- Saatsaz
- Tural İsmayılov
-
Payızın axırı idi. Tural Əli babasının köhnə evinə gələndə həyətdəki nar ağacında bircə nar qalmışdı. Quş dimdikləməmişdi, yalnız yarıqlanıb qızarmışdı.
Ev satılırdı. Bunu atası Rəşid qərara almışdı və Tural bu barədə bir ay əvvəl, telefonla eşitmişdi.
O axşam Rəşid sakit səslə demişdi ki, evi satmaq istəyir. Tural bir anda partlamışdı.
— Babamın evini? Biz burada böyümüşük, ata! Sənin üçün bu ev heç nə demək deyil?
Atası bir az susmuşdu.
— Üç il, — demişdi, — o evdə gecələr onun yanında oyaq qalmışam. Sən isə başqa şəhərdə idin, ayda bir dəfə zəng edirdin.
Bu doğru idi və elə ona görə də ağrıtmışdı. Tural özünü doğrultmaq əvəzinə, adamın ən çox incidən yerinə vurmuşdu:
— Sənə xatirə lazım deyil. Sənə sadəcə pul lazımdır.
Xətt qırılmışdı. Nə atası zəng vurmuşdu, nə də Tural.
İndi Tural bu evdə təkdi. Yazı masasının çekmecəsində bir cib saatı tapdı. Ağır idi, gümüşü idi, qapağı illərin əlindən solmuşdu. Əqrəblər dördü on dəqiqə ötəndə dayanmışdı.
Babası bu saatı hər yerə özü ilə aparardı. Tural uşaq vaxtı onun dizinin üstündə oturub qapağın açılmasına baxardı: klik. Sonra saatın içindən o incə səs gələrdi. "Vaxtın ürək döyüntüsü," deyərdi baba.
Sonra baba getmişdi, saat da dayanmışdı.
Tural saatı cibinə qoyub şəhərin dar küçələrindən keçdi, bir saatsaz dükanının qapısını itələdi. Zınqırov cingildədi. İçəridə mis, yağ və köhnə kağız qoxusu vardı. Piştaxtanın arxasında ağ saçlı bir kişi gözünə lupa taxıb nəsə düzəldirdi.
— Görək nə gətirmisən, — dedi.
Kişi saatı götürdü, arxa qapağı açdı, lupanı yaxınlaşdırdı. Uzun müddət susdu.
— Xarab deyil, — dedi nəhayət.
— Necə xarab deyil? Neçə ildir dayanıb.
— Mexanizm sağlamdır. — Kişi kiçik düyməni ehtiyatla çevirdi. — Sadəcə bu saat əllə köklənir. Kimsə hər səhər onu kökləməlidir. Kökləməsən, dayanır.
Tural birdən donub qaldı. Babası hər səhər, çay süzməzdən əvvəl saatı çıxarıb üç-dörd dəfə fırladardı. Amma babanın son üç ilində bunu kim edirdi? Çayını kim süzürdü? Gecələr yanında kim oyaq qalırdı?
Atası.
Və Tural həmin adama "sənə xatirə lazım deyil" demişdi.
— Bir də var, — dedi saatsaz. — Qapağın içində nəsə yazılıb.
Turala lupanı uzatdı. Qapağın içində incə xətlə hərflər qazınmışdı:
"Gec olsa da gəl."
— Kimin kimə dediyini bilmirəm, — dedi saatsaz. — Amma saatlar belə sözləri yaxşı saxlayır.
Tural o sözlərə çox baxdı. Sonra saatı geri aldı, əqrəbləri düzəltdi, düyməni çevirdi. İçəridən yumşaq bir səs gəldi: tıq, tıq, tıq. Saat canlanmışdı.
Küçəyə çıxanda hava sərinləşmişdi. Telefonu cibindən çıxardı. Atasının nömrəsi son zənglər siyahısının çox aşağısında idi, amma barmağı yolunu özü tapdı.
İki dəfə zəng çaldı.
— Alo? — dedi atası. Səsi yorğun idi, amma içində bir gözləyiş vardı.
— Ata, — dedi Tural. — Mən sənə haqsızlıq elədim. O üç ili sən yaşamısan, mən isə sənə hökm çıxarmışam. Məni bağışla.
Xəttin o başında uzun sükut oldu. Sonra atası köks ötürdü.
— Mən də sənə əvvəldən düzünü demədim. Dizlərim artıq o pilləkənlərə dözmür, ev də baxımsız qalıb. Deməyə utandım. Bilirdim ki, xatirə məsələsi çıxacaq.
— Onu əvvəl də soruşa bilərdim, — dedi Tural. — Həyətdə bir nar qalıb. Gəl, birlikdə dərək.
— Gəlirəm, — dedi atası. — Saatı da gətir, bir də baxım.
— Gətirmişəm. Yenə işləyir.
Tural saatı cibinə qoydu. Ürəyinə yaxın olan yerdə tıqqıltı davam edirdi. - 56
sentyabr 2026, Tural İ.
Tural İsmayılov
Payızın axırı idi. Tural Əli babasının köhnə evinə gələndə həyətdəki nar ağacında bircə nar qalmışdı. Quş dimdikləməmişdi, yalnız yarıqlanıb qızarmışdı. Ev satılırdı. Bunu atası Rəşid......
Nicat Hunalp
Gecə saat ikidi yuxunun şirin vaxtı, Beşiyində yuxula şirin qızım ağlama Ayda yatıb göy üzün qucaqlayıb bu vaxtı, Anan yuxusuz qalıb, alın yazım ağlama Göz......
Şümşəd Hüseynova
Bir müddətdir sosial medianı öz ağuşuna alan söhbətə daim şəxsi fikirlərimi bildirmək istəyirəm. Məktəblərdə hicaba qoyulan qadağa… Doğrudur? Yanlışdır? Hər kəsin baxış aspektindən fərqli görünür.......
Tural İsmayılov
İnsanlar kainatın nə qədər böyük olduğunu həmişə səhv təsəvvür etmişdilər. Onlar milyardlarla qalaktikanın, trilyonlarla ulduzun və saysız-hesabsız planetin olduğunu bilirdilər. Amma böyüklüyü rəqəmlərlə ölçmək mümkün......
Firuz Mustafa
Firuz Mustafa Su Pərisi (İki pərdəli tragikomediya) İştirakçılar: Su Pərisi (Pəri) Aslan Çərkəz Sоna Qоnşu Kişi KişiYEVİÇ Pоlis Оğlan Rejissоr Birinci pərdə Gəmilərin fit səsi.......
Firuz Mustafa
Sonuncu Adam (monodram) İştirakçı: Adam Tamaşa boyu Adamı Qapan adlı it müşayiət edir. Musiqi. Uca qüllə. Bir tərəfdə mavi dəniz, digər tərəfdə uzaq......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bilirəm düşünürsən məni hər axşam səhər, Bir gözündə təbəssüm, bir gözündə qəm,kədər. Hər gün əzizləyirsən dilə gəlməyən eşqi, Güldürmək istəyirsən gülə bilməyən eşqi. Acı sızıltıltılarda......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Hər sabah dan baxışınla sökülür, Al yanaqlar,xoş qəmzəli üz sənin. Səni görcək könül gülür,üz gülür, Qələm qaşlar,mavi dəniz göz sənin. .......
Şəhriyar Mürsəl
Məsələn: Mən bilirəm ki nəyinki pulsuz heç 800 manat maaşla qadını sevmək olmaz.Əlbəttə qadınlar düz edir. Axı bir kişi 800 manat maaşla qadına hansı həyatı......
Şəhriyar Mürsəl
Maarifsiz i maarifləndirmək asandır. Amma həqiqəti görüb yenə də cəhaləti seçən, faktı eşidib inadından dönməyən öz fəlakətinin memarıdır. ~...