...
  • Yazdım... - Seymur Sönməz (Paşayev)
  • YAZARLAR.AZ
  • SİNƏMİN AĞRIYIR SƏN OLAN YERİ
    Məni dərd içində qoyub getmisən,
    Sirrini hər yana yayıb getmisən.
    De, bəlkə kiməsə uyub getmisən?
    Mənim lal həsrətim dağdan da iri -
    Sinəmin ağrıyır sən olan yeri!
    * * *
    Səni səsləyirəm hər addımbaşı,
    Niyə ətəyindən tökmədin daşı?
    Hələ də qurumur gözümün yaşı,
    Bilmirəm ölüyəm, yoxsa ki, diri -
    Sinəmin ağrıyır sən olan yeri!
    * * *
    İndi üzü dönmüş bəxtə nə deyim,
    Bu eşqi de, necə vəsf edim, öyüm?
    Hardasa çatdımı sənə gileyim,
    Bildinmi, baş alıb gedəndən bəri -
    Sinəmin ağrıyır sən olan yeri!
    * * *
    Qaçdın gözlərimin yuxusu kimi,
    Qəfildən bulandın axar su kimi.
    Puç oldum bir ömrün arzusu kimi,
    Ötüb-keçən anlar dönərmi geri -
    Sinəmin ağrıyır sən olan yeri!


    TOXUNMA DUYĞULARIMA
    Geç olar ox çıxıb,gedirsə yaydan,
    Yüz il ömür sürsə düzəlməz nadan,
    Qoy yatsın oyatma şirin yuxudan,
    Sən canın toxunma duyğularıma.!
    * * *
    Nə olsun əhdinı,andını danıb,
    Məndə qalaq-qalaq izləri qalıb,
    Könlumü qırdığın yadıma salıb,
    Sən canın toxunma duyğularıma.!
    * * *
    Dönük bir sevginin olmaz əlacı,
    Hər şirin vusalın,sonluğu acı,
    Tənəli baxışı atıb qıyğacı,
    Sən canın toxunma duyğularıma.
    * * *
    İndi yadlar kimi kənar olmuşuq,
    Nəmli kipriklərdən axar olmuşuq,
    Bəlkə lap əzəldən elə buymuşuq,
    Sən canın toxunma duyğularıma.


    AĞLAMA DEDİYİM AĞLATDI MƏNİ
    Qürbət eldə sevdim, sirdaşım oldu,
    Həm çiçəkli yazım, həm qışım oldu.
    Bəs, niyə çevrilib göz yaşım oldu,
    Danıb öz əhdini, unutdu məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Ərşə qalxan kimi naləm-harayım,
    Döndü qəm-kədərə hər günüm, ayım.
    Qəfil əldən getdi qismətim-payım,
    Bilmirəm heç niyə tez atdı məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Axırda bildim ki, yoxmuş vəfası,
    Gözümdə zülmətə döndü səfası.
    Dağdan da ağırmış demə cəfası,
    Vara-dövlətəmi o, satdı məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Bir vaxtlar gözünün sildim yaşını,
    Bahara çevirdim qarlı qışını.
    Bəs, niyə üstümə çəkib “qoşunu”,
    Aldada-aldada fırlatdı məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Seymurun qəlbini tutmadan dilə,
    Neçə arzusunu çevirdi külə.
    Niyyəti nəyimiş, bilmirəm hələ,
    Dilim gəlmir deyəm, yaşatdı məni –
    Ağlama dediyim, ağlatdı məni!
    * * *
    Bir quru salamla xatirə oyat,
    Hərdən yoxuma gəl,başımı aldat,
    Demirəm bir yolluq qəlbindən sök ,at,
    Sən canın toxunma duyğularıma.


    TALESİZ QADIN
    Halına ürəkdən yanıram sənin,
    Üstündən çəkilmir dumanın-çənin.
    Sığışmır qəlbinə dağ boyda qəmin,
    Döndünmü köləyə əlində yadın –
    Puç oldu hər anın, talesiz qadın?!
    * * *
    De, niyə bəxtindən yarımadın sən?
    Sevginlə bilikdə qarımadın sən.
    Bir körpə saçını daramadın sən,
    Qaldın arasında suyunan odun –
    Bağlandı hər yanın, talesiz qadın!
    * * *
    Zülmətdə qərq oldu arzun-diləyin,
    Nanə yarpağıtək əsdi ürəyin.
    Baş əydin hökmünə acı küləyin,
    Doyunca duymadın sevincin dadın –
    Sızladı hey canın, talesiz qadın!
    * * *
    Hər yetən gəc baxdı üzünə sənin,
    Elə hey qar yağdı izinə sənin.
    Dərd-qəm kölgə saldı gözünə sənin,
    Tənə yeri oldu tərsin-avandın –
    De, varmı ünvanın, talesiz qadın?!


    ÜRƏK OĞRUSU
    Mən nankor sevgindən necə söz açım?
    Necə söhbət edim ürək dolusu.?
    Fikrinlə yaşarkən haraya qaçım?
    Söylə!
    Məni məndən edən ürək oğrusu.!
    * * *
    Nə unuda billəm, nədə ki, ata,
    Dolanıram dərdə mən bata-bata,
    Nə idi günahım axı dünyada?
    Söylə!
    Məni məndən edən ürək oğrusu.!
    * * *
    Əhdini danaraq andını pozan,
    Sözü söz eyləyib kəlməni yozan,
    Tərk edib getməyin bu qədər asan,
    Söylə ?
    Məni məndən edən ürək öğrusu .!
    * * *
    Sən getdin, sinəmdə sızladı qəlbim,
    Artdı yoxluğunda, çoxaldı dərdim
    Ömrümə bəs niyə gəlmişdin mənim?
    Söylə!
    Məni məndən edən ürək oğrusu!
    * * *
    Seymuru tərk etdin yol yarısında,
    İnləyir bitən bu eşqin yasında,
    Axtarım dünyanın bəs harasında?
    Söylə-
    Məni məndən edən ürək oğrusu.

    GƏLMƏ
    Qara saçlarıma qarlar ələnmiş,
    Həyatın sınağı yaman çətinmiş,
    Qamətim bükülmüş,qəddim əyilmiş,
    Çarəsiz halımı biləndə gəlmə.!
    * * *
    Qaysaq bağlayıbdı qəlb mamırlanıb,
    Xəyalım yıxılıb,uçub talanıb,
    Gördüyün bənizdən əsər qalmaıb,
    Anam göz yaşımı siləndə gəlmə.!
    * * *
    Yazdım necə kərə cansız kağıza,
    Söz oldum dillərə,düşdüm ağıza,
    Bir zaman vurğundum, yaza,payıza,
    Ağac yarpaqların tökəndə gəlmə.!
    * * *
    Üstümə üstümə gəlir,zaman il,
    Silə bilirsənsə,gəl qəlbimdən sil,
    Mənim təbiətim dəyişkən deyil,
    Nadanlar halıma güləndə gəlmə.
    * * *
    Bu yolda nə çəkdi,nə çəkdi Seymur,
    Etmədi bir kərə,etmədi qürur,
    Gəlirsən indi gəl,son arzum budur,
    Gözlərim yumulub öləndə gəlmə.!
    Müəllif: SEYMUR SÖNMƏZ (PAŞAYEV)
    YAZARLAR.AZ
    WWW.USTAC.AZ və WWW.BITIK.AZ
  • noyabr 2021, Yazarlar.az

  • 198
Payız Süvarisi (kinossenari)

Firuz Mustafa

Payız Süvarisi (kinossenari) Ən adi günlərin birində Paris şəhərində, lap dəqiq desək, Parisin cənubundakı Monparns məhəlləsində yaşayan iş adamı Jüsten Bursenin başına çox......

Nə günlərə qaldığımı bilməsin

زائـــور اوستاج

Bilməsin Qoy xəbər tutmasın sevgilim məndən, Nə qərara gəldiyimi bilməsin. Günorta demədən, gecə demədən, Gözyaşımı sildiyimi bilməsin. *** Qırıldı ümidlər, düşdümü suya?! Az qalsın sevincdən......

Qapı. Roman

Firuz Mustafa

Firuz Mustаfа zülmətə аçılаn Qаpı sаnкi həmin аnlаrdа tanrının göz yаşlаrı ilə islаnmış qurbаnlаrı qəbul еtməкdən yоrulmuşdu (каntаtа. rоmаn.) …Qapı… Müəllıfdən “...Qаpı...” 1986-88-ci illərdə qələmə......

Cənnət çiçəyi. Roman

Firuz Mustafa

Firuz Mustafanın “Cənnət çiçəyi” romanındakı hadisələr real və irreal zamanların çarpazlaşdığı məkanda baş verir.......

Boş otaqdakı stul

Tural İsmayılov

Adam hər axşam evə qayıdanda əvvəlcə işığı yandırmırdı. Qaranlıqda bir neçə dəqiqə oturur, pəncərədən küçəyə baxırdı. Küçə işıqları qarşıdakı binaların divarlarına düşür, insanların kölgələri bir-birinin......

Sinifdə Qaldı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Onbir il bir sinifdə bir güldük,bir ağladıq. Neçə nurlu sabaha arzu-xəyal bağladıq. Yaddan çıxmır nə məktəb, nə sinif yoldaşları, Ağ məzərli qızların göyərçin baxışları. Məktəblə......

Əlahəzrət Söz

Firuz Mustafa

Ədəbiyyat. Ədəbi şəxsiyyətlər. Bakı-2023 Sizə təqdim olunan kitabda Firuz Mustafanın ədəbiyyat və ədəbi şəxsiyyətlər......

Idrakla Hissin Vəhdəti

Firuz Mustafa

Sаbır Bəşırоv (fəlsəfə doktoru) : Idrakla Hissin Vəhdəti Ədəbi portret Bakı “Araz”-2012 Elmi redaktor: Bədirxan Əhmədov Redaktor: Lalə Musaqızı Sabir Bəşirov : İdrakla......

Çaparaq Notlar

Firuz Mustafa

Qeydlər Etüdlər Bakı-2027 Təqdim edilən kitabda Firuz Mustafanın müxtəlif vaxtlarda qələmə aldığı çaparaq qeydlər, gündəliklərdən......

Sənə həsrolunur, Firuz...

Firuz Mustafa

Посвящается тебе, Фируз МУСТАФА ...................................................................................... Sənə həsr olunur, В книге, представленной вниманию читателей, собраны образчики поэзии, т.е. стихи посвященные Фирузу Мустафу. Среди авторов......