- Yaranmışıq Biz
- Şirinxanım Kərimbəyli Şadiman
-
Kainat nurundan yaranmışıq biz,
Hər canın içində bir ruh gizlənir.
İşığa bağlanıb dayanmışıq biz,
İnsanın tənində nur əzizlənir.
Həmən ruh deyilən bir parça odur,
Onun enerjisi gəzdirir bizi.
İnsan nur xəzinə, bir neçə qatdır,
Bəzən bu xəzinə azdırır bizi.
Adam öz nuruna etsə xəyanət,
Nur onu yandırar ocaqda köztək.
Əgər vicdanlarda olsa dəyanət,
Dondurmaz qanları açılmaz buztək.
Göylər harmonyanı bəslər min illər,
Uzaq kainatlar qoynunda yaşar.
Canı göylə bağlar qırılmaz tellər,
Beynimizdə sirli səslər dolaşar.
Biz də kainatın zərrələriyik,
Zərrədən xəlq olub bətinə düşdük.
Uzaq ulduzlardan ötüb gəlirik,
Yerə pərçim olub lap çox dəyişdik.
Zərrənin qədrini bilməyən insan,
Nəfsinə qul olub közü azaltdı.
Vicdanla haqq yola gəlməyən insan,
Cana zərbə vurdu ömrü qocaltdı.
Tapındı dinlərin əfsanəsinə,
Biri digərinə silah tuşladı.
Qulaqlar kar oldu haqqın səsinə,
Adam vicdanına biclik aşladı.
Zərrədən yaranıb xaliqə döndük,
Bilmədik ki, vicdan Tanrı özüdür.
İki ayaq üstə çox vaxt öyündük,
Canı anlamadıq haqqın közüdür.
Minlərlə kainat işıq selitək,
Yol alır asiman sərinliyinə.
Biz də yapışmışıq yerdən dəlitək,
Getmirik kimliyin dərinliyinə.
Nədən yaranıbdı, niyə var insan?!
Bu sual ağıllı başda dolaşır,
Axır işıq seli can içrə leysan,
İnsanın beyninə düşüb suvaşır.
İçində pisliyi gəzdirən kimsə,
Özü öz nurunu içdən küsdürür.
Yoluna əngəllər düzdürən kimsə,
İşığın sönməyə çox tələsdirir.
Hər kəs yamanlığa eyləsə meyil,
Kainat işığı qəlbdə azalar.
Heç kim yaranışdan kənarda deyil,
Şərə qol qoyanın nuru azalar.
Sağlamlıq nur demək, xəstəlik sitəm,
Nurun qaçmasına rəvac verməyək.
İşıq sozaldıqca bədənə matəm,
Dərdlə ömrü kəsib can sürüməyək.
Biz də kainatın zərrələriyik,
Zərrənin işığı bir ömrə bəsdi.
Sümüyü gizləyən zəif dəriyik,
Ölən günahkardı qəbrə tələsdi.
Gəlin nurumuzu çox xərcləməyək,
Onun atəşiylə közü oyadaq.
Gəl öz-özümüzə şair deməyək,
Yatan ruhumuzda sözü oyadaq!
Şadiman ruhuna bir can borcludu,
Qopub bədənindən uçub gedəcək.
Yerdə qalan ömrə hicran borcludu,
Bir gün bu dünyadan qaçıb gedəcək...
20.10.2018
Şirinxanım Kərimbəyli ŞADİMAN
- 199
noyabr 2018, Şirinxanım K. Ş.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......