- Ömrün Qanadları
- Şirinxanım Kərimbəyli Şadiman
-
ÖN SÖZ ƏVƏZİ
Ömrün qanadları üstündə uçuruq, bizlər elə zənn edirik ki, qanadlarımız yoxdur, hərdən quşlara qibtə hissiylə baxırıq. Əslində, biz də qanadlıyıq. Bu qanadlar ömür qanadlarıdır, bizi bir ömür boyu uçurur. Bir də gözümüzü açıb-yumub görürük ki, artıq ömrün payızındayıq...Ömür ağacının yarpaqları bir-bir tökülməyə başlayır. Saralan yarpaqlar bizi tərk edən acılı-şirinli həyat dolu günlərimizdir.
Ümid edirəm ki, ötən illərimi boşuna keçirmədim. Yazdıqlarımın ağrısını dada-dada, ünyetməz boşluqlar içində çox çırpındım. Hər baxışdan, hər yerişdən, hər pıçıltıdan misralar axdı doldu könlümə, gah məhəbbət nəğməsi oldu, gah ilahi sevgisi, gah da günümüzün gerçəklikləri...
Hər dəfə yeni kitabımı araya-ərsəyə gətirəndə çox sevinmişəm sağlığıma, yazdıqlarımın kitab içində özünə yuva tapmasından böyük xoşbəxtlik nə ola bilər ki...Şükür Yaradana indi bu xoşbəxtliyin şirinliyin dada-dada barmaqlarımı bilgisayağın düymələri üsütündə gəzdirirəm, sanki piano dilləri kimi...Bilsəniz bu anlar necə mənim üçün valehedicidir və ürək ovundurucudur. Sözlər könlümdə çağladıqca mən də ana dilimin şirinliyindən doğan cümlələrə, misralara sarılıram. Onları bənd-bənd söz ovqatıma kökləyirəm.
Həyatdan bir ömür nə daddımsa sözlərimin boyuna biçildi, əynində allı-güllü don oldu. Bayatı, dördlük, heca, əruz məni ağuşuna aldı, ana körpəsinə sarılan kimi sarıldam gecə-gündüz yazdıqlarıma. Dərdimi bölüşdüm onlarla! Ətrafdan gördüyüm biganəlik, soyuqluq, görməməzlik məni yazmaqdan uzaqlaşdırmadı, əksinə cuşa gətirdi, çünki, gənclik çağlarımdan qələm mənə, mən qələmə vuruldum, hər ikimiz sözün aşiqi olduq! Bu aşiqlik bugünə kimi mənimlə yol yoldaşı oldu, nə yorulmadı, nə təntimədi...Uzun yolların eniş-yoxuşunu birgə adladıq, bir-birini sevə-sevə. Bu Məcnun sevgisi bir an belə bizi tərk etmədi.Hələ də söz məni sevir, mən sözü...Bir də yazdıqlarımın ağrı-acısını mənimlə birgə çəkən ömür-gün yoldaşım Əli Abdulla var həyatımda. Kitabın redaktə və korrektə işini, necə deyərlər mənəvi və maddi yükünü o çəkir. Allah hamının sevdiklərini qorsun. Kitabda bayatılar, dördlüklər, qəzəllər, poemalar, dediklərim, fecebookda paylaşdıqlarım, ədəbi və günümzü əks etdirən məqalələr toplanmışdır.
Dəyərli oxucu, “Ömür yükü” kitabımla görüşünüzə gəlirəm, ömrün elə bir çağındayam ki, bəlkə də bu görüş sizinlə son görüş oldu. Qismət İlahidəndir deyirlər, mən də İlahi eşqə tapınıb bənd-bənd, misra-misra boylanacam yollarınıza, göyərçintək uçub qonacam çiyninizə, əllərinizin hərarətində, gözlərinizin nurda qalacam. “Ömür yükü”mü götürüb söz karvanımla yola çıxmışam. O yolun enişinə, yoxuşuna bələdəm, özüm-özümə bələdçiyəm bir ömür boyu...Rica edirəm, “Ömür yükü” tutmuş bələdçinizə azacıq da olsa nəfəslik açın. O nəfəslikdən misralarım ruhunuza axsın dağ çeşməsi təki, acışan könlünüzə bir damla ümid, bir içim su olum...islansın çatlamış dodaqlarınız misralarımın yağmuruna...Çünki hər bir yazarın ruhunun dairəsi oxucu gerçəkliyi, oxucu baxışıdır. Baxışlarınız yazılan kitablara yönəlsin, mütaliyə eşqiniz günbəgün artsın. Özümüzün, sözümüzün dəyəri azalmasın, diqqətimiz yadlara yönəlməsin, ruhumuz ucalıqdan enməsin.Bir siz olun, bir yazan əlimiz, bir parlayan elimiz, bir də sözümüzə misra tutan dilimiz...Sözə gəlin...
13.04.2020
“Ömür yükü” kitabımdan-Şirinxanım Kərimbəyli ŞADİMAN
- 103
mart 2021, Şirinxanım K. Ş.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......