...
  • Solaxay
  • Mükafat Yaqub
  • MÜKAFAT YAQUB

    SOLAXAY
    (Kiçik hekayə)

    Cəbhədən qayıdan zabit oğlunu ailəqarışıq həyətdə qarşıladılar. Hamı sevinirdi. Anası yaylığı ilə göz yaşlarını qurulamağa macal tapmırdı. Ayrılığın, həsrətin, nisgilin, nigarançılığın acısı idi, gözlərindən süzülürdü. Atası oğlunu zəif qolu ilə bağrına basıb ayrılmaq istəmirdi. Zabit mundirindən ona da tanış olan, bu iyirmi dörd ildə hələ də qoxusu burnundan getməyən, barıt, səngər torpağının və doğma yurdun ətrini ciyərlərinə çəkdi. Sanki bütün dünya nemətlərindən doymuş kimi toxtadı. Bu aprel səhəri, yaz nəfəsi ilə birlikdə qələbə rayihəsi də gətirmişdi.
    Hamı stol arxasına keçdi. Bacısı çay gətirdi. Əvvəl atasının, sonra da onun qabağına qoydu. Ata oğlunu bir daha qucmaq istədi. Amma sağ tərəfində oturduğuna görə çiyni ilə ona qısıldı. Sonra isə:
    -Keç, ürəyimə yaxın tərəfdə otur, - dedi.
    Hamının gözü bir daha yaşardı. Oğlu atasının sol tərəfindəki stula əyləşdi. Ata zəif qolu ilə onu özünə sıxdı. Başını əyib saçlarından öpdü:
    -Demək, qisasımı aldın...
    -Hə, ata, aldım. Amma hələ əsil döyüş qabaqdadı. Onda hamının qisasını alacağıq...
    Bir müddət beləcə oturdular. Ana iftixarla həyat yoldaşına və oğluna baxaraq, yenə də nisgilini gözlərindən axıdırdı.
    Birdən, ata oğlunun əvvəlki yerində qalmış çayını götürüb soluna, - onun qabağına qoymaq istəyəndə stəkan aşdı və isti çay stolun üstünə dağıldı. Ana və bacı təlaşla süfrəni qurulamağa başladılar.
    -Ata, niyə zəhmət çəkirdin...
    -Kaş, anadan solaxay doğulaydım, - deyə ata bu iyirmi dörd ildə ilk dəfə olaraq təəssüfləndi...

    MÜKAFAT YAQUBOV
    13 aprel, 2017-ci il. Lerik.

  • noyabr 2017, Mükafat Y.

  • 117
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......