...
  • Bir Yaşayıram (Şeirlər)
  • Mustafakamal İslamov
  • BİR YAŞAYIRAM

    Araya “qan sallam” məsləyim üçün
    Tikanam, gülümlə bir yaşayıram.
    Dünyanın tərkində “tərki-dünyayam”,
    Dərvişəm, zülümlə bir yaşayıram.

    Günəş də eşqimdən güc alıb, yanır
    Dönərək, hər səhər zülməti yarır.
    Uzun gecələri içimdə qalır,
    Gündüzlər çölümlə bir yaşayıram.

    Kamal, həyatı sev, həyata tapın
    Bir gün açılacaq xəyalət qapın.
    Deyirlər, sonudur ölüm həyatın,
    Mən isə, ölümlə bir yaşayıram.


    HEÇ NƏ DEMƏ...

    Geriyə dönəkmi, İlk bahar olsun?
    Heyf ki, ömrümüz bircə dənədi...
    Biz nəyi bölək ki, etibar olsun?
    Ömürdən qiymətli ömürdə nədi?
    Saatla ölçülür kəpənək ömrü
    Fəqət qanadında hər xal özəldi
    Necə bu həyatdan yorulsun ürək,
    Axı yaşamağın özü gözəldi.
    Daha yaşımız da heç o yaş deyil,
    Sanma ki, sədaqət umacam yenə
    Qəlbinin səsini eşidirəm mən,
    Bircə yanımda ol,
    və heç nə demə…

    ADI NƏDİR?!
    ("Ey gidi dünya!" silsiləsindən...)

    Bu dünya özü sərsəmdi
    Adını çəkdim, səksəndi.
    Verdiyin yetmiş - səksəndi,
    Qocalmağın adı nədir?!

    Bu mal, bu mənsəb, bu əyin
    Gedin, nadanı bəzəyin.
    Sadəlik imiş bəzəyin,
    Ucalmağın adı nədir?!

    Məddahlığı söyə-söyə
    El gəzdim ki, məni öyə.
    Sənə inanmışam deyə,
    Öc almağın adı nədir?!


    YAŞAMAĞA MƏHKUM!

    Gündüz ağdı çöhrəsi, döndü "qara üz" oldu
    Su tək üzüyolaydı, çilə gördü - buz oldu
    Sıfırları saymadım, vahid şişib yüz oldu
    Yazılmış hökmlərə hökm eyləyər bu hökm:
    "YAŞAMAĞA MƏHKUM!"

    Sərtdir oyun qaydası, yıxılsam, etməz rəhim
    Sonda o, ittihamçı, mənsə aciz müttəhim
    İmtinası günahdır, davamı zillət, çətin
    Yazılmış hökmlərə hökm eyləyər bu hökm:
    "YAŞAMAĞA MƏHKUM!"

    "Tale yazım" alnımda, nə yazılıb, bilmədim
    Məndən nə sordular ki, mən də susdum, dinmədim?
    Həyat kölgəsin saldı, gün çıxdı, isinmədim
    Yazılmış hökmlərə hökm eyləyər bu hökm:
    "YAŞAMAĞA MƏHKUM!"


    KÖHNƏ EYNƏK

    O gün bir kitabı açdım - oxuyum,
    Bulanıb gözümdə pozuldu yazı.
    Sandım təsadüfdür, amma nə fayda?
    Təkrar üç-dörd kərə yoxladım azı.

    Dünyanın vəfası düşdü gözümdən:
    "Nə tez geyindirir qoca köynəyi?"
    Birdən xatırladım atamdan qalan
    Bir vaxt işlətdiyi köhnə eynəyi.

    Elə ki eynəyi gözümə taxdım
    Qarşımda dayanan duman çəkildi
    Xatirəm oyandı, gözüm önünə
    Atamın mehriban sifəti gəldi.

    Hər dəfə yolumu kədər kəsəndə
    Onun öyüdləri düşür yadıma
    Həyatdan küsməyib, yaşayım deyə
    Bu dəfə eynəyi çatdı dadıma..


    TƏNHA

    Öz-özünə danışan
    Əl-qolunu uzadıb
    Gah gülüb, gah qızışan
    Əyni yamaqlı kişi,
    Qara qabaqlı kişi,
    Dərdindən bəhs edirsən?
    Kimdi səni eşidən?!
    Dərdindən pay verirsən?
    Allah köməyin olsun,
    Kimdi dərdi bölüşən?

    O vaxt biz uşaq idik,
    Önümüzə çıxanda
    Səni sərsəri sanıb
    Qorxardıq, çəkinərdik,
    Göstərərək gizlicə
    Arxanca gülüşərdik...

    İllər gəlib ötüşüb,
    Həyat bizi dəyişib.
    İndi səni görürük
    Başqa ruhla, baxışla,
    Ətraf insanlar ikən
    Tənha olmaq nə imiş-
    anlayırıq.
    Bağışla!


    GÖRDÜM

    Qəflətdən əl toxundu,
    Döndüm, özümü gördüm.
    Ocaq ola bilməmiş,
    Söndüm, közümü gördüm.

    Ən uzun əyri imiş,
    Düz bilib getdiyim yol.
    Bu yerlərdən keçməmiş,
    Dönmüş izimi gördüm.

    "Sən özünü çöz !" - dedi
    Röyamda bir səs mənə.
    Elə bildim özgədi -
    Əsl üzümü gördüm.


    ÜÇ NÖQTƏ

    Dostum, sənlə oynayan,
    Özgə seçim qoymayan,
    Dodağından qopmayan
    Etirafdır üç nöqtə.

    Bir arzudur özlənən,
    Bir doğmadır gözlənən,
    Gözlərində gizlənən
    Ehtiyacdır üç nöqtə.

    Bir qismətdir hökümsüz,
    Bir günahdır ölümsüz,
    Deyilməsi mümkünsüz
    Etirazdır üç nöqtə.

    Gözəlliyin onudur,
    Tikilməyən donudur,
    Nağıl - ömrün sonudur
    Üç almadır üç nöqtə...


    NAMƏLUM

    O bilirdi,
    Göründüyü kimi deyildi...

    Tanımaq istəyirdi,
    Axtarırdı özünü
    Amma görə bilmirdi
    İçindəki üzünü.

    Gözündə canlandırıb
    O, başqa insanlari,
    Gah qəhrəman olardı,
    Gah cinayət ortağı.
    Girdikcə dondan-dona,
    Tanış gələrdi ona.

    Bütün ağı-qaranı
    O özündə tapardı,
    "Gör içimdə nələr var!" -
    Özü də mat qalardı...

    Cismi ona maskamı,
    Ya cisminə əsir o?
    Hamı onu tanıyır,
    Özü bilmir kimdir o.

    Həyatın məzhəkəsi,
    Yoxsa faciə, dram?
    Özü ilə qocalır,
    Bəs nədən öz-özünü
    Tapa bilməyir adam?


    GƏLİN, SINAMAYAQ DOSTLARIMIZI

    Onsuz da, hər günü sınaqdı dünya
    Bir ömür məzəmmət, qınaqdı dünya
    Nə qədər zərurət duysaq da buna,
    Gəlin, sınamayaq dostlarımızı.

    Hədəfə çatmayan ox olar birdən
    Başqa bir mənada oxunar birdən
    Kiminsə qəlbinə toxunar birdən
    Gəlin, sınamayaq dostlarımızı.

    Dostun niyyətini yoz, yaxşılıqla
    Tən gəlməz dostluğu poz, yaxşılıqla
    Düşməni edərsən dost, yaxşılıqla
    Gəlin, sınamayaq dostlarımızı.

    Özünü əsl dost sana bilərsən
    Əgər şübhən varsa, sına, bilərsən
    Dostunu itirib, sına bilərsən
    Gəlin, sınamayaq dostlarımızı.


    BUDUR, HƏYATIN MƏNASI

    İndi yanında "İNDİ" var
    Nə "SABAH" var, nə də "DÜNƏN"
    İndi həyatın çağlayır
    Nə bələk var, nə də kəfən.

    Bu gün yenə günəş çıxıb
    Nə tufan var, nə də külək
    Yollarımız da babatdı
    Nə çuxur var, nə daş-kəsək.

    Ürəyimiz hələ vurur
    Demir, yorulmuşam daha
    Dünyamız da salamatdı
    Şükürlər olsun Allaha.

    Dostum, dünyanın da nəbzi
    Yalnız "İNDİ"lərlə vurur
    Nə keçmişə batıb qalır,
    Nə sonraya xəyal qurur.

    Çiçəksənsə, açmalısan!
    Buludsansa, yağmalısan!
    Nə vədi var, nə sevdası
    Budur, həyatın mənası!


    DÖNÜB

    Bu gecə nədən gəlmədi, məni tək qoydu o yar
    Qəlbimi şübhə çuğladı, dərdi-zinharə dönüb.

    Məni yalqız görübən Ay ismətindən utanıb,
    Örpəyin örtdü üzünə, oldu ayparə dönüb.

    Ay soruşdu: De, ey aşiq, nədi bu tabu-təbin,
    Niyə rəngin ağarıbdır, sübh yağan qarə dönüb?

    Gözlərin yağmağa bənd bulud kimi yaşla dolu
    Səni yarınmı atıbdır, dəxi əğyarə dönüb?

    Çoxunu kül eyləyib hüsnü-camalın alovu,
    Kim peşiman olmayıb ki. gər giriftarə dönüb?!

    Sən məgər seçməmisən əhli-cəfanın yolunu?
    Bu yolda əzabdan qorxan sifəti qarə dönüb.

    Ah, zamanmı dəyişib, qalmayıb eşqdə etibar
    Hanı o aşiqi-məşuq, sözü ilqarə dönüb?

    Günahın varsa, Kamal, vaxtı daha vermə fəda
    Yarının könlünü al ki, söyləmə, "çarə dönüb".


    HƏSRƏTİNİ ÇƏKİRƏM

    Bir gün məni görməyəndə sezdiyim
    Xiffətinin həsrətini çəkirəm
    Bir zamanlar sıxıldığım, bezdiyim
    Hisslərinin həsrətini çəkirəm.

    Heç bilmədim, axı nəyi gözlədim?
    Sevgi varsa, niyə onu gizlədim?
    İzlərinlə yanaşıydı izlərim
    İzlərinin həsrətini çəkirəm.

    Səsə döndüm, elə bildim haraydı
    Mənə əlac bir soraqdı, bir haydı
    Qəlbin yenə həsrətimlə vuraydı
    Həsrətinin həsrətini çəkirəm.


    QOCALAR AĞLAYA BİLMİR...

    Çəkilib öz aləminə
    Hərdən danışmır, dinmir.
    Gözlərini su torlayıb,
    Daha göz yaşları gəlmir
    Qocalar ağlaya bilmir.

    Ümidinimi itirib?
    Ya qəlbində şəkk gətirib?
    Yoxsa rolunu bitirib?
    Nə olar, danış bir, din bir
    Qocalar ağlaya bilmir.

    Arzusu yoxdur diləyə
    Uman yeri yox küsməyə
    Dünyanı tanıyıb deyə,
    Çölü od, qəlbi isinmir
    Qocalar ağlaya bilmir.

    Bir vaxt gülüb-ağlayanda
    Üsyan edib çağlayanda
    Yaranan qırışlarını
    Tanrı üzündən silmir
    Qocalar ağlaya bilmir.

    Yəqin bilir, sızlasa da,
    Ürək-dirək verəni yox
    Uşaq kimi ağlasa da,
    Göz yaşını siləni yox
    Hanı ətrafı, səs vermir?

    Qocalar ağlaya bilmir.
    Bəlkə də, dərddən yorulub
    Həyat onun üçün donub
    Mənasız hekayə olub
    "Bu dünya heç qəmə dəymir"
    Qocalar ağlaya bilmir...
  • noyabr 2017, Mustafakamal İ.

  • 193
Payız Süvarisi (kinossenari)

Firuz Mustafa

Payız Süvarisi (kinossenari) Ən adi günlərin birində Paris şəhərində, lap dəqiq desək, Parisin cənubundakı Monparns məhəlləsində yaşayan iş adamı Jüsten Bursenin başına çox......

Nə günlərə qaldığımı bilməsin

زائـــور اوستاج

Bilməsin Qoy xəbər tutmasın sevgilim məndən, Nə qərara gəldiyimi bilməsin. Günorta demədən, gecə demədən, Gözyaşımı sildiyimi bilməsin. *** Qırıldı ümidlər, düşdümü suya?! Az qalsın sevincdən......

Qapı. Roman

Firuz Mustafa

Firuz Mustаfа zülmətə аçılаn Qаpı sаnкi həmin аnlаrdа tanrının göz yаşlаrı ilə islаnmış qurbаnlаrı qəbul еtməкdən yоrulmuşdu (каntаtа. rоmаn.) …Qapı… Müəllıfdən “...Qаpı...” 1986-88-ci illərdə qələmə......

Cənnət çiçəyi. Roman

Firuz Mustafa

Firuz Mustafanın “Cənnət çiçəyi” romanındakı hadisələr real və irreal zamanların çarpazlaşdığı məkanda baş verir.......

Boş otaqdakı stul

Tural İsmayılov

Adam hər axşam evə qayıdanda əvvəlcə işığı yandırmırdı. Qaranlıqda bir neçə dəqiqə oturur, pəncərədən küçəyə baxırdı. Küçə işıqları qarşıdakı binaların divarlarına düşür, insanların kölgələri bir-birinin......

Sinifdə Qaldı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Onbir il bir sinifdə bir güldük,bir ağladıq. Neçə nurlu sabaha arzu-xəyal bağladıq. Yaddan çıxmır nə məktəb, nə sinif yoldaşları, Ağ məzərli qızların göyərçin baxışları. Məktəblə......

Əlahəzrət Söz

Firuz Mustafa

Ədəbiyyat. Ədəbi şəxsiyyətlər. Bakı-2023 Sizə təqdim olunan kitabda Firuz Mustafanın ədəbiyyat və ədəbi şəxsiyyətlər......

Idrakla Hissin Vəhdəti

Firuz Mustafa

Sаbır Bəşırоv (fəlsəfə doktoru) : Idrakla Hissin Vəhdəti Ədəbi portret Bakı “Araz”-2012 Elmi redaktor: Bədirxan Əhmədov Redaktor: Lalə Musaqızı Sabir Bəşirov : İdrakla......

Çaparaq Notlar

Firuz Mustafa

Qeydlər Etüdlər Bakı-2027 Təqdim edilən kitabda Firuz Mustafanın müxtəlif vaxtlarda qələmə aldığı çaparaq qeydlər, gündəliklərdən......

Sənə həsrolunur, Firuz...

Firuz Mustafa

Посвящается тебе, Фируз МУСТАФА ...................................................................................... Sənə həsr olunur, В книге, представленной вниманию читателей, собраны образчики поэзии, т.е. стихи посвященные Фирузу Мустафу. Среди авторов......