...
  • Əliqulu Qəmküsar - Ədəbiyyat
  • YAZARLAR.AZ
  • ƏDƏBİYYAT

    Bir hökumət tazə çıxmış, ismi Azərbaycan.

    Şəkli cümhuri, idarə üzvü yeksər bəylə xan.

    Heç görübsüzmü ki, olsun kəlləyə qurtdan çoban?

    Bir nəfər xalis rəiyyət kabinədə yoxdur, inan,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Hər şəhərdə xandır, əyandır keçib iş başına,

    Hər cəhətdən üz görür öz qövmu, öz qardaşına.

    Get dolan kənd-kəsəyi, bax bir axan göz yaşına,

    Hər tərəfdə kamirandır bəy, əkinçi bağrı qan.

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Get Qazaxdan keç, Tovuzdan keç, özün ver Gəncəyə,

    Gör necə vermiş rəiyyət bəylə pəncə-pəncəyə,

    Kəndliyə, rəncbərlərə bax bir olan işkəncəyə.

    Bax nə cür bu zülmdən qan ağlayırlar hər zaman,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Nəql edim bir-bir sənə mən hər yerin əhvalını,

    Kəndlinin, rəncbər, əkinçi, fəhlənin bil halını,

    Bax, düşün, gör onların idbarını, iqbalını,

    Qalma qəflət uyqusunda, dur, gözün aç, bir oyan!

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Xoylu xan bir müddət etdi tək idarə milləti,

    Kabinə təşkil eylədi, hər yerdə çıxdı şöhrəti,

    Çünki böhran oldu, dəyişdi vizarət heyəti,

    Hər tərəfdən toplanıb məbus açıldı parlaman,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Bəh, nə məbuslar ki, tanrı bədnəzərdən saxlasın,

    Qıymasın canlarına, hər şur-şərdən saxlasın,

    Qəlblərin sinsitməsin, qəmdən, kədərdən saxlasın,

    Çünki millət onlara mərhuni-minnətdir hər an,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Var o cür məbus əsla anlamaz bəsət nədir,

    Parlaman nə, üzv nə, bu vəz, bu halət nədir,

    Kimdi millət, kimdi dövlət, bu qədər bidət nədir,

    Çünki onda nə fərasət var, nə təqriri-bəyan,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Get soruş öyrən, gör, aya, bunları kimlər seçib,

    Onların kim qəddinə bu xələti ölçüb-biçib,

    Hər biri yüz min fırıldaq işlədib,zorən keçib,

    Ayda on min donluq alsın, müftə olsun kamiran,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Böylə getsə binəvalər büsbütün pamal olur,

    Bu fəlakətdən, yəqin, axırda izmehlal olur,

    Kim bu bəylərdən səvay bu vəzidən xoşhal olur,

    Hər tərəfdən ərşə qalxıbdır bütün ahu fəğan,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Vardı min dinsiz, imansız hər biri milyon yeyib,

    Beş gün əqdəm lüt gəzərkən indi xəz paltun geyib,

    Doğrudur həqqən, keçənlər mətləbin lübbün deyib,

    İndi bülbüllər yerində qarğalar tutmuş məkan,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Qan töküldü, can verildi, oldu hürriyyət pədid,

    Köhnə istibdad düşdü, parladı tərzi-cədid,

    Şahidi-məqsud göstərdi üzün, verdi nəvid,

    İxtiyar olmuş könüllər oldular yeksər cavan,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Leyk, heyf olsun, üzü bir binəvanın gülmədi,

    Milləti-cahil bu feyzin qürb-qədrin bilmədi,

    Fəhlənin bir kəs üzündən əşki-alın silmədi

    Canəvərlər əl-qol açdı oldu zalımlar əyan

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    İndi getsən hər mahala hər yetən dad eyləyir,

    Dövreyi-mənhusi-istibdadı dəryad eyləyir,

    Bəs ki xanlar, bəs ki bəylər zülmü bidad eyləyir,

    Qalmayıbdır rəncbərlərdə dəxi tabu təvan,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    İndi lazımdır ki, millət huşunu cəm eyləsin,

    Hər cür olsa haq danışsın, haq desin, haq söyləsin,

    Yoxsa bizlərə təpər yoxsa, buna kim neyləsin?

    Qalmaz axırda bu cür bivayə millətdən nişan,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    * * *

    Çünki bu millət susayıb bir-birinin qanına,

    İndi firsətdir, düşüb qardaş qardaş canına ,

    Gözləri qızmış, qudurmuş, getmək olmaz yanına,

    Ol səbəbdəndir olur gündən-günə işlər yaman,

    Əlaman bu müstəbidlərdən, ilahi, əlaman!

    Müəllif: Əliqulu QƏMKÜSAR

    “Hürriyyət”,

    4 oktyabr 1919, N: 17

    Mənbə: Əliqulu Qəmküsar “Seçilmiş Əsərləri” AZƏRBAYCAN DÖVLƏT NƏŞRİYYATI Bakı – 1959, səh. 97 – 99. Kitab şair-publisist Zaur Ustacın şəxsi kitabxanasında QF – N 0001(Qızıl Fond) qorunur.


    YAZARLAR.AZ
    ===============================================

    <<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>

    Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
  • may 2021, Yazarlar.az

  • 109
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......