...
  • Köhnə daxma
  • Mükafat Yaqub
  • Mükafat Yaqub
    Köhnə daxma

    Mən köhnə bir daxmayam,
    bəletində paslı at nalı,
    həyət çəpərində dişləri ağaran,
    buynuzlu qoç kəlləsi...
    Köçmüş kəndin tən ortasında,
    beli əyilmiş, tirkini çökmüş,
    amma məğrur dayanmağa adət etmiş,
    qocaman bir daxma…
    Qonaqlarım köhnə qonaqlar.
    Köhnə dostlarım təzələnir,
    hər açılan sabahlar.
    Məndən uzanır göydələnlərə yollar,
    məndən başlayır uzanan qollar.
    Bax, bu köhnə daxmanın şam işığında,
    açılıır, tarixin qədim zülməti...
    Məndən başlayır, məndə bitir,
    mikrorayondan tamahsılanıb
    qaranlıq mağaraya yönələn xəyallar...
    Təzə dostlar köhnə kişilərin sorağıyla,
    “Cip”lərini “cin köyülü”nə qovur.
    Sümük qəbzəli köhnə xəncərləri
    “Yağ içində böyrək kimi” parlayan,
    “Xammer”lərin yük yerində əzizləyirlər.
    köhnə xatirələr, məndə təzələnir...
    Köhnə dostlar, köhnə qonaqlar,
    təzə dostlar, yeni tanışlar gətirir.
    Rəfələrində əntiq kasalar, nimçələr düzülmüş,
    divarlarında yük yeri, lampa yuvası oyulmuş
    canısulu, təpərli, təmkinli bir daxma...
    Divarlarının əhəngli çatlaqlarında,
    dünya xəritəsində olmayan,
    insan nəfəsi, insan ayağı dəyməyən,
    kəşf olunmamış, qədim insan məskənləri,
    rəmmallar, münəccimlər tərəfindən hazırlanmış,
    nadir əlyazmaları, sövdagər cizgiləri, bəzirgan xatirələri...
    Qədimi, köhnə zəncirli divar saatının
    darıxmağa qoymayan,
    hər gün təzə-təzə ahəngdar çıqqıltısı ilə
    köhnə günlərini yada salan,
    müdrik, azman bir daxma...
    Əziz qulaq yoldaşım...
    zəncirdən qurtulmaq üçün,
    günün əvvəlindən sonunadək,
    dartılmağa can atan ,
    əqrəb sürətli divar saatı...


    Mən tənha bir daxmayam,
    qaralmış, mamırlı kirəmitlərimin
    üzünü yağan qar ağardır...
    Bacamdan çıxan tüstü,
    köçkün kəndin səmasını qaraldır...

    Mən köhnə bir daxmayam,
    damında sevgili göyərçinlərə
    sığınacaq vermiş, divanə bir daxma...
    Soluxmuş ağ kəlağayı rəngli,
    çat-çat köhnə pəncərəmin
    şüşəsindən süzülən
    ilk məhəbbətimin göz yaşlarını,
    son ümid cığırları kimi silirəm...

    Təzələr məndən keçir,
    Köhnələr məndən keçir,
    Vaxt gələndə bəzərlər,-
    ürəyimdən keçir -
    Gözlərimdən su içir,
    Busağaya dirənmiş,
    Qart üzüm tənəkləri...

    Mükafat Yaqubov.
  • noyabr 2017, Mükafat Y.

  • 125
Daa Dimə (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......

Haindi (Şəki ləhcəsində yumoristik şeir)

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......

Zər Qafiyə Quqquluqu Satira

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......

Dəvənin Etirazı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......

Baxarıq

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......

Dəniz insan kimidir

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......

Bizim nağıl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......

Qadın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......

Bakı qəzəl

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......

Səni düşünürəm

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......