...
  • Kor bucaq
  • Mükafat Yaqub
  • Mükafat Yaqub

    Kor bucaq

    (Hekayə)

    (Bir romanın xülasəsi)

    Dərdini deməyə bircə nəfər var idi. Ancaq Ona ürəyini açıb, təsəlli tapa bilirdi. Evdən çıxıb birbaşa Onun yanına gəldi. Qapı açılan kimi, salamsız-kəlamsız evə girib düz həmişəki yerinə,- ortası çökük çarpayıya yayxandı. Belini divara söykəyərək ayaqlarının ikisini də qabağa uzatdı. O, qapını bağlayıb içəri qayıdanda, O, artıq yerini rahatlamışdı. Onun ayaqlarının üstündən adlayıb stolun arxasında əyləşdi. Heç bir söz demədən Onun üzünə baxdı. O da Onun üzünə baxaraq çənəsini döşünə dayayıb gözlərini yumdu. O, stolun üstündəki kağız-kuğuzu səliqəyə salıb, çay tədarükü üçün ayağa durdu. Yenə də Onun ayaqları üstündən adlayıb mətbəxə keçdi.
    O, ayaqlarını döşəmədə oynadaraq fikrə getmişdi.Xəyalı asimanı gəzir, itirmədiyini, lakin əldə etmək istədiyini, axtarırdı. O, çaydanı qaz üstə qoyub qaynamağını gözləyirdi. Bir müddət beləcə, sükut içində keçdi. Sonra qapı döyüldü. O, qapını açmağa getdi. Gələn O idi... Evin sükutu tamamilə pozuldu. O, yerindən tərpənmədi.

    Çaydan qaynadı. Dərd yaddan çıxdı. O, elə hey danışırdı. O, qulaq asır, O isə öz işində,- səmanı daramaqla məşğul idi. Çöldə yağış yağmağa başlamışdı. Yarpaqların xışıltısı, yağışın şırıltısı içəridə eşidilirdi. Ev sərin idi, çay isə isti. O, birdən Onun üzünə baxdı. Onun nitqi tutuldu. O, tez yerini dəyişdi. Çarpayının cırıltısı kəsildi. Evdə yenidən sakitlik yarandı. Yağış isə bərkiyirdi. İldırımın işartısı və göyün gurultusu evdə bir vahimə yaratmışdı.

    Deyilməyə söz çox idi. Ancaq məsələni sükut həll etdi. Çox uzun çəkdi bu sükut.
    Yağış, elə hey, aramsız yağırdı. O, elə bu dəqiqə,- ürəyindəcə ,- hər şeyi qət etdi. O isə əlini hər şeydən üzmüşdü. Danışmağa dəyməzdi. İndi hər şey məlum idi. O da bunu hiss etdi. Bu məsələdə Onluq elə bir iş yox idi. Əvvəldən bu fikrə etiraz etsə də, O, qulaq asmamışdı. Çünki tərsin biri idi. Dediyini edəcəkdi. Ona isə bu dəhşətli görünürdü. Bütün günü evdə qalmaqal idi. O, az qala dəli olmaq dərəcəsinə çatmışdı. Dərdini Ona deyirdi. O da Onu başa düşürdü. Ancaq O, heç vaxt istəmirdi ki, Onun istədiyi kimi olsun. Çünki Ona yazığı gəlirdi. O isə Ona nifrət edirdi. Evdə Onun gününü qara eləmişdi. O daha buna dözə bilmirdi.

    İndi sükut hər şeyi həll etsə də, O, son və qəti sözü gözləyirdi. O, tamamilə etiraz edə bilərdi. Lakin Ona da yazığı gəlirdi. Ürəklə isə zarafat etmək olmaz.

    O, gözləyirdi. O, danışmırdı. O da susurdu. Saat onu tamamladı. Getmək vaxtı idi. O, getdi. Qapını örtmədi. Ev sərin idi. Çay soyumuşdu. Yağış isə elə hey yağırdı...

    Mükafat Yaqub.

    • noyabr 2017, Mükafat Y.

  • 258
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......