...
  • Mənzum rəvayət
  • Səmi
  • Soyuq gəldi,ilin qəlbi qaraldı.
    Yay dövrünü təhvil verdi payıza.
    Yaşıl nə var sarım-sarım saraldı.
    Yol açıldı şaxta,boran,ayaza.
    Yorqan sərib öz üstünə xəzəldən,
    Çayır-çəmən qızılı don geyindi.
    Mən istinin vurğunuyam əzəldən,
    Məsləhətim:-Sən də isti gey indi.
    Halaylanıb ətrafında tonqalın,
    Yaxşı nədir,yaman nədir?Anışaq.
    Bir kəsdə ki,əgər oldu gön qalın,
    Beləsindən nə söyləyək,danışaq?
    Deyəsən uzatdım axı,mətləbi.
    Qoyub bir kənara dərsi,məktəbi,
    Keçim rəvayətə,ərz edim,bilin.
    Sizcə alınmasa,yaddaşdan silin!
    Keçmiş zamanlarda,bizim diyarda,
    Çox varlı,dövlətli bir şəhər varmiş.
    Kimsəni qoymazmış əmiri darda,
    Hamı çox firavan,xoşbəxt yaşarmış.
    ,Günlərin bir günü həmin şəhərin.
    Karvan jollarını qırx quldur tutdu.
    Dözərək zülmünə yolkəsənlərin,
    Xoşbəxtlik sözünü millət unutdu.
    Gün ayı bitirdi,aylar illəri,
    Şəhərə bir karvan gəlib-getmədi.
    Hırsıza baş əyib qalandan bəri,
    Dövlət öz dərdinə əlac etmədi.
    Bir iri cüssəli,qolları zorlu,
    Sinəsi alovlu.ürəyi qorlu
    Gəlib hüzuruna karvanbaşının,
    "Köhnə fikrinizdən-dedi:-daşının.
    Sizi qoruyaram lap yüz quldurdan.
    Gedək mal gətirək,şəhər dirçəlsin!
    Qovaq hırsızları biryolluq burdan,
    Eşidib insanlar Vətənə gəlsin!"
    Baxıb cüssəsinə həmin igidin.
    Karvanbaşı dedi:-"Durmayın,gedin.
    Lazım olanları öyrənin,sorun,
    Əsiri olmayaq,biz zülmün,zorun,
    Hazırlaşın çıxaq yenə səfərə.
    İnsanı öldürmək olar bir kərə!"
    Yığışıb tacirlər bir səhər erkən,
    Günəş oyanmamış düşdülər yola.
    Gündüz yol getdilər canda can varkən,
    Gecələr karvandan quraraq qala,
    Çatdılar Bağdada,qədim şəhərə.
    Qoymadılar işlər qalsın səhərə.
    Burub dəvələrə parçadan,şaldan,
    Əntiqdən,geyimdən,hər cürə maldan.
    Durmayıb tələsik döndülər geri,
    Yolçunun yollarda gərəkdir yeri.
    Yolda nə dincəlib,nə də yatdılar.
    Vətən torpağına gəlib çatdılar.
    Şəhərə çatmağa bir xeyli qalmış
    Karvanın üstünü quldurlar almış.
    Alıb mallarını,söküb-soydular.
    Tacirləri yaman günə qoydular.
    Onları qoruyan igid qəhrəman
    Dayanıb baxırdı sakit,dinmədən.
    Karvanbaşı görüb hirsləndi yaman!
    Acıqla söylədi:-Cavan oğlan,sən,
    Dedin qoruyaram sizi hər yerdə.
    Biz sənə inanıb düşdük bu dərdə.
    Quldurbaşı bunu eşidib aman,
    Cin vurdu başına,gözlərində qan
    Əmr etdi:-Baxmayıb cavan yaşına,
    Pis oyun gətirin onun başına.
    Hərəniz bir zopa vurun yanına,
    Ömürlük iz salsın axmaq canına.
    (Oxucum,mən zopa yazdım,amma,sən
    Düz olar başqa şey əgər düşünsən.
    Onlar eliyəni yaza bilmərəm.
    Başqa bir söz ilə yoza bilmərəm!)
    Quldurlar başladı növbəylə işə,
    O isə düşmədi bundan təşvişə.
    Sakitcə dayanıb buna dözürdü.
    Kim bilir beynində nələr çözürdü?
    Növbə qırxıncıya çatdığı zaman,
    Necə hirsləndisə bizim qəhrəman,
    Əl-qolu bqğlanan ipləri qırdı.
    Sıçrayıb bir anda ayağa durdu.
    Vurub hərəsini bir yana yıxdı!
    Hırsızın beləcə sonuna çıxdı.
    Bağlayıb onları biri-birinə
    Gətirib divana təslim elədi.
    Başqası olsaydı onun yerinə,
    Deyərdi:-Ellədi,ya da belədi.
    O isə sakitcə getdi evinə,
    İstədi bu işdən hamı sevinə.
    Ay keçdi,il bitdi,olmadı,qardaş,
    Onu ya axtaran,ya da itirən!
    Elə bil quyuya düşmüşdü bir daş.
    Nə aparan vardı,nə də gətirən.
    Buna dözməyərək günün bir günü
    Salıb səliqəyə igid özünü,
    O,karvanbasının yanına gəlib
    Dedi ki,deyəsən,işlər düzəlib.
    Məni çıxarmısız Siz tamam yaddan.
    Qoruyan tapırsız özgədən,yaddan.
    Mənim elədiyim yaxşılığı,bil,
    Çox tez unutdunuz,insafdan deyil!
    Karvanbaşı dedi:-Incimə,cavan.
    Bilirsənmi nədir bizi yandiran?
    Sənin bir eybin var:qırxında qızmaq!
    İstəməzdim bunun altını cızmaq.
    Bir özün fikirləş,bizləri soyan,
    Alıb malımızı,pis günə qoyan
    Otuz doqquz oldu,qırx olmadı heç.
    Səni qızdıracaq qırxıncını bəs,
    Biz hardan alarıq çəkmədən nəfəs?
    Özün insafa gəl,o sevdadan keç!
    Oxucum,qoyardım burda nöqtəni.
    Bir haşiyə çıxım,qınama məni.
    Qayıdaq səninlə bu günlərə,gəl,
    İndimizə keçmiş olmasın əngəl.
    Görək kim olmuşuq,necə olmuşuq?
    Yüklənib yüküylə ağır zamanın,
    Gecələr boşalıb,gündüz dolmuşuq.
    Qədrini bilmədik xeyirli anın.
    Dözürük əzəndə bizi özgələr.
    Birdən üzümüzə,aman,söz gələr.
    Dözdük,sapı bizdən dəmir baltalar,
    Saldı boynumuza hər cür xaltalar.
    Özümüzdən olan alcaq satqınlar,
    Millətə qarışmış qanı qatqınlar,
    Satdılar bu xalqin namus,arını.
    Mənliyin,qürurun,dövlət,varını.
    Kisəçi bəy oldu,bəylər dilənçi.
    Millət görməmişəm vallah,belənçi.
    Hər cürə pisliyə,təhqirə dözür.
    Alçaqlar yağ-balın içində üzür,
    O isə yeməyə çörək tapmayır.
    Di gəl,ətalətdən heç cür qopmayır.
    Dərdimiz,sərimiz aşsa da başdan,
    Ruzimiz çıxsa da torpaqdan,daşdan,
    Qəflət yuxusunda xor-xor yatıtıq.
    Utanmaz-utanmaz göbək atırıq.
    Özümüzü öyüb,oluruq Babək,
    Ya da Koroğlunun igid nəslindən.
    Düzünə qalanda budurmu gerçək?
    Uzaqdır bu fikir yoxsa əslindən?
    BəlkəYalançıqdan,ya Həmzəbəydən,
    Ya Səhl Sumbatdan,hansısa səydən
    Törəyib artanıq.Anla sən himi.
    Heç zaman,heç yerdə bir millət kimi
    Deməm,yolumuzu azanlardanıq!
    Qardaş,biz qırxında qızanlardanıq!

    28.01.2018

    • yanvar 2018, Səmi

  • 311
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......