- Altıncı sinifdə oxuyurduq...- Aytac Ibrahim
- YAZARLAR.AZ
-
Altıncı sinifdə oxuyurduq.Köhnə məktəbimizin həyətində yığışmışdıq.O vaxt hamı daha səmimi, daha doğma idi...
Yenə yağışlı günlərdən biri idi...
O, məcbur olmadıqca sinif yoldaşlarımızla danışmazdı.Bir dəfə fiziki tərbiyə dərsində, kənardan bizə baxırdı.İlk dəfə orda söhbətləşdik,ilk dəfə mənimlə danışdı...
Səsinin titrəyişindən, baxışlarındakı qəribə məyusluq hissindən, bilmək olurdu ağrısını...
Atasının içki içmədiyi bir gün belə yox idi.Anasından isə onlara xeyir yox idi...
Hər söhbətimizdə, qəlbinin saflığını, kövrəkliyini, qorxularını, məni necə dinlədiyini, dərdimə necə yandığını biruzə verirdi...
Məktəbi bitirdik.Adətən bu dönəmlərdə, insanlar bir-birini itirir.
Bir gün heç gözləmədiyim anda o çıxdı qarşıma.Gözlərimə inana bilmirdim, çox dəyişilmişdi.Saçını sarı rəngə boyamışdı, kəsmişdi dibinəcən.Niyə belə etdiyini soruşanda, demişdi ki, ömrüm də saçlarım qədərdir.Əhəmiyyət verməmişdim sözlərinə.Daha doğrusu, anlamamışdım.Tələsik halda nömrəmi telefonuna qeyd etdi, adımı "dostum" olaraq yazdı.Möhkəm qucaqladı məni, işə bax, yenə kövrəldi.Onu kövrək görüb mən də kövrəldim."Yaxşı, ağlaşma qurmayaq !" deyib gülümsədi.Sağollaşdıq, gəldikləri maşın gözdən itənə qədər arxasınca baxdım...
Hər gün öz dərdini unudub, mənim dərdlərimə qulaq verdi.Zəngləşdik, söhbətləşdik, köhnə günlərdən danışdıq.
Bir gün ona yaza bilmədim.Tez mağazaya qaçıb, danışıq kartı alıb yüklədim.Yığdım nömrəsini, zəng çatmadı.İşi olduğunu düşündüm, sevincək whatsappa daxil olub, ard-arda mesajlar yazdım. Gülüşlər atdım. Mesajlarımı oxudu, amma cavab yazmadı.Düşündüm ki, məndən bərk inciyib.Axşama qədər fikirləşdim ki, axı, mən bu qıza neyləmişəm ?!
Gecənin bir yarısı ondan mesaj gəldi...
Mesajda bu sözlər yazılmışdı: "Siz hələ bilmirsiniz? Adınızı da "Dostum" deyə qeyd edib."
Təəccübləndim.Düşündüm ki, telefonu anasında qalıb.Cavab olaraq yazdım ki, bəs o hardadır?
Uzun bir səs yazısı gəldi.Açdım, bir bəy idi.O qədər qəhərə boğulmuşdu ki, nə dediyini anlamaq olmurdu.Göndərilən səsi dəfələrlə dinlədim.İnanmadım, yenə dinlədim.Yenə...Yenə...
İlk dəfə mənimlə ünsiyyətdə olan o qəribə, sirrli, qarabuğdayı qız uzun müddətdir ki, ağır xəstəliyə düçar olubmuş.Sonuncu dəfə onunla görüşəndə, başqa bir ölkəyə müalicə olunmağa gedirmiş.Saçını da istəyərək dibəcən kəsmiyibmiş.Boğazına bağladığı rəngli yaylığı da heç vaxt çıxartmırmış...
Artıq həyatda yox imiş...
O an sındı bütün qol-qanadım.Simasını gözümün önünə gətirdim, təbəssümünə doyunca baxdım, son dəfə səmimi qucaqlaşmağımızın istiliyini hiss etdim...
Mənim dostum əbədiyyə getmişdi.Torpağın sakini olmuşdu...
Bu gün onun yoxluğundan neçə il keçir, heç bilmirəm.Unutmadığım tək bir şey, onunla yaşadığımız məktəb xatirələri və simasıdır...
Müəllif, Aytac İBRAHİM
YAZARLAR.AZ və BİTİK.AZ - 163
oktyabr 2021, Yazarlar.az
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......