- Sənət və Ədavət
- Nurəddin ƏDİLOĞLU
-
Nurədddin ƏDİLOĞLU.
SƏNƏT və ƏDAVƏT
1982-ci ildə İrəvanda ixtisasartırma kursunda olarkən bizi Matenadaran muzeyinə və “soyqırım” abidəsinə ekskursiyaya apardılar. Məhz elə SSRİ-nin çiçəkləndiyi, necə deyərlər büro-büro dövründə - ötən əsrin 60-cı illərinin ortalarından “soyqıqırm” iddasıyla dünyaya haray-həşir salan ermənilər Azərbaycanın qədim şəhəri İrəvanda bu Memorial Kompleksi yararatmaqla qarşısıalınmaz məkrli missiyaya rəvac verdilər.
1965-ci il aprelin 23-də uydurma “erməni soyqırımı”nın 50 illiyi Ermənistanda qeyd edilməsi soydaşlarımızın yenidən öz ata-baba torpaqlarında sıxışdırılmasına güclü təkan verdi.
Bəli, 52 il əvvəl əsası qoyulan Memorial Kompleks hiyləgər erməni siyasətçilərinin uzaqgörənliyi, antitürk təbliğatının bariz təcəssümü, Avropa və Amerikada himayədar qoıtuğuna sığınmaq üçün AÇAR-KART və gələcəkdə "əldə edəcəkləri qələbələrin" qarantı oldu. Memorial Kompleksdə müəyyən pauzalarla qəmli müsiqi səsləndirilir... Bizi bura adına “müəllim” dediyimiz erməni millətçiləri gətirmişdi. Aradan 35 il keçir, indi həmin musiqini xatırlayanda istər-istəməz yadıma Cəlil Məmmədquluzadənin "Kamança" əsəri düşür...
1920-ci ildə Şuşada qələma aldığı “Kamança” əsərində erməni Baxşının çaldığı dərdli-yanıqlı təranələr türkoğlu Qəhrəman yüzbaşının içindəki intiqam, QİSAS alovlarını söndürürüb, ürəyini yumşaltdığı kimi, uydurma erməni soyqırım memorial kompleks abidəsinin önündə baş əyən xristian, eləcə də bəzi müsəlman (yeri gəlmişkən, Livan qondarma soyqırımı tanıyan yeganə müsəlman ölkəsidi) dövlət başçılarının, baş nazirlərinin, diplomatlarının qəlbində həmin QƏMLİ musiqi “əzabkeş” ermənilərin “halına” yazığı gəlmək, rəhm etmək hissləri aşılıyır...
“Kamança”da Şirzadı öldürən Vartanın törəməsi, Xankəndində dünyaya gələn Zori Balayan “Ocaq” kitabı iki xalq arasında ocaq qaladı. Bu ocaq Mirzə Cəlinin 60 il öncə “Kamança” ilə söndürdüyü ədavət ocağı idi.
Mirzə Cəlilin “Kamança”sından 72 il sonra Xocalıdakı soyqırımı törədən bəlkə Qəhrəman yüzbaşının illər öncə güzəşt ediyi erməni Baxşının nəvə-nəticələriydi ?! Çünki “Kamança” əsərində müəllif şəhid anası Zeynəbin dili ilə erməni Başıya belə deyir və bizlərə xəbərdarlıq edirdi ki: “ Vallah, fürsət tapsan sən də haman müsəlman qanına yerikləyən ermənilərin birisən!”
Amma Xocalıya qədər ermənilər hər il aprelin 23-24-də Azərbaycan türklərini öldürmək üçün fürsət axtarırdılar. Və biz Zeynəb ANAnın o müdrik xəbərdarlığını kamançaya, saza, zurnaya, balabana, qaboya qulaq asa-asa qulaqardı elədik.1967-ci ilin aprelində Xankəndidə bir neçə azərbaycanlını qətlə yetirilməsi faktı belə başbilənlərimiz ört-basdır elədilər. (Budurmu uzaqgörənlik siyasəti?)
Erməni qəddarlığına qarşı kini-kudurəti dayandıran, Qəhrəman yüzbaşının qəlbində humanist duyğular yaradan “Kamança”nın yazıldığından bu gün 97 il ötür. Deyirəm, xalqımız son zamanlar musiqiyə –xüsusilə, muğama çox qulaq asır. Telekanallar, radiolar səslənən nəğmələr erməninin DAĞ basdığı yaralı ruhumuza güya məlhəm qoyur, bizə bəşəri sevginin ləzzətini dadızdırır və s. Doğurdanmı, sənət ədavəti ortadan qaldırır? Yaxşı, əgər beləsə niyə onda adına sənət dediyimiz DÜNYANIN gözəl MUSİQİ nümunələri erməninin, ATƏT-in Minsk qrupunun (fransız-rus-amerkalı) həmsədrinin qəlbində humanist duyğuları oyadıb, ayağa qaldırmır?
- 135
oktyabr 2017, Nurəddin Ə.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......