Gözləyəcəm...”
Səkkizi on beş keçir...
Kirpiklərim asılıb, saniyə əqrəbindən
Baxışlar mədət umur, saatın məhvərindən...
Zamanın kəfkirində yellənir neçə xəyal...
Doqquzun yarsı oldu...
İstəyirəm, diksinim qəfil qapı zəngindən
Ta ki, yaxam qurtarsın bu zamanın əngindən...
Çık-çık saat səsində ələnir neçə istək...
Daha doqquz olubdur...
Eşikdə şər qarışıb...
Fikirlər də dolaşıb...
Çöl işığı yandırım, yolun işıqlı olsun...
Doqquzu on beş keçir...
Danışdıq gələcəksən...
Sən dedin: - “Çalışaram...”
Mən dedim: - “Gözləyəcəm...”
Yəqin ki, çalışırsan...
Mən də ki, gözləyirəm...
Kirpiklərim dolaşıb, əqrəbi izləməkdən,
Baxışlarım əzilib, zamanı “bizləməkdən...”
Onun da yarsı oldu...
Zaman sürəsi doldu...
Bundan sonra hər bir an, artıq, zamana yükdü...
Durum, eşiyə baxım...
İşıq sönməyib, barı...
Birdən qəfil gələrsən, gözün görməz kandarı...
On oldu, torba doldu...
On birdir, - gözləyirəm...
Çalışırsanmı, sən də...
On iki, bir, iki, üç...
Əlim gəlmir, söndürüm, bayırdakı işığı...
Dilimdə bitən budu: - “Xoş gəldin içəri keç...”
Dörd yoldaş sirdaş olub,
Belə qovuşduq sübhə...
Daha gələ bilməzsən,
Buna qalmadı şübhə...
İndi saat doqquzdur, hətta onu beş keçir...
Qulaq qapı zəngində, göz ilişib əqrəbə...
Dünya şən, zaman məzə...
Təkcə bizik qəribə...
Doqquzu on beş keçir...
Yəqin, indi yoldasan, işə tələsən vaxtdır...
Çalışırsan çatasan gecikmədən işinə...
Mən də durum, söndürüm, qoy bayırın işığın...
Çalar saatla oyaq, alım gözün acısın...
Zaman kimə istəyir qoy dişini qıcasın...
Artıq onun yarsıdır...
Əlim qopmur qələmdən...
İstəyirəm biləsən, bunlar hamısı deyil...
Bu sözləri yazmağa ən ağ vərəq seçmişəm...
Hələ, neçə kəlmənin üstündən vaz keçmişəm...
31.07.2017. Bakı. (09:40)
Müəllif: Zaur Ustac
© Zaur USTAC,2018. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ
#zaurustac #yazarlaraz #ustacaz #yazar #ustac
#sevin_ki_seviləsiz #türk #türklər
#heryeredebiyyat #həryerədəbiyyat - 205
oktyabr 2018, Zaur U.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......