- "Get"
- Zahid Şirinli
-
Get
Hisslərinin coşqun çağlarında duyduğun bir “get” sözü: yüz cümlədən ağır gəlir insana. Hərdən elə olur ki, bir baxışla başa düşürsən buradan sonrası yoxdur. Nə deməyə söz qalır, nə də qalmağa səbəb.
“Get” — sadəcə bir hecadan ibarət bir kəlmədir, amma içində min vidalaşmanın iztirabı gizlənib. O söz deyildiyi anda dünya sanki dayanır. Hər şey donur, nəfəsin boğazında ilişir. Çünki “get” deyən adam da, gedən adam da bilir: bu, sadəcə bir ayrılıq deyil, bu- bir sevgi dövrün bitməsidir.
Gedən adətən özünü azad hesab edir. Amma əslində, ən ağır yükü də o daşıyır. Çünki, hər addımda geriyə baxmaq istəyir. Görəsən, qalan hələ də oradadırmı? Hələ də gözləyirmi?Gözləyən get deyərmi?! Heyf!
Qalan isə səssiz-səssiz baxır qapının arxasınca. İçində fırtına qopur, amma kənardan sakit görünür. Çünki “get” dediyi anda, öz ürəyinin bir parçasını da o yola salıb.
Bəzən həyat insanı məcbur edir ya getsin, ya da getsin... Bəzən getmək qorxaqlıq deyil, sadəcə başqa cür yaşamaq cəhdidir. Amma yenə də gedən də, qalan da: hər iki tərəf bir az ölür o anda.
Və ən pisi — illər sonra o “get” səsi qulağında təzədən səslənir. Eyni səs, eyni baxış... amma artıq heç nəyi dəyişmək olmur. Sadəcə düşünürsən: bəlkə elə doğrusu getmək imiş...
Lakin, bu qədər ağrıtmasaydı... - 187
oktyabr 2025, Zahid Ş.
Ceyhun Fikrət
Yenə müəllimə qaçqınlardan danışırdı. Bizdə müəllimənin dediklərinə uşaq sadəliyi ilə qulaq asırdıq. Amma nə üçünsə, müəllimə kədərli baxışları ilə bizə baxırdı. Görünür ölkədə, olan hadisələr......
Ceyhun Fikrət
Səhər isə anam yenə mülayimliklə, heç kimlə işin olmasın deyərək, məni məktəbə yola salırdı. Hər səhər evdən çıxıb dərsə gedirdim. Qarşıma çıxan insanların üzlərində müharibənin......
Ceyhun Fikrət
Bəzən həyatda etdiyin səhvlər səni həmişə izləyir. Sən bu səhvləri düşündükcə həyatın səni keçmişə sarı döndərir. Sən özün istəmədən keçmişlə müharibəyə qalxırsan. Başa düşürsən ki,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Qərib görünərdi cavankən bizə, Ömrün dadı,tamı . Daha xərcləmirsən ömrü hər kəsə, Yaşamaq ilhamı . Neçə xatirənin gəlsə sorağı, Titrər boylandıqca ömrün varağı. Ufacıq yansa......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəng də,edə bilmirəm bir,səsini eşidəm. Bir cavab almadıqda dərindən ah çəkəsən, nəfəsini eşıdəm. Köksümə o çəkdiyin ahlı nəfəsin dola, Qoymaya könlümdəki sənlə açan gül sola.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bir biləydik qazanında kasıbın ətdi bişən. Yığılıb borcu qaza,həm işığa,dərddi bişən. Qoyma köz tutmağa dünyanı yaxar odda yanan, Barıt tək partlayacaq,bircə himə bənddi bişən. Buğlanan......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Ruha qida,qəlbə təpər,Allahı zikrdir. Dərdü-bəla gəlsə, sipər Allahı zikrdir. Hər ismini dərk eyləyərək söyləmiş olsan, Eşqlə səni boğsa qəhər,Allahı zikrdir. Bu dar ömürdə başı,qatma dünya......
Ayşə Məcid
Vüsalınla yanır bu can Denən, niyə uzaqdasan? Baxma, cismən görməsəm də Ruhən mənə yaxındasan. Yuxumdasan,dünyamdasan Bəlkə məni unutmusan Səslə məni,çağır məni ....
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Oğul evləndirib,gəlin gətirər, Gecələr röyada . Oyanar,dərindən bir köks ötürər, Bu zalım dünyada . Oğlunun itkisi bağrını yaxar, Gözünün yaşları qəlbinə axar. Bir......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gecə qaranlıq çökmüşdü yerə, Tarix milyon kərə təkrarlanırdı! Bulud yaşmağını örtdü göylərə Ulduz utanırdı,ay utanırdı. Körpələr üstünə tank yeriyirdi, Qanlı gölməçələr addımbaşıydı. O soyuq......