- Ulduzlar susanda
- Tural İsmayılov
-
İnsanlar kainatın nə qədər böyük olduğunu həmişə səhv təsəvvür etmişdilər.
Onlar milyardlarla qalaktikanın, trilyonlarla ulduzun və saysız-hesabsız planetin olduğunu bilirdilər. Amma böyüklüyü rəqəmlərlə ölçmək mümkün deyildi. Kainat böyük deyildi.
Kainat insanın düşünə biləcəyindən daha böyük idi.
2049-cu ilin dekabrında Yer kürəsinin bütün rəsədxanaları eyni hadisəni qeydə aldı.
Ulduzlar susmuşdu.
Onlar sönməmişdi. Partlamamışdı. Yox olmamışdı.
Sadəcə artıq heç bir ulduzdan Yerə işıq gəlmirdi.
Astronomlar əvvəlcə cihazların xarab olduğunu düşündülər. Sonra peykləri yoxladılar. Ardınca başqa ölkələrin rəsədxanaları ilə əlaqə saxladılar.
Nəticə eyni idi.
Kainat qaranlığa qərq olmuşdu.
Yalnız bir ulduz istisna idi.
Onun adı yox idi.
Heç bir kataloqda qeyd olunmamışdı.
Və ən qəribəsi o idi ki, həmin ulduzun işığı Yerə cəmi səkkiz dəqiqəyə çatırdı.
Bu isə o demək idi ki, ulduz Günəş sisteminin içində idi.
Amma Günəş sistemində belə bir ulduz yox idi.
Astronom Elvin Məmmədov üç gecə yatmadı.
O, ekran qarşısında oturub həmin işığı izləyirdi.
Dördüncü gecə işıq dəyişdi.
Bir dəfə yanıb-söndü.
Sonra ikinci dəfə.
Sonra üçüncü.
Elvin ekrana baxıb pıçıldadı:
— Bu, siqnaldır.
Yanındakı alim başını yellədi.
— Ulduzlar siqnal göndərmir.
Elvin cavab vermədi.
Çünki ekranda artıq dördüncü işıq yanırdı.
Sonra beşinci.
Altıncı.
Yeddinci.
İşıqlar bir-birinin ardınca yanırdı.
Elvin qəfildən qalxıb lövhəyə yaxınlaşdı.
İşıqların ardıcıllığını yazdı.
Sonra donub qaldı.
Bu, riyazi kod deyildi.
Morse deyildi.
Heç bir insan dilinə bənzəmirdi.
Amma Elvin onu anlayırdı.
Mesaj çox sadə idi:
**“Nəhayət, bizi gördünüz.”**
Otaqda heç kim danışmadı.
Bir neçə saniyə sonra yeni mesaj gəldi.
**“İndi sizə bir sual verəcəyik.”**
Elvin nəfəsini saxladı.
Üçüncü mesaj gecikdi.
Sonra ekranda yalnız bir cümlə göründü:
**“Siz özünüzü nə vaxtdan canlı hesab edirsiniz?”**
Heç kim cavab vermədi.
Çünki bu sualın elmi cavabı yox idi.
Yer üzündə milyonlarla insan eyni anda göyə baxırdı.
Küçələrdə insanlar dayanmışdı. Televiziya kanalları susmuşdu. Telefon şəbəkələri yüklənmişdi.
Hamı eyni şeyi gözləyirdi.
Dördüncü mesaj gəldi:
**“Biz sizi çoxdan müşahidə edirik.”**
Beşinci:
**“Sivilizasiyalarınız yarananda.”**
Altıncı:
**“Müharibələriniz başlayanda.”**
Yeddinci:
**“Savaşları yaratdığınız zaman.”**
Səkkizinci:
**“Onları öldürdüyünüz zaman.”**
Elvinin gözləri böyüdü.
Sonuncu mesaj isə digərlərindən fərqli idi.
Cəmi üç söz.
**“İndi növbə sizindir.”**
Həmin anda bütün ulduzlar geri qayıtdı.
Göy əvvəlkindən də parlaq idi.
Amma bir şey dəyişmişdi.
İnsanlar ilk dəfə ulduzlara baxanda uzaqlıq hiss etmədilər.
Yaxınlıq hiss etdilər.
Sanki kainat onları müşahidə edən nəhəng bir göz idi.
Sanki hər ulduz bir yaddaş idi.
Sanki gecə səması milyonlarla il əvvəl ölmüş sivilizasiyaların sonuncu cümlələrini qoruyurdu.
Elvin rəsədxananın damına çıxdı.
Səhər açılırdı.
Üfüqdə Günəş görünürdü.
O, Günəşə baxarkən cibindəki telefon titrədi.
Ekranda naməlum nömrədən bir mesaj vardı.
**“Qorxma.”**
Bir neçə saniyə sonra ikinci mesaj gəldi:
**“Siz birinci deyilsiniz.”**
Elvin uzun müddət ekrana baxdı.
Sonra üçüncü mesaj gəldi:
**“Amma sonuncu da olmayacaqsınız.”**
Günəş yüksəldi.
Yer öz orbitində hərəkət etməyə davam etdi.
İnsanlar işə getdi.
Mağazalar açıldı.
Avtobuslar küçələrdən keçdi.
Uşaqlar məktəbə yollandı.
Həyat əvvəlki kimi görünürdü.
Amma həmin gündən sonra insanlar gecələr göyə başqa cür baxmağa başladılar.
Çünki artıq hamı bir şeyi bilirdi:
Kainat boş deyildi.
Sadəcə çox uzun müddət idi ki, susurdu.
Və indi danışmağa başlamışdı. - 54
sentyabr 2026, Tural İ.
Tural İsmayılov
İnsanlar kainatın nə qədər böyük olduğunu həmişə səhv təsəvvür etmişdilər. Onlar milyardlarla qalaktikanın, trilyonlarla ulduzun və saysız-hesabsız planetin olduğunu bilirdilər. Amma böyüklüyü rəqəmlərlə ölçmək mümkün......
Firuz Mustafa
Firuz Mustafa Su Pərisi (İki pərdəli tragikomediya) İştirakçılar: Su Pərisi (Pəri) Aslan Çərkəz Sоna Qоnşu Kişi KişiYEVİÇ Pоlis Оğlan Rejissоr Birinci pərdə Gəmilərin fit səsi.......
Firuz Mustafa
Sonuncu Adam (monodram) İştirakçı: Adam Tamaşa boyu Adamı Qapan adlı it müşayiət edir. Musiqi. Uca qüllə. Bir tərəfdə mavi dəniz, digər tərəfdə uzaq......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bilirəm düşünürsən məni hər axşam səhər, Bir gözündə təbəssüm, bir gözündə qəm,kədər. Hər gün əzizləyirsən dilə gəlməyən eşqi, Güldürmək istəyirsən gülə bilməyən eşqi. Acı sızıltıltılarda......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Hər sabah dan baxışınla sökülür, Al yanaqlar,xoş qəmzəli üz sənin. Səni görcək könül gülür,üz gülür, Qələm qaşlar,mavi dəniz göz sənin. .......
Şəhriyar Mürsəl
Məsələn: Mən bilirəm ki nəyinki pulsuz heç 800 manat maaşla qadını sevmək olmaz.Əlbəttə qadınlar düz edir. Axı bir kişi 800 manat maaşla qadına hansı həyatı......
Şəhriyar Mürsəl
Maarifsiz i maarifləndirmək asandır. Amma həqiqəti görüb yenə də cəhaləti seçən, faktı eşidib inadından dönməyən öz fəlakətinin memarıdır. ~...
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......