- Qartal enişi-hekayə
- Vüsalə Qələndərli (Sadıqova)
-
Yenə də özündən razı halda, sanki uca dağları o yaradıbmış kimi qəhqəhə çəkərək düşür maşınından. Sürücüsünə yuxarıdan aşağı baxaraq onu alçaltmaqdan həzz alır.
-Ədə, sənə neçə dəfə demişəm ki, məni evə vaxtında çatdır. Bilmirsən gecikəndə Nazlı xanım əsəbiləşir? Bu ay maaşının yarısını alacaqsan. Bəlkə ağlın başına gələr
-Başına dönüm, etmə, eləmə, amandı, uşaqlarım ac qalar, borc yiyələri qapımı kəsib, kirayənin pulunu ödəyə bilmirəm. Hələ kommunal xərcləri demirəm...Axı yol tıxac idi. Mən neyləyə bilərdim.
-Yaxşı-yaxşı, yenə qan tökmə, kirayə pulunu verə bilmirsən, küçədə yaşa, orada puluynan deyil ki, oğlunla arvadın da gəlsin evimizdə qulluqçu işləsin. Mən o qədər də insafsız adam deyiləm. Onları pulsuz qoymaram. Onda bir az da artıq pul alarsınız. Acınızdan da ölməzsiniz. Ha... Ha... Ha..
-Qadan alım, oğlum bu il Universitetə iş verəcək. Gecə gündüz oxuyur ki, qəbul olsun. O da işləsə dərsləri qalacaq.
-Yaxşı, yaxşı, güya oğlun ali məktəbə qəbul olacaq hə, sən Allah məni güldürmə. Ə, sən özün nəsən ki, nə də uşaq oxudasan. Oxuyacaqsa mənim oğlum Adil oxuyacaq. İndi öz aramızdı, sənin oğlun kim, mənim oğlum kim? Hansının şansı daha çoxdur?
-Elə demə nə olar. Mən də gözümü bircə Murad balama dikmişəm. Tək istəyim onun vəzifə sahibi olmasıdır. Allah böyükdür, nə bilmək olar, bəlkə, onun da şansı üzünə güldü. Onun- bunun acı sözlərini eşitməyə məcbur qalmaz inşallah balam. O mənim gördüyüm qara günləri görməz. Onun şəxsiyyəti də mənimki kimi alçaldılmaz. Kiminin əvvəli, kiminin axırı, nə bilmək olar...
Sənan bəy istehzalı gülüşü ilə Mahmuda acıq verirmiş kimi başını bulaya-bulaya çıl-çıraqlı görkəmi ilə göz qamaşdıran evinə daxil olur. Bayaqdan yolunu gözləyən Nazlı narahat baxışlarını onun gözlərinə zilləyərək Adili görüb-görmədiyini soruşur:
-Adil hanı, səninlə deyil?
-Nədir, ay arvad, niyə həyəcanlanırsan? Adil uşaq deyil ki, harda olsa gələr də...
-Axı sənin dünyadan xəbərin varmı? Gör nə yaxşı atasan ki, 2 gündür oğlun evə gəlmir, məktəbə getmir, sənin xəbərin yoxdu. Bu içkidən nə vaxt əl çəkib bir az da oğluna nəvaziş və qayğı göstərəcəksən? Onun təlim-tərbiyyəsi ilə niyə məşğul olmursan axı?
-Mənim oğluma ağıl öyrətmək lazım deyil. O bilir nə etdiyini. Üç günlük dünyadı də... Qoy gəzib gününü keçirsin.Yəqin qızlarla gəzməyə gedib... Ha... ha... ha...
Olanlara biganə yanaşan Sənan yenə içməyə başlayır. Yüksək vəzifə sahibi olan Sənan hər gün içir, içki onun həyatının mənasına çevrilir. Oğlundan bixəbər ata gözüyaşlı arvadının keçirdiyi narahatçılığa da biganə yanaşır.
Günlər sonra işdən qayıdanda hər ikisi gözlərinə inanmır, “Aman Allah, ev nə gündədir, polis! Polis çağırın!”- deyə qışqırıq səsələrinə qonşular tökülür.
“Evimə oğru gəlib, onu əlimə keçirsəm hamının gözləri qarşısında boğazını üzəcəm, bu nə cürət! “–deyə Sənan acıqlı və yüksək səslə bağırır, sanki bu dəqiqə oğrunu əlinə keçirsə öldürəcəkmiş kimi o tərəf, bu tərəfi axtarırdı.
Tezliklə polislər səs-küylü küçənin ən zəngin evinin qapısına gəldi, “şikayətçi kimdir?- deyə soruşduqda ər-arvad bir ağızdan “bizik!”- dedilər. “Bizik şikayətçi, görmürsən, evimi nə günə qoyublar, illərlə yığdığımız pulları, qızılları aparıblar, onu aparanı tutun dərhal, cəzasını biz verəcəyik!”
“Qardaş səbr edin, cəzanı qanun verəcək, hələ bölməyə gedək, bir neçə sualları cavablandıracaqsız...”
Beləcə şikayət qəbul olunur və ilkin polis araşdırmasının nəticəsi hər iki ev sahibini şoka salır, bayaqdan bərkdən qışqırıb haqqını tələb edən Sənan bir anın içində dizlərinin sındığını hiss edir, ömür boyu dik tutduğu qaməti saniyələr içindəcə bükülür, səsinin batdığını ilk dəfə hiss edir...
Nazlı isə, eşitdikləri ilə etdiklərini, sonra illərlə yaşadığı həyatı film lenti kimi yaddaşında təzələyir və baş verəcəklərdən azca da olsa şübhələnmədiyi üçün özünü günahlandrmağa başlayır, axan göz yaşlarında Sənhanı boğmaq keçir ürəyində, axı hər şeyin günahkarı Sənhan idi....
Qarşılarında əlləri bağlı halda gördükləri öz oğulları olacağını niyə də düşünməmişdilər, illərlə maraqlanmadıqları, təhsili və təliminə, tərbiyəsinə vaxt ayıra bilmədikləri oğullarını indi həbsxana qapısıa öz əlləri ilə saldırmaları onlara çox ağır gəldi.
-Buyurun. Bu da evinizə girən, milyonlarınızı oğurlayıb qumarxanada uduzan əziz oğlunuz. Onunla son dəfə vidalaşa bilərsiz, sizə təşəkkür edirik, onu həbs etməklə digər cinayətlərinin də üstünü açmış olduq.İndi oğlunuz uzun müddət həbsxanada qalmalı olacaq, narahat olmayın, onun cəzası ağır olacaq, bayaq dediyiniz kimi, ən ağər cəza!
Nə deyəcəyini bilmədən başlarını yerə dikdilər, nə oğullarını danlayacaq üz yoxdu, nə polisdən onu qurtaracaq səbəb, bayaqdan oğrunu əllərimlə öldürəcəm deyən Sənan indi oğlu üçün özü ölürdü... İndi milyon da versəydilər, biricik oğullarını xilas edə bilməyəcəkdilər...
Onları evlərinə aparmağa gələn sürücüsü Mahmudun isə, sevincdən gözləri qamaşırdı, bu sevincin səbəbi əzab içində, Sənanın acı sözlərini udaraq qazandığı pullarla böyütdüyü oğlunun Universitetə qəbul olması xəbəri idi. Bu xəbəri Sənana demək üçün uyğun zaman axtarırdı ki, maşındaca radioda ən yüksək balla qəbul olanların adları açıqlandı. Onların arasında Murad Mahmud oğlunun olduğunu eşidəndə Sənan vicdan əzabı çəkdi, aylar öncə alçaldıcı sözləriylə Mahmudu incitdiyinə görə xəcalət təri tökməyə başladı. Qartal kimi süzən Sənan indi qanadları arasında gizlənməyə yer axtarırdı... “Mən nə alim ola bilmədim, nə adam, nə yaxşı ailə sahibi ola bilmədim, nə dost qazanmadım, nə hörmət, oğlumu da itirdim, şərəfimi də, mən alçaltdıqlarım indi mənim süzdüyüm zirvəyə qalxdı, mən isə onların əvvəlki yerlərindən də aşağıya düşdüm...”-deyə Sənan vicdanıyla baş-başa qaldı...
- 891
oktyabr 2017, Vüsalə Q. (Sadıqova)
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......