...
  • Yazdım... - Seymur Sönməz (Paşayev)
  • YAZARLAR.AZ
  • SİNƏMİN AĞRIYIR SƏN OLAN YERİ
    Məni dərd içində qoyub getmisən,
    Sirrini hər yana yayıb getmisən.
    De, bəlkə kiməsə uyub getmisən?
    Mənim lal həsrətim dağdan da iri -
    Sinəmin ağrıyır sən olan yeri!
    * * *
    Səni səsləyirəm hər addımbaşı,
    Niyə ətəyindən tökmədin daşı?
    Hələ də qurumur gözümün yaşı,
    Bilmirəm ölüyəm, yoxsa ki, diri -
    Sinəmin ağrıyır sən olan yeri!
    * * *
    İndi üzü dönmüş bəxtə nə deyim,
    Bu eşqi de, necə vəsf edim, öyüm?
    Hardasa çatdımı sənə gileyim,
    Bildinmi, baş alıb gedəndən bəri -
    Sinəmin ağrıyır sən olan yeri!
    * * *
    Qaçdın gözlərimin yuxusu kimi,
    Qəfildən bulandın axar su kimi.
    Puç oldum bir ömrün arzusu kimi,
    Ötüb-keçən anlar dönərmi geri -
    Sinəmin ağrıyır sən olan yeri!


    TOXUNMA DUYĞULARIMA
    Geç olar ox çıxıb,gedirsə yaydan,
    Yüz il ömür sürsə düzəlməz nadan,
    Qoy yatsın oyatma şirin yuxudan,
    Sən canın toxunma duyğularıma.!
    * * *
    Nə olsun əhdinı,andını danıb,
    Məndə qalaq-qalaq izləri qalıb,
    Könlumü qırdığın yadıma salıb,
    Sən canın toxunma duyğularıma.!
    * * *
    Dönük bir sevginin olmaz əlacı,
    Hər şirin vusalın,sonluğu acı,
    Tənəli baxışı atıb qıyğacı,
    Sən canın toxunma duyğularıma.
    * * *
    İndi yadlar kimi kənar olmuşuq,
    Nəmli kipriklərdən axar olmuşuq,
    Bəlkə lap əzəldən elə buymuşuq,
    Sən canın toxunma duyğularıma.


    AĞLAMA DEDİYİM AĞLATDI MƏNİ
    Qürbət eldə sevdim, sirdaşım oldu,
    Həm çiçəkli yazım, həm qışım oldu.
    Bəs, niyə çevrilib göz yaşım oldu,
    Danıb öz əhdini, unutdu məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Ərşə qalxan kimi naləm-harayım,
    Döndü qəm-kədərə hər günüm, ayım.
    Qəfil əldən getdi qismətim-payım,
    Bilmirəm heç niyə tez atdı məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Axırda bildim ki, yoxmuş vəfası,
    Gözümdə zülmətə döndü səfası.
    Dağdan da ağırmış demə cəfası,
    Vara-dövlətəmi o, satdı məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Bir vaxtlar gözünün sildim yaşını,
    Bahara çevirdim qarlı qışını.
    Bəs, niyə üstümə çəkib “qoşunu”,
    Aldada-aldada fırlatdı məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Seymurun qəlbini tutmadan dilə,
    Neçə arzusunu çevirdi külə.
    Niyyəti nəyimiş, bilmirəm hələ,
    Dilim gəlmir deyəm, yaşatdı məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Bir quru salamla xatirə oyat,
    Hərdən yoxuma gəl,başımı aldat,
    Demirəm bir yolluq qəlbindən sök ,at,
    Sən canın toxunma duyğularıma.


    TALESİZ QADIN
    Halına ürəkdən yanıram sənin,
    Üstündən çəkilmir dumanın-çənin.
    Sığışmır qəlbinə dağ boyda qəmin,
    Döndünmü köləyə əlində yadın –
    Puç oldu hər anın, talesiz qadın?!
    * * *
    De, niyə bəxtindən yarımadın sən?
    Sevginlə bilikdə qarımadın sən.
    Bir körpə saçını daramadın sən,
    Qaldın arasında suyunan odun –
    Bağlandı hər yanın, talesiz qadın!
    * * *
    Zülmətdə qərq oldu arzun-diləyin,
    Nanə yarpağıtək əsdi ürəyin.
    Baş əydin hökmünə acı küləyin,
    Doyunca duymadın sevincin dadın –
    Sızladı hey canın, talesiz qadın!
    * * *
    Hər yetən gəc baxdı üzünə sənin,
    Elə hey qar yağdı izinə sənin.
    Dərd-qəm kölgə saldı gözünə sənin,
    Tənə yeri oldu tərsin-avandın –
    De, varmı ünvanın, talesiz qadın?!


    ÜRƏK OĞRUSU
    Mən nankor sevgindən necə söz açım?
    Necə söhbət edim ürək dolusu.?
    Fikrinlə yaşarkən haraya qaçım?
    Söylə!
    Məni məndən edən ürək oğrusu.!
    * * *
    Nə unuda billəm, nədə ki, ata,
    Dolanıram dərdə mən bata-bata,
    Nə idi günahım axı dünyada?
    Söylə!
    Məni məndən edən ürək oğrusu.!
    * * *
    Əhdini danaraq andını pozan,
    Sözü söz eyləyib kəlməni yozan,
    Tərk edib getməyin bu qədər asan,
    Söylə ?
    Məni məndən edən ürək öğrusu .!
    * * *
    Sən getdin, sinəmdə sızladı qəlbim,
    Artdı yoxluğunda, çoxaldı dərdim
    Ömrümə bəs niyə gəlmişdin mənim?
    Söylə!
    Məni məndən edən ürək oğrusu!
    * * *
    Seymuru tərk etdin yol yarısında,
    İnləyir bitən bu eşqin yasında,
    Axtarım dünyanın bəs harasında?
    Söylə-
    Məni məndən edən ürək oğrusu.

    GƏLMƏ
    Qara saçlarıma qarlar ələnmiş,
    Həyatın sınağı yaman çətinmiş,
    Qamətim bükülmüş,qəddim əyilmiş,
    Çarəsiz halımı biləndə gəlmə.!
    * * *
    Qaysaq bağlayıbdı qəlb mamırlanıb,
    Xəyalım yıxılıb,uçub talanıb,
    Gördüyün bənizdən əsər qalmaıb,
    Anam göz yaşımı siləndə gəlmə.!
    * * *
    Yazdım necə kərə cansız kağıza,
    Söz oldum dillərə,düşdüm ağıza,
    Bir zaman vurğundum, yaza,payıza,
    Ağac yarpaqların tökəndə gəlmə.!
    * * *
    Üstümə üstümə gəlir,zaman il,
    Silə bilirsənsə,gəl qəlbimdən sil,
    Mənim təbiətim dəyişkən deyil,
    Nadanlar halıma güləndə gəlmə.
    * * *
    Bu yolda nə çəkdi,nə çəkdi Seymur,
    Etmədi bir kərə,etmədi qürur,
    Gəlirsən indi gəl,son arzum budur,
    Gözlərim yumulub öləndə gəlmə.!
    Müəllif: SEYMUR SÖNMƏZ (PAŞAYEV)
    YAZARLAR.AZ
    WWW.USTAC.AZ və WWW.BITIK.AZ
  • noyabr 2021, Yazarlar.az

  • 178
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......