...
  • Ismayıl Mərcanlı Imanzadə – Həsrətdən Yoğrulan Şeirlər
  • Yazarlar.AZ




  • HARAN AĞRIYIR, VƏTƏN…



    Üzüm gəlmir deyəm sənə

    Yaran var ki ağrımasın?!

    Əzilməyən, tapdanmayan

    Haran var ki ağrımasın?!

    Məlhəmin yad əlindədir,

    Sinəsi yaralı Vətən!

    Dərbənddən əli üzülən,

    Təbrizdən aralı Vətən!

    Qaraçöpdə gülmür üzün,

    Borçalı dərdin göynəyir.

    Qılıncı qında paslanan

    Ərənin-mərdin göynəyir.

    Zəngəzurda ovxalanıb,

    Göyçədə, Dərələyəzdə

    Bir vaxt tar-mar olan Vətən!

    Oba-oba itirilən,

    Meydanı dar olan Vətən!..

    Murov, Hocaz, Kirs vüqarlı

    Qeyrət simvolun dipdiri!

    Şuşaya boylanıb baxan

    Cığırın-yolun dipdiri!

    Qarabağın nalə çəkir,

    Bitməyib cəngin-savaşın.

    Qana-qan, ölümə-ölüm

    Deyir hər dağın, hər daşın…

    Dalğalansın oba-oba

    Üç rəngli bayrağın, Vətən!

    Könülləri şad eləsin

    Hər yanda növrağın, Vətən!..

    Hələ yaxan yad əllərdə,

    Qövr eləyən yaran dərin.

    Bircə himə bənddir elə,

    Yaralı şirə bənzəyən

    Batmanqılıc ərənlərin!..

    Axı, indi necə deyim,

    Haran ağrıyır, ay Vətən?!

    Canım sənə fəda olsun,

    Bilirəm, zəfər soraqlı

    Yaran ağrıyır, ay Vətən!..

    27.07.2020



    SARI İLAN

    Sənin daş çatladan zəhərin qatı,

    Sənin “qardaşlığın” ən böyük yalan.

    Bayağı fəlsəfən, “toyun-büsatın”

    Ta düşüb gözümdən, ay sarı ilan.



    Məni illər boyu dilsiz sanmısan,

    Sağalmaz yaramın kökü dərində.

    Yurdumu-yuvamı viran qoymusan,

    Həsrətim göyərib Xudafərində.



    Tarixdə “Gülüstan” harayım durur,

    Qoluma vurduğun kölə qandalı.

    Qəlbimdə inləyir mürgülü qürur,

    Mənim taleyimdən çoxları halı…



    Sən mənə nə verdin yüz altmış ildə,

    Sızlayır hələ də “Türkmənçay” yaram.

    Yersiz gəlişinlə bu qədim eldə,

    Halal ruzumuzu etmisən haram.



    İllərlə göz yaşım qəlbimə axdı,

    Kim deyir ələmim-müsibətim az?

    Tikanlı məftillər keçilməz dağdı,

    Əlimi uzatsam Araza çatmaz.



    Tapdadın haqqımı, susub ləngidim,

    Talanan torpağım dişində şirə.

    Sərhəd dirəkləri qanlı süngüdü,

    Bütöv ürəyimi bölüb min yerə…



    Cavab ver, a qansız, tarixim hanı,

    Mən sənə amansız cəllad deyirəm.

    Oxuya bilmirəm öz əlifbamı,

    Sənin “kiril”inlə höccələyirəm.



    Baxdın millətimə üstdən aşağı,

    Dilim açılıbsa, ta niyə susum?

    İtib gəlişinlə dinim-imanım,

    Qılınctək paslanıb qında namusum.



    Suyum çirkab dadır, torpağım zəlil,

    Bu yurd qayıdarmı bir də özünə?

    Sənin “qardaşlığın” budur, yaxşı bil,

    Daha kül üfürmə mənim gözümə…



    Kim xeyir görüb ki, səndən həyatda,

    Dişinlə didməyə məni hazırsan.

    Gözümü bağlayıb, ayağım altda

    “Hay”ların əliylə quyu qazırsan.



    Hər gizli niyyətin tələymiş… tələ,

    Çürük fəlsəfəndən leş iyi gəlir.

    Bir vaxtlar yaxamı keçirdin ələ,

    İndi də hay-küyün beynimi dəlir…



    Sənin “qardaşlığın” zəhərdən betər,

    Aldığın nəfəs də ən böyük yalan.

    Xalqıma “böyüklük” etdiyin yetər,

    Çəkil torpağımdan, ay sarı ilan!

    noyabr,1988



    ÖMÜRDÜ DƏƏ… YAŞAYIRAM



    Əzəlindən, axırından halıyam,

    İç üzündən, paxırından halıyam.

    Gəlirindən, çıxarından halıyam –

    Tərifləyib, satası ki deyiləm!



    Ürəyimə yol tapmayıb hər dinən,

    Nə sirrimi var bölüşmüşəm mərdinən.

    Doğulandan qol-boyunam dərdinən –

    Bəxtin əlvan butası ki deyiləm!



    Gedən getdi… vay halına qalanın,

    Tamah dişi çox itidir talanın…

    Dili pəltək, gözü qıpıq yalanın –

    Kölgəsində yatası ki deyiləm!



    Gizli-aşkar ötən anlar çox yeyin,

    Ümu-küsü uşaq kimi ərköyün.

    Boz sifətli məzəmmətin, gileyin –

    Zülmətində batası ki deyiləm!



    Boş xülyalar solğun üzlü saçaqmış,

    Xatirələr tüstülənən ocaqmış.

    Yamanlığın bir ayağı qaçaqmış –

    Ha qovsam da, tutası ki deyiləm!



    Mənimkidir yaxşısı da, pisi də

    Canımdadır tüstüsü də, hisi də.

    Çox şirindir avandı da, tərsi də –

    Bəxtin səhvi, xətası ki deyiləm!..



    Nə nisgilin köləsiyəm, nə ahın

    Ətəyindən tutmamışam günahın.

    Şairliyim töhfəsidir Allahın –

    Sözə haram qatası ki deyiləm!



    Tanıyıram, həm sevincdir, həm qəhər,

    Həyat ona gah bal qatıb, gah zəhər.

    Ömürdü dəə, yaşayıram birtəhər –

    Tapdalayıb atası ki deyiləm!

    09.06.2020



    ÖZÜN DE …



    Üstələyib bəxtini qəm,

    Ta dinə bilmirsən bu dəm.

    Gözün yol çəkir, bilirəm –

    Naxışı varmı bu yolun?



    Qəlb qırmaq birinin işi,

    Dəyişən deyil vərdişi…

    Xəyalında sərt enişi –

    Yoxuşu varmı bu yolun?



    Eşqin səni edib “dəli”,

    Qalmısan boynu bükülü.

    Özün de, sevgi müjdəli –

    Yağışı varmı bu yolun?

    31.03.2020



    SANMAYIN YETƏN ÖLƏCƏK



    Artıb-çoxaldıqca qiymət-qədir

    Biləcəyik sevgi nədir.

    Torpaq bir dolu təknədir,

    Nə sünbül, nə dən öləcək.



    Haqqın qatlanmaz dizi var,

    Hər gecənin gündüzü var.

    Taleyin min bir üzü var,

    Kim bilir nədən öləcək?



    Tanrının qadir əlləri

    Qoruyacaq yenə yeri.

    Ruhumuz qalacaq diri,

    Ölsə də bədən öləcək.



    Dərd nə bir, nə də ikidir,

    Həyar hər şeyin ilkidir.

    Ölüm haqqı bizimkidir,

    Əcəli yetən öləcək…

    04.04.2020



    YAMANCA KÜR İMİŞSƏN HA



    Xoş sözdür yadında qalan,

    Dilinə yatmayıb yalan.

    Deyəsən dili lal olan

    Gizli bir sirr imişsən ha!



    Hələ bəxtin ötməz gendən,

    Çəkinmirsən səsdən-ündən.

    Xəyalında əzəl gündən

    Sevgiylə bir imişsən ha!



    Halallıq ismətin-həyan,

    Yad baxışlar sənə ayan.

    Yetənin əli çatmayan

    Saf inci-dürr imişsən ha!



    Axı, nədir ki, günahın,

    Köksünə sığmayır ahın?

    Bir dili yanmış bədxahin

    Gözündə tir imişsən ha!



    Çatmısan ömrün yazına,

    Hər söz yatmır avazına.

    Dözmək çətindir nazına,

    Yamanca “kür” imişsən ha!..

    05.04.2020



    GƏLDİM



    A dünya, sərt üzündən

    Olmadm halı, gəldim.

    Nə atlı, nə dəvəli,

    Nə barxanalı gəldim.



    Şaxtalı qışı gördüm,

    Qarı-yağışı gördüm.

    Eniş-yoxuşu gördüm,

    Dolandım yalı, gəldim.



    Təzə arzu-həvəsdim,

    Yaşamağa tələsdim.

    Zülmət qarşımı kəsdi,

    Azmadım yolu, gəldim.



    Üstümə yağanda daş,

    Bildim nədir cəng-savaş.

    Mən sənə əlləri boş,

    Ürəyi dolu gəldim.

    03.06.2020



    QOYMADILAR



    Hər anım yarpaq tökümü,

    Kəsdilər dibdən kökümü.

    Öz əlimlə öz yükümü

    Daşımağa qoymadılar.



    Kəsdi qarşımı naşı da,

    Gördüm cəngi-savaşı da.

    Gücüm çatan bir daşı da,

    Aşımağa qoymadılar.



    Gah batırdılar səsimi,

    Gah kəsdilər nəfəsimi.

    Öldürdülər həvəsimi,

    Yaşamağa qoymadılar.

    23.04.2020



    DİLMANCIMDI ŞEİR



    Göz аçdım, söz məni sаldı kəməndə,

    Əlimdən yаpışdı dumаndа, çəndə.

    Sаl dаşа söykənib mürgüləyəndə,

    Yоrğаnım səmаydı, yаstığım şеir.



    Böyüdüm… dilimdə аvаzа döndü,

    Gаh qışа çеvrildi, gаh yаzа döndü.

    Kürdən sоrаq vеrdi, Аrаzа döndü

    Bаğrımın bаşınа bаsdığım şеir.



    Dаmlа işаrtısı, аy işığıydı,

    Sеvinclə nisgilin qаrışığıydı.

    Sаflıqdаn söz аçаn hаqq аşığıydı,

    Şəklini sinəmdən аsdığım şеir.



    Nə ürək sızıltım, nə sаncım oldu,

    Hаlаl duz-çörəyim, qаzаncım oldu.

    Sеvdаlı günümdə dilmаncım oldu,

    İlk dəfə bir qızа yаzdığım şеir.

    25 04.2013



    BAX



    Qış gəlməmiş qrov düşdü izimə,

    Necə deyim isinən var közümə?

    Baxsan əgər, mənim qəmli üzümə –

    Namərd mərdi qovanda bax, qovanda!



    Dost bildiyim niyə durdu qəsdimə,

    Kimsə baxıb boylanmadı tüstümə.

    Gör, necə də çirkab atır üstümə –

    Əyri işi avanda bax, avanda!



    Qoy, gur axsın, neyləyəcək sel mənə,

    Büdrəyəndə yiyə durdu el mənə…

    Bərkə-boşa çox düşmüşəm, sən mənə –

    Bəxt suyumu savanda bax, savanda!



    Ötən anlar yel qanadl-çox yeyin,

    İztiraba nə qəlb dözər, nə beyin.

    Sən üstümə daş yağdıran taleyin –

    Əlindəki sapanda bax, sapanda!..

    Mingəçevir şəhəri

    Müəllif: İsmayıl Mərcanlı İmanzadə

    Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Mingəçevir bölməsinin sədri.



    YZARLAR.AZ

    ===================================================

    ƏLİFBAMIZDAKI HƏR BİR HƏRFƏ AİD İKİ ŞEİR, HƏR RƏQƏMƏ AİD İKİ TAPMACA, AYLAR VƏ FƏSİLLƏR HAQQINDA YENİ ŞEİRLƏRİ AŞAĞIDAKI KEÇİDDƏN İSTİFADƏ ETMƏKLƏ OXUMAQ OLAR:

    GÜLLÜNÜN ŞEİRLƏRİ KİTABI – BÜTÜN HƏRFLƏRƏ AİD ŞEİRLƏR

    “USTAC.AZ” FƏRDİ İNKİŞAF və YARADICILIQ PORTALI

    <<<<XİDMƏTLƏR>>>>

    Təqdim edir: Zaur Ustac

    USTAC.AZ

    WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ

    Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

    30 İYUN 2019 -CU İLƏDƏK MÖVCUD OLAN YAZARLAR.AZ

    • avqust 2020, Yazarlar.az

  • 204
Daa Dimə (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......

Haindi (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......

Zər Qafiyə Quqquluqu Satira

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......

Dəvənin Etirazı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......

Baxarıq

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......

Dəniz insan kimidir

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......

Bizim nağıl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......

Qadın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......

Bakı qəzəl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......

Səni düşünürəm

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......