- Gizli görüş
- Vüsalə Qələndərli (Sadıqova)
-
Səkinənin gecənin qaranlığında həyətlərində oturub kiminləsə gizli-gizli söhbət etdiyini, arada evə tərəf baxdığını, sonra yenə pıçıltıyla kiminləsə danışdığını görürdüm həmişə. Arabir qaynanası “-Ay bala hardasan, həyətin işığı niyə yanır? Pul yazır axı! Gəl yat! Çöldə nə edirsən?”-deyə onu səsləyir, hərdən də əri “-Soyuq olacaq, gəl yat, işləri sabah görərsən!”- deyə çağırırdı.
Səkinə də “-Əlimdə bir az işim var, indi gəlirəm”- deyə vaxtı uzadırdı.
Səkinənin pıçıltılı səsi get-gedə sürətlənirdi. Sanki, tələm-tələsik söhbətini başa vurmaq istəyirdi.
Öz-özümə fikirləşdim: O dəli olub, nədir, yanında adam görünmür, axı kimlə danışır? Bəlkə kimsə var, gizlənib? Yox, əgər belə olsaydı onun da səsi çıxardı? Bu cür cavabsız suallar məni yordu. “Axı Səkinə çox tərbiyəli qadındır. Bəs onda kimlə söhbət edir görəsən”-deyə rahatlıq tapa bilmədim. Ürəyim durmadı. Səkinəni səsləməyə başladım. Sakitcə, məni yanına çağırdı.
-Ay qız, gecənin bu vaxtı nə edirsən? Bayaqdan pıçıltı ilə kiminlə danışırdın?
-Sus, eşitdi, heç kim bilməsin.. gəlib görəcəklər indi, evim yıxılacaq...
-Kimi görəcəklər ay qız?
-Onu!
Səsimdən hürkərək stolun altında gizlətdiyi ağır kitabı çıxartdı. Yoldaşım mənə kitab oxumağı qadağan edib. Çünki, özü sevmir. Mən də əlimə kitab alanda əsəbləşir. Ona görə də məcburam ki, o yatandan sonra oxuyum. Bilirsən bacı, mənim ən yaxın dostum kitabdır. Uşaqlıqdan mənim sirdaşım kitab olub. Valideynlərim oxumağımı istəməyib. Gecənin qaranlığında ay işığında oxumuşam. Kitabı o qədər sevgiylə oxumuşam ki, o mənim həyatımın mənasına çevrilib. Mən kitab oxuyanda bütün dərdlərimi unuduram. Kitaba elə sarılıram ki, elə bilirəm o məni bütün pisliklərdən qoruyacaq. Yemək mənim mədəmi doydura bilər, amma kitab mənəvi qidamdır...
Elə bil rahatlıq tapdım. İki məsələ məni sevindirdi. Birincisi, bayaqdan mənə rahatlıq verməyən şübhələrimin əsassız olduğu, ikincisi isə nəhayət ki, kitaba bu qədər bağlı olan birini tanımağım. Kaş ki, bütün insanlar kitaba Səkinə kimi bağlansınlar.
Kaş ki, analarımız qızlarına cehiz verərkən, o cehizlərin arasında kitablar da yer tutsun. Ailələr hər gün bircə dəfə ailə diskussiyası keçirsinlər. Kaş ki, ailəsinə xəyanət edənlər Səkinə kimi kitaba sarılaraq etsinlər. Gizlincə görüşərək doymadığı kitablar kim bilir Səkinəyə nə qədər kömək olacaq...
- 257
oktyabr 2017, Vüsalə Q. (Sadıqova)
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......