...
  • Yaranmışıq Biz
  • Şirinxanım Kərimbəyli Şadiman
  • Kainat nurundan yaranmışıq biz,
    Hər canın içində bir ruh gizlənir.
    İşığa bağlanıb dayanmışıq biz,
    İnsanın tənində nur əzizlənir.

    Həmən ruh deyilən bir parça odur,
    Onun enerjisi gəzdirir bizi.
    İnsan nur xəzinə, bir neçə qatdır,
    Bəzən bu xəzinə azdırır bizi.

    Adam öz nuruna etsə xəyanət,
    Nur onu yandırar ocaqda köztək.
    Əgər vicdanlarda olsa dəyanət,
    Dondurmaz qanları açılmaz buztək.

    Göylər harmonyanı bəslər min illər,
    Uzaq kainatlar qoynunda yaşar.
    Canı göylə bağlar qırılmaz tellər,
    Beynimizdə sirli səslər dolaşar.

    Biz də kainatın zərrələriyik,
    Zərrədən xəlq olub bətinə düşdük.
    Uzaq ulduzlardan ötüb gəlirik,
    Yerə pərçim olub lap çox dəyişdik.

    Zərrənin qədrini bilməyən insan,
    Nəfsinə qul olub közü azaltdı.
    Vicdanla haqq yola gəlməyən insan,
    Cana zərbə vurdu ömrü qocaltdı.

    Tapındı dinlərin əfsanəsinə,
    Biri digərinə silah tuşladı.
    Qulaqlar kar oldu haqqın səsinə,
    Adam vicdanına biclik aşladı.

    Zərrədən yaranıb xaliqə döndük,
    Bilmədik ki, vicdan Tanrı özüdür.
    İki ayaq üstə çox vaxt öyündük,
    Canı anlamadıq haqqın közüdür.

    Minlərlə kainat işıq selitək,
    Yol alır asiman sərinliyinə.
    Biz də yapışmışıq yerdən dəlitək,
    Getmirik kimliyin dərinliyinə.

    Nədən yaranıbdı, niyə var insan?!
    Bu sual ağıllı başda dolaşır,
    Axır işıq seli can içrə leysan,
    İnsanın beyninə düşüb suvaşır.

    İçində pisliyi gəzdirən kimsə,
    Özü öz nurunu içdən küsdürür.
    Yoluna əngəllər düzdürən kimsə,
    İşığın sönməyə çox tələsdirir.

    Hər kəs yamanlığa eyləsə meyil,
    Kainat işığı qəlbdə azalar.
    Heç kim yaranışdan kənarda deyil,
    Şərə qol qoyanın nuru azalar.

    Sağlamlıq nur demək, xəstəlik sitəm,
    Nurun qaçmasına rəvac verməyək.
    İşıq sozaldıqca bədənə matəm,
    Dərdlə ömrü kəsib can sürüməyək.

    Biz də kainatın zərrələriyik,
    Zərrənin işığı bir ömrə bəsdi.
    Sümüyü gizləyən zəif dəriyik,
    Ölən günahkardı qəbrə tələsdi.

    Gəlin nurumuzu çox xərcləməyək,
    Onun atəşiylə közü oyadaq.
    Gəl öz-özümüzə şair deməyək,
    Yatan ruhumuzda sözü oyadaq!

    Şadiman ruhuna bir can borcludu,
    Qopub bədənindən uçub gedəcək.
    Yerdə qalan ömrə hicran borcludu,
    Bir gün bu dünyadan qaçıb gedəcək...

    20.10.2018
    Şirinxanım Kərimbəyli ŞADİMAN





  • noyabr 2018, Şirinxanım K. Ş.

  • 214
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......