- "Gül ilə tikanın söhbəti"
- Zahid Şirinli
-
Bir bağçada, səhərin hələ şehini itirmədiyi vaxtlarda, qırmızı bir gül sakitcə açırdı. Ləçəkləri günəşə tərəf uzanmışdı, ətri isə küləklə birlikdə ətrafa yayılırdı. Onun yanında isə hər kəsin diqqət etmədiyi, amma həmişə orada olan bir tikan vardı. Sərt idi, iti idi, səssiz idi.
Gül asta səslə dedi:
— İnsanlar məni sevir. Məni qoxlayır, şəkillərimi çəkir, məni evlərinə aparırlar. Səni isə sevmirlər. Səndən qorxurlar. Niyə belədir?
Tikan bir az susdu. Sanki cavabı ölçüb-biçirdi. Sonra dedi:
— Çünki insanlar gözəlliyi sevir, amma onu qorumağın nə demək olduğunu bilmir.
Gül təəccübləndi:
— Məni qorumaq? Mən onsuz da gözələm. Mənə baxan hər kəs bunu görür.
Tikan sakitcə cavab verdi:
— Gözəllik təkbaşına həmişə zəifdir. Sən məhz mən olduğum üçün bu qədər toxunulmazsan. Mən olmasaydım, səni hər kəs qoparıb atardı, dəyərini bilmədən.
Gül bir anlıq fikrə getdi.
— Amma insanlar məni görəndə gülümsəyir, səni görəndə geri çəkilir.
Tikan dedi:
— Mən geri çəkilmə səbəbiyəm, sən isə yaxınlaşma. Hər ikimiz lazımıq. Yaxınlaşmaq üçün sevgi lazımdır, amma çox yaxınlaşmaq üçün hörmət.
Gül soruşdu:
— Bəs niyə səni pis adlandırırlar?
Tikan cavab verdi:
— Çünki mən həqiqəti deyirəm. Həqiqət isə həmişə bir az ağrıdır. Mən toxunuram, amma yaralamaq üçün yox, həddini bildirmək üçün.
Gül asta səslə dedi:
— Demək, səni sevməsələr də, sən olmasan mən yaşaya bilmərəm?
Tikan gülümsədi, amma bu gülüş görünməz idi:
— Elədir. Sən sevginin simvolusan, mən isə sərhədlərin. Sevgi sərhədsiz olanda tez solur.
Bu zaman bağçaya bir insan yaxınlaşdı. Əlini güldə uzatdı, amma tikan barmağına batdı. İnsan əlini geri çəkdi, sonra diqqətlə, ehtiyatla gülü qopardı.
Gül uzaqlaşarkən tikanı arxada qoydu və ilk dəfə anladı ki, onu dəyərli edən təkcə gözəlliyi yox, yanında duran səssiz qoruyucusu imiş.
Bağçada yenə sakitlik oldu. Tikan yerində qaldı, amma artıq tək deyildi. Çünki o bilirdi:
Hər gözəl şeyin yanında bir az sərtlik olmasa, dünya onu çox tez məhv edər. - 134
dekabr 2025, Zahid Ş.
Ceyhun Fikrət
Yenə müəllimə qaçqınlardan danışırdı. Bizdə müəllimənin dediklərinə uşaq sadəliyi ilə qulaq asırdıq. Amma nə üçünsə, müəllimə kədərli baxışları ilə bizə baxırdı. Görünür ölkədə, olan hadisələr......
Ceyhun Fikrət
Səhər isə anam yenə mülayimliklə, heç kimlə işin olmasın deyərək, məni məktəbə yola salırdı. Hər səhər evdən çıxıb dərsə gedirdim. Qarşıma çıxan insanların üzlərində müharibənin......
Ceyhun Fikrət
Bəzən həyatda etdiyin səhvlər səni həmişə izləyir. Sən bu səhvləri düşündükcə həyatın səni keçmişə sarı döndərir. Sən özün istəmədən keçmişlə müharibəyə qalxırsan. Başa düşürsən ki,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Qərib görünərdi cavankən bizə, Ömrün dadı,tamı . Daha xərcləmirsən ömrü hər kəsə, Yaşamaq ilhamı . Neçə xatirənin gəlsə sorağı, Titrər boylandıqca ömrün varağı. Ufacıq yansa......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəng də,edə bilmirəm bir,səsini eşidəm. Bir cavab almadıqda dərindən ah çəkəsən, nəfəsini eşıdəm. Köksümə o çəkdiyin ahlı nəfəsin dola, Qoymaya könlümdəki sənlə açan gül sola.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bir biləydik qazanında kasıbın ətdi bişən. Yığılıb borcu qaza,həm işığa,dərddi bişən. Qoyma köz tutmağa dünyanı yaxar odda yanan, Barıt tək partlayacaq,bircə himə bənddi bişən. Buğlanan......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Ruha qida,qəlbə təpər,Allahı zikrdir. Dərdü-bəla gəlsə, sipər Allahı zikrdir. Hər ismini dərk eyləyərək söyləmiş olsan, Eşqlə səni boğsa qəhər,Allahı zikrdir. Bu dar ömürdə başı,qatma dünya......
Ayşə Məcid
Vüsalınla yanır bu can Denən, niyə uzaqdasan? Baxma, cismən görməsəm də Ruhən mənə yaxındasan. Yuxumdasan,dünyamdasan Bəlkə məni unutmusan Səslə məni,çağır məni ....
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Oğul evləndirib,gəlin gətirər, Gecələr röyada . Oyanar,dərindən bir köks ötürər, Bu zalım dünyada . Oğlunun itkisi bağrını yaxar, Gözünün yaşları qəlbinə axar. Bir......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gecə qaranlıq çökmüşdü yerə, Tarix milyon kərə təkrarlanırdı! Bulud yaşmağını örtdü göylərə Ulduz utanırdı,ay utanırdı. Körpələr üstünə tank yeriyirdi, Qanlı gölməçələr addımbaşıydı. O soyuq......