- Köhnə daxma
- Mükafat Yaqub
-
Mükafat Yaqub
Köhnə daxma
Mən köhnə bir daxmayam,
bəletində paslı at nalı,
həyət çəpərində dişləri ağaran,
buynuzlu qoç kəlləsi...
Köçmüş kəndin tən ortasında,
beli əyilmiş, tirkini çökmüş,
amma məğrur dayanmağa adət etmiş,
qocaman bir daxma…
Qonaqlarım köhnə qonaqlar.
Köhnə dostlarım təzələnir,
hər açılan sabahlar.
Məndən uzanır göydələnlərə yollar,
məndən başlayır uzanan qollar.
Bax, bu köhnə daxmanın şam işığında,
açılıır, tarixin qədim zülməti...
Məndən başlayır, məndə bitir,
mikrorayondan tamahsılanıb
qaranlıq mağaraya yönələn xəyallar...
Təzə dostlar köhnə kişilərin sorağıyla,
“Cip”lərini “cin köyülü”nə qovur.
Sümük qəbzəli köhnə xəncərləri
“Yağ içində böyrək kimi” parlayan,
“Xammer”lərin yük yerində əzizləyirlər.
köhnə xatirələr, məndə təzələnir...
Köhnə dostlar, köhnə qonaqlar,
təzə dostlar, yeni tanışlar gətirir.
Rəfələrində əntiq kasalar, nimçələr düzülmüş,
divarlarında yük yeri, lampa yuvası oyulmuş
canısulu, təpərli, təmkinli bir daxma...
Divarlarının əhəngli çatlaqlarında,
dünya xəritəsində olmayan,
insan nəfəsi, insan ayağı dəyməyən,
kəşf olunmamış, qədim insan məskənləri,
rəmmallar, münəccimlər tərəfindən hazırlanmış,
nadir əlyazmaları, sövdagər cizgiləri, bəzirgan xatirələri...
Qədimi, köhnə zəncirli divar saatının
darıxmağa qoymayan,
hər gün təzə-təzə ahəngdar çıqqıltısı ilə
köhnə günlərini yada salan,
müdrik, azman bir daxma...
Əziz qulaq yoldaşım...
zəncirdən qurtulmaq üçün,
günün əvvəlindən sonunadək,
dartılmağa can atan ,
əqrəb sürətli divar saatı...
Mən tənha bir daxmayam,
qaralmış, mamırlı kirəmitlərimin
üzünü yağan qar ağardır...
Bacamdan çıxan tüstü,
köçkün kəndin səmasını qaraldır...
Mən köhnə bir daxmayam,
damında sevgili göyərçinlərə
sığınacaq vermiş, divanə bir daxma...
Soluxmuş ağ kəlağayı rəngli,
çat-çat köhnə pəncərəmin
şüşəsindən süzülən
ilk məhəbbətimin göz yaşlarını,
son ümid cığırları kimi silirəm...
Təzələr məndən keçir,
Köhnələr məndən keçir,
Vaxt gələndə bəzərlər,-
ürəyimdən keçir -
Gözlərimdən su içir,
Busağaya dirənmiş,
Qart üzüm tənəkləri...
Mükafat Yaqubov.
- 135
noyabr 2017, Mükafat Y.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......