- Aida Adıgözəl - Payız Şeirləri
- Yazarlar.AZ
-
Ürəksizıər
Sevmədiniz…sizi sevən qadınları !
Sevmədiniz … diz çöküb corabınızı geydirən , saçını süpürgə edən qadınları !
Sevmədiniz … yatağınızda unutdunuz ,
daha cavan daha gözəl qadınları sevdiniz !
Yanı başınızda uyuyan qadınların üstündən gecələr keçdiniz !
Gözünüzü başqa qollarda açmağı arzuladlnız !
Bizim qovurmamız dadsız , onların şorbaları dadlı oldu !
Bizim paltarımız ucuz , onlarınkı bahalı oldu !
Cırıq corab geyib ,südlü sıyıqla uşaqlar böyütdük sizə…
sevgili övladları daha şirin oldu kişilərimizə !
Sevmədiniz xəstə yatağınızda sizə keşik çəkən qadınları !
Sizi sevə sevə qocaldıq. ..xəbəriniz olmadı !
Qapı ağzında, pəncərədə uyuduq
yemək qazanını açmadan uşaqlarınızı ac yatırdıq “atanız indicə gələr” deyə…
siz hansısa qadının qucağında xumarlanasız deyə!
Ciblərinizdən tapdıqarımızdan silləni biz yedik ,
döyülüb , əyninizi ütüləyib sevgili qucağına göndərdik !
Sevmədiniz sizi sevən qadınları…boşayıb küçəyə atdınız ,
başqasının qucağına düşməsinin günahına batdınız!
Sevmədiniz sizi sevən qadınları…sevmədiniz !!!
15.12.2019
<<<<AİDA ADIGÖZƏL>>>>
Qocalmaq qorxusu
Bir yarımçıq payız idi ömrümüz ,
bir az yazdan bir az yaydan oğurluq ,
qış qorxusu gözümüzə dururdu ,
qarşıdaydı eynək , əsa , sağırlıq .
Kövşən boyu qotman qotman xomalar,
şəkli durur sən atdığın diz yeri ,
əllərimdə məktubların həsrəti ,
ürəyimdə nakam eşqin köz yeri .
Biraz kəkil , biraz sinə qabarmış ,
Kür suyu tək alan bulan axardıq ,
toy mağarı…nə süzərdi cavanlar ,
“qismətimmi?”- oğrun oğrun baxardıq .
Bir yarımçıq payız idi ömrümüz ,
qar şaxtası , sürüşməsi varıydı ,
qurd qocalıb itə gülünc olması,
cavanlar da gülüşməsə karıiydı .
16.12.2019
<<<<AİDA ADIGÖZƏL>>>>
Yoxluğunla barışmaq
Aynada arxanda gördüyün kölgəni tanıdınmı ?
Uçurumun ucunda sevgisindən yapışmış
barmaqlarımı zalımcasına tapdalayıb qıraraq düşməyimin arxasınca iblisvari qəqəhələrlə gülən adam ?!
Mən sənin səni unutmağa göndərdiyin adamam !
Daha qorxaq adamların rəsmini çəkməyi unutdum !
Daş ürəklərə şeir yazmağı da tərgidirəm biləsən!
Bu son işim !
Əlimdəki tişəmlə sonuncu cizgiləri atıram daş ürəyinə .
Bundan sonra bir cüt qərənfillə gələcəm xatirələr xiyabanımdakı heykəlinin qarşısına.
Sahildən sürətlə uzaqlaşan kiçik qayığa bənzəyirəm indi…
Fırtınanı ,dalğaların böyüklüyünü , gücünü hesablamağı gözə almayan
sörfçüyəm sanki !
Heç nədən qorxmadan açıq dənizə gedirəm tarana gedən təyyarəçi kimi !
Sürətlə uzaqlaşıram çəkdiyimiz rəsmlərdən…
ürəyimdimi ağlayan ,barmaqlarımdımı ağrıyan, bilmirəm ?!
Ölmüşəmmi , ruhammı bilmirəm ?!
Səni unutmağa gedirəm , səni unutmağa göndərdiyin adam !
17.12.2019
<<<<AİDA ADIGÖZƏL>>>>
Vida
Keçər buludlar da … yenə ay hilal ,
olsun üzündəki ləkə , qəm yemə.
Hər düşən gecənin bir səhəri var ,
qorxma qaranlıqdan …bu da son demə !
Günəş gülümsəyər yenə üfüqdən ,
yenə şəfəqlərə qucaq açarsan ,
yenə ayaqyalın çəmənliklərdə
kəpənək dalınca şən-şən qaçarsan.
Bir gün silinirlər qoyulan izlər ,
əsas keçmək imiş düşən cığırdan ,
biraz zamanı var qəlb ağrısının
baxır yarasına , yüngül ağırdan.
Yox , bu nə təsəlli , yalançı ümid ,
bu ömür yolunun acı gerçəyi ,
boşuna qocalmır axı insanlar ,
boşuna ağartmır saçı birçəyi .
Keçər buludlar da… yenə ay hilal,
olsun üzündəki ləkə , qəm yemə .
Hər düşən gecənin bir səhəri var,
qorxma qaranlıqdan , bu da son demə!
18.12.2019
Müəllif: AİDA ADIGÖZƏL
USTAC.AZ
WWW.YAZARLAR.AZ VƏ WWW.USTAC.AZ
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru - 236
dekabr 2019, Yazarlar.az
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......