...
  • Seymur Sönməz (Paşayev) - Vüsala Həsrət Qalan​ Məhəbbət
  • YAZARLAR.AZ
  • VÜSALA HƏSRƏT QALAN​ MƏHƏBBƏT
    ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ (esse)​ ​ ​ ​ ​
    ​ ​ ​ “Hər kim ki, eşq əhlini salır əziyyətə, Özgə qarğışım yox, onu düçar olsun məhəbbətə!” Əlağa Vahidin bu deyimini hər ikisi əhdi-peyman kimi dillərinə gətirmişdilər, ilk dəfə tanış olanda. Əslində, oğlan bu misraları təzəcə tanış olduqları vaxtlarda qıza yazıb göndərmiş, qız isə ona: “Bizim eşqimizə kim dönük çıxsa, Allah ona lənət eləsin!” - sözləri ilə cavab vermişdi.
    ​ Oğlan onu ürəkdən, özü də dəlicəsinə sevirdi.​ Qız da bu sevgiyə biganə deyildi. Onların ilk tanışlıqlarının tarixçəsi “sosial şəbəkə”də dostlaşdıqları​ vaxta gedib çıxırdı. Əvvəlcə bir-birlərini ilıq kəlmələrlə sevindirmiş, günlər keçdikcə yazdıqları sözlərin ahəngi dəyişmiş, oğlanın sevgisinə qız müsbət cavab vermişdi. Bir-birlərindən məsafəcə uzaq olsalar da, səmimi duyğular onları qırılmaz tellərlə birləşdirmişdi...
    ​ ​ Antik dövrlərin məşhur filosoflarından olan Platonun adıyla sonrakı nəsillərin də bəyəndikləri bu eşqi əslində plotonik məhəbbət də adlandırmaq olardı! Qəlblərinin ən dərin qatlarında sirr kimi gizli qalan bu sevgi hər ikisini yandırıb-yaxan alov kimi idi...
    ​ ​ Gündən-günə şiddətlənən bu yanğı onları gec-tez birləşməyə, vüsalın şirin dadını birlikdə duymağa sövq edirdi. Gənc cütlük öz həyatları barədə bir-birlərinə əhatəli məlumat vermişdilər. “Whapsapp”dakı şəkilləri onların yaraşıqlı, cazibədar olduqlarını da təsdiqləyirdi. Yaş fərqləri​ o qədər də çox deyildi. Oğlanın otuz bir , qızınsa iyirmi səkkiz yaşı var idi. Hər ikisi çox tərbiyəli ailədə böyümüş və​ şəxsi xarakterləri o qədər də fərqli deyildi. Geniş dünya görüşünə, ədəb-ərkana sahib idilər. Yazışmalarında yeralan səmimi-duyğusal kəlmələr bunun ən bariz nümunələri idi...
    ​ ​ ​ Günlər, aylar bir-birini əvəz etsə də, onlar öz sevgilərini gah yazışmalarla, gah da telefonla danışmaqla davam etdirir, son nəfəslərinə qədər öz əhdlərinə sadiq qalacaqlarına and içirdilər. Ancaq elə bil heç biri qovuşmaq istəyi ilə növbəti bir addım atmaq fikrində deyildilər...
    ​ ​ ​ Oğlan ürəyində hərdən düşünürdü: “Görəsən bu qız mənimlə “sevgi oyunu” oynamır ki?” Qızın özü isə fikrində oğlandan eşitdiyi sözlərin şirinliyindən az qala məst olsa da, çox dərinə getmək istəmirdi. Oğlanın iztirablarını​ əyləncə vasitəsi hesab edir, sanki bundan həzz alırdı...
    ​ ​ ​ Onun suallarını yetərincə cavablandırır, sevgisinə sevgi ilə cavab verir, hərarətli kəlmələrini ondan əsirgəmirdi. Hərdən də ürəyinin dərinliklərində özünü qınayırdı: “Axı, bu yazıq oğlanı, niyə yolundan eləyirəm. Yazdıqlarından bilinir ki, çox kasıbdır, yalnız quruca maaşa göz dikib, ayaqda güclə dayanır. Axı, sevgi ilə gün-güzəran başa gəlmir? Arada yadına bir yaxın rəfiqəsinin taleyi də düşürdü. Həmin qız da, onun kimi ilk baxışdan birinə vurulmuşdu. Heç aradan üç ay keçməmiş könül verib, könül aldığı oğlanla evləndilər. Oğlan onun başına pərvanə kimi dolansa da, ehtiyacın boz sifətini görən kimi, məhəbbəti onun imdadına çata bilmədi. İlk vaxtlarda çətinliklərə sinə gərsə də, əzmkarlıq göstərib dözməyi bacarmadı. Axırda oğlana: “Elə bilmə ki, sənə könülsüz gəlmişəm, ancaq gördüm ki, sevgi-məhəbbətlə qarın doymur! Ona görə də gəl bir-birimizə “əlvida” söyləyib, ayrılaq! ..
    ​ Bu barədə xeyli düşünəndən sonra özlüyündə son qərarını verdi. Ancaq insafən mərhəmətsiz deyildi. Bir ilə yaxın sevdiyi oğlanın birdən-birə qəlbini qırmağı günah hesab edərək ondan kölgə kimi yavaş-yavaş uzaqlaşmağı qərara aldı. Əvvəlcə yazışmalarının sayını azaltdı, sonra oğlanın telefon zənglərini əksər vaxtlarda cavabsız qoydu...
    Gözəgəlimli olduğundan varlı bir ailədə böyümüş birinin diqqətini tez çəkdi. Yeni sevgilisinin sir-sifəti, boy-buxunu xoşuna gəlməsə də, aldığı bahalı hədiyyələr, sahib olduğu maşınlar, yaşadığı təmtəraqlı malikanə​ gözlərini qamaşdırdı. Və nəhayət barmağına taxılan çox bahalı nişan üzüyündən sonra özünün təbirincə desək, günlərin birində “sevgi oyununa” xitam verdi...
    ​ ​ ​ Qızın qəfil dönüşündən başını itirən oğlana isə son cavabı bu oldu: “İncimə, elə zənn elə ki, bu sevgi macəramız hər ikimizin eyni vaxtda gördüyümüz şirin bir yuxu imiş. Və bu yuxunun sonunda səndən qabaq mən başa düşdüm ki, real həyatda bu cür məhəbbət o qədər də uzun ömürlü olmur. Mənim kimi, sən də özünə layiq birini tapmaq haqqına sahibsən. Əlvida...
    ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ Oğlan gözləmədiyi sözlərdən çox sarsılmışdı. Ürəyində dönə-dönə qınadığı bu vəfasız qıza aşağıdakı bir bəndlik şeirlə cavab verib aldandığına görə özünü dönə-dönə qınadı:
    ​ ​ ​ ​ ​
    ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ Sənə neyləmişdim, barı danış-din,
    ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ Şirin yalanlarla başımı qatdın!
    ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ Heç demə oyunmuş yalançı sevgin,
    ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ Niyə saf bir eşqi tapdayıb atdın?

    MÜƏLLİF : SEYMUR SÖNMƏZ - PAŞAYEV
    YAZARLAR.AZ

    • dekabr 2021, Yazarlar.az

  • 78
Daa Dimə (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......

Haindi (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......

Zər Qafiyə Quqquluqu Satira

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......

Dəvənin Etirazı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......

Baxarıq

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......

Dəniz insan kimidir

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......

Bizim nağıl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......

Qadın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......

Bakı qəzəl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......

Səni düşünürəm

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......