- Solaxay
- Mükafat Yaqub
-
MÜKAFAT YAQUB
SOLAXAY
(Kiçik hekayə)
Cəbhədən qayıdan zabit oğlunu ailəqarışıq həyətdə qarşıladılar. Hamı sevinirdi. Anası yaylığı ilə göz yaşlarını qurulamağa macal tapmırdı. Ayrılığın, həsrətin, nisgilin, nigarançılığın acısı idi, gözlərindən süzülürdü. Atası oğlunu zəif qolu ilə bağrına basıb ayrılmaq istəmirdi. Zabit mundirindən ona da tanış olan, bu iyirmi dörd ildə hələ də qoxusu burnundan getməyən, barıt, səngər torpağının və doğma yurdun ətrini ciyərlərinə çəkdi. Sanki bütün dünya nemətlərindən doymuş kimi toxtadı. Bu aprel səhəri, yaz nəfəsi ilə birlikdə qələbə rayihəsi də gətirmişdi.
Hamı stol arxasına keçdi. Bacısı çay gətirdi. Əvvəl atasının, sonra da onun qabağına qoydu. Ata oğlunu bir daha qucmaq istədi. Amma sağ tərəfində oturduğuna görə çiyni ilə ona qısıldı. Sonra isə:
-Keç, ürəyimə yaxın tərəfdə otur, - dedi.
Hamının gözü bir daha yaşardı. Oğlu atasının sol tərəfindəki stula əyləşdi. Ata zəif qolu ilə onu özünə sıxdı. Başını əyib saçlarından öpdü:
-Demək, qisasımı aldın...
-Hə, ata, aldım. Amma hələ əsil döyüş qabaqdadı. Onda hamının qisasını alacağıq...
Bir müddət beləcə oturdular. Ana iftixarla həyat yoldaşına və oğluna baxaraq, yenə də nisgilini gözlərindən axıdırdı.
Birdən, ata oğlunun əvvəlki yerində qalmış çayını götürüb soluna, - onun qabağına qoymaq istəyəndə stəkan aşdı və isti çay stolun üstünə dağıldı. Ana və bacı təlaşla süfrəni qurulamağa başladılar.
-Ata, niyə zəhmət çəkirdin...
-Kaş, anadan solaxay doğulaydım, - deyə ata bu iyirmi dörd ildə ilk dəfə olaraq təəssüfləndi...
MÜKAFAT YAQUBOV
13 aprel, 2017-ci il. Lerik.
- 105
noyabr 2017, Mükafat Y.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......