- Heç
- Şümşəd Hüseynova
-
Həyat heç vaxt ədalətli olmadı. Heç vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar alaraq, cırpınaraq qalxır. Uzun müddət sonra belə hiss etmək çox yorucudur... Həyatın bu qədər tez axıb getdiyi bir zamanda mən özümlə zaman keçirə bilmirəm. Mən kiməm, onu bilmirəm. Bəzən dayanmaq istəyir insan, nəfəs almaq istəyir, ancaq olmur. Biz özümüz öz gələcəyimizi qurmalıyıq. Heç kəs — nə atamız, nə anamız, nə dostumuz — bizim yerimizə nəsə edəsi deyil. Bir şey də var ki, hər biri bir gün çıxıb gedir.
Bayaqdan bomboş uzanmışam. Əlimi qaldırmağa, su içməyə belə həvəsim yoxdur. Mən durduq yerə belə olmadım. Məni siz, insanlar, belə etdiniz. Sizlərdəki şəhvəti, alçaqlığı, paxıllığı, kini, nifrəti gördükcə mən də siz oldum, lakin mən bunu sizə yansıtmadım, mən bunu özümə qarşı istifadə etdim. Sizin düşünmədən dediyiniz sözləri sizə demək istərkən düşündüm. Sizin əksinizə mən sizi incitmək istəmədim. Mənə indiyə kimi deyilən ən ağır söz “Bu həyatda özünə ən çox zərər verən özünsən” olubdur. Çünki həqiqət yağırdı. Mən bu deyildim. Mən heç vaxt bu olmadım. Sizlərə özümü sevdirim deyərkən özümü unutdum, sizin çarşafınıza büründüm və budur, mən artıq bir heçəm...
Həyata ümid dolu baxan insanlara daim paxıllıq edirəm. Axı ümidlənəsi heç nə yoxdur. Sonu ölüm olan dünyanın nəyi ümid doludur? Nəyə sevinirsiniz? Nədir sizi güldürən? Mən koram bəlkə də, ya da siz özünüzü korluğa vurursunuz.
Əgər bu həyata gəlmək istəyimi məndən soruşsaydılar, cavabım “yox” olardı. Çünki sizin kimi insanlarla yaşamaq cəhənnəmin özüdür. Hər birinizin gözündən nifrət tökülür. Hər daim istehza ilə baxırsınız. Nəyinizə güvənirsiniz? Nədir sizi bir-birinizdən üstün edən? Pulunuz?
Mən yazar görmüşəm ki, yazarlıq adına ləkədir. Bir baxışı ilə insanı alçaldan yazar olmur. Özünü daha savadlı, daha ağıllı hesab edən yazar olmur. Olsa belə, onun əsərinin ədəbi dəyəri olmur.
Heç düşünmüsünüz niyə bu gündəyik? Kinin içindən çıxmırsınız. Hamınızdan o qədər iyrənirəm ki, özümə belə nifrət edirəm. Dindirsəm, hamınız cənnət istərsiniz, birinizin ağzı cənnətlik söz deməz. Sizin yaşadığınız ev cəhənnəm olarkən, cənnətə düşməyi gözləyirsinizsə, bağışlayın, amma axmaqsınız.
Yazılarım son zamanlarda qarışıqdır. Mənim kimiyəm... Hər abzas fərqli duyğuları əks etdirir. Fərqindəyəm, belə yazı olmaz. Sizin yaşadığınız kimi də həyat olmaz. Düşünürəm ki, sizin həyat tərzinizdən pis yazılar yazmıram.
Hər gecəni səhərə kimi ölüm arzulayaraq tamamlayıram. O dünya varsa, əgər, vay halıma ki, orda da sizlə bir olam. Cəhənnəmə düşəcəyim üçün hamınız orda olacaqsınız. Allahın yazıq bəndələriyik. Başqa heç nə... Torpağa qarışıb bir heç olacağıq. Yeyin bir-birinizin ətini. Elə yeyin ki, kəfənə bükülməlik abrınız qalmasın. - 2
iyul 2026, Şümşəd H.
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......
Şümşəd Hüseynova
Hər daim özümdən uzaqlaşan zaman qaçdığım tək yer var: qələm və vərəq. Bu hər daim belə olub. Hələ uşaq zamandan incəsənətə meyilli biri olmuşam. Nəticə?......
Şümşəd Hüseynova
İnsanlar gedər, xatirələri qalar. Bir insanın səsini, qoxusunu, hətta üzünü belə unuda bilərsiniz, fəqət heç zaman sözlərini, tutmadığı vədlərini unuda bilməzsiniz. Qələmimdə sevgi daim müqəddəs......
Şümşəd Hüseynova
Mən səni dərman bilərdim Sən dərdimə dərdmi qatırsan? ya gəl yanıma, ya burax məni, Sevgimi oyuncaqmı sanırsan? Sənsiz dözmək olmur, . Hara gedim? Kimə deyim......
Şümşəd Hüseynova
Bir yaz axşamı Ay işığında görsəm üzünü, duysam səsini. Kim deyər bezmişəm nur camalından. Ay mənim, bəxtimin qara taleyi. Səni sevmişdim günəşli bir gün, necə......
Şümşəd Hüseynova
Uşaqlarınızı tərbiyə etməyə çalışmayın, onsuz da necəsə sizə oxşayacaqlar. Özünüzü tərbiyə edin bəsdir... (A S. Makarenko) Bizlərdən hər zaman bacarıqlı olmağımızı istədilər. Ancaq necə bacarıqlı......
Şümşəd Hüseynova
Həyat necə qəribədir heç düşünmüsünüz? Hər gün hər birimiz səhər dururuq və bir sıra məqsəd və məcburiyyətlərimiz üçün yol gedirik. Hər, axşam isə həmin yolu......