- Yağış qadın
- Şümşəd Hüseynova
-
İnsanlar gedər, xatirələri qalar. Bir insanın səsini, qoxusunu, hətta üzünü belə unuda bilərsiniz, fəqət heç zaman sözlərini, tutmadığı vədlərini unuda bilməzsiniz. Qələmimdə sevgi daim müqəddəs olub. Daim zirvədə, təmiz və saf qalıb. Bizlərə göstərilməyən həmin sevgi bizlərə “sevgi sağaldır” deyə qələmə verilib. Mənə görə sevgi hər daim sağaltmaz. Sevgi bəzən yaraladığı yerdən güllər açdırar. Belə olmasaydı, “Leyli və Məcnun” bu qədər tanınmazdı.
BÖLÜM I
O, qadın olaraq dünyaya gəlmişdi və bu ona ilk gündən Tanrı tərəfindən bəxş edilən bədbəxtlik idi. Ən azından bunu belə qəbullanmışdı. Doğulduğu ilk andan etibarən “evlənməli” olduğu deyilirdi. Bu söz onu bəzən sevindirsə də, çox zaman qorxudurdu. Sevməsə idi nə olacaqdı? Bir şeyi unudurdu... sevmək hüququ belə əlindən alınmışdı.
Bir yaz səhəri “ərə verdilər”. Bir payız gecəsi çöllərə düşən qadını. Ulduz tək parlayan qönçənin ləçəklərinə yağış suyu doldu və ləçəkləri düşməyə başladı. İlk zərbəni isə heç sevmədiyi insana verilməklə aldı. Geri dönüşü yox idi, çünki “ata evindən gəlinliklə çıxan qadın həmin evə yalnız kəfən ilə dönə bilərdi.”
Özünü tanımadan ailə qurdu və zəif çiyinlərinə bir yük daha yükləndi. Yükləndi... yükləndi...
Bir gecə özünü çölə atdı... həm də bütün qorxularına rəğmən. Evdən çıxan zaman payız yağışı amansızca yağırdı. Yağışın hər damcısı torpağa dəydikcə tap-tap çıxan səslər insana həm vahimə, həm də həzz verirdi. Başını yuxarı qaldırdı. Göy üzündə tək bir ulduz belə yox idi. Sanki bu gecənin ulduzu o idi. Axırıncı dəfə nə zaman belə hiss etmişdi? Bilmirdi... düşünməyə çalışdı, ancaq yadına düşmədi. Bəlkə yaşamışdı, bəlkə də bu hisslər ona təmiz yad idi. Başını yenidən yuxarı qaldırdı və bu zaman yağışın şirin suyu ilə duzlu və ağrılı göz yaşı bir-birinə qovuşdu. İllərdir buna möhtac kimi... Qəribə hisslər idi... çox dərdi var idi, fəqət o quş kimi idi. Sanki bu gecə bütün dünya onun seyrəngahına çıxmışdı.
Cibində sadəcə əlli manatı var idi. Qaçmaq üçün yığmamışdı bu pulları, sadəcə insan ağlı... lazım olar deyə yığmışdı. Əvvəllər ailəsi qarşıladığı ehtiyaclarını indi yoldaşı qarşılayırdı bir uşaq kimi. Bədəni yağışın suları ilə islanmış və üşüyürdü, fəqət bu hiss belə ona gözəl təsir edirdi.
Bir müddət qaranlıq yollarda yeridi, sonra bir skamyada oturdu. Paltarı su olsa belə... Yoldaşı daim onu sevmiş və qayğı verməyə çalışmışdı, ancaq o bir insan idi. Sevmədiyi bir insana toxunur və buna görə hər gün özünə lənət oxuyurdu. Kim bilir, bəlkə də öz lənətləri özünü tuturdu.
Ardı var… - 3
iyul 2026, Şümşəd H.
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......
Şümşəd Hüseynova
Hər daim özümdən uzaqlaşan zaman qaçdığım tək yer var: qələm və vərəq. Bu hər daim belə olub. Hələ uşaq zamandan incəsənətə meyilli biri olmuşam. Nəticə?......
Şümşəd Hüseynova
İnsanlar gedər, xatirələri qalar. Bir insanın səsini, qoxusunu, hətta üzünü belə unuda bilərsiniz, fəqət heç zaman sözlərini, tutmadığı vədlərini unuda bilməzsiniz. Qələmimdə sevgi daim müqəddəs......
Şümşəd Hüseynova
Mən səni dərman bilərdim Sən dərdimə dərdmi qatırsan? ya gəl yanıma, ya burax məni, Sevgimi oyuncaqmı sanırsan? Sənsiz dözmək olmur, . Hara gedim? Kimə deyim......
Şümşəd Hüseynova
Bir yaz axşamı Ay işığında görsəm üzünü, duysam səsini. Kim deyər bezmişəm nur camalından. Ay mənim, bəxtimin qara taleyi. Səni sevmişdim günəşli bir gün, necə......
Şümşəd Hüseynova
Uşaqlarınızı tərbiyə etməyə çalışmayın, onsuz da necəsə sizə oxşayacaqlar. Özünüzü tərbiyə edin bəsdir... (A S. Makarenko) Bizlərdən hər zaman bacarıqlı olmağımızı istədilər. Ancaq necə bacarıqlı......
Şümşəd Hüseynova
Həyat necə qəribədir heç düşünmüsünüz? Hər gün hər birimiz səhər dururuq və bir sıra məqsəd və məcburiyyətlərimiz üçün yol gedirik. Hər, axşam isə həmin yolu......