- Sel ...
- Meyxoş Abdullah
-
Sel...
(hekayə)
(Təbii fəlakətdən əziyyət çəkmiş uşaqlara ithaf olunur)
... Sel kəndi basmışdı. Üçgündənbəri aramsız yağan yağış kəndin bütün ərazisini dərin gölməçəyə döndərmişdi. Yağış dayanmadan yağırdı. Elə bil, göyün qarnını kimsə iti bıçaqla yarmışdı, göydən şırıltıyla su tökülürdü.
Mal-qaranın böyürtüsü, itlərin ulartısı, toyuq-cücənin cikgiltisi gecənin qaranlığında, onsuz da qorxunc və müdhiş görünən bu mənzərəyə bir az da vahimə qatırdı. İnsanlar təlaş və qorxu içərisindəydilər, nə edəcəklərini bilmirdilər.
Köməyə gələn xilasedicilər bacardıqca insanları təhlükəsizlik yerlərə daşıyırdılar. Bu dəhşətli anlarda kənd camaatı bütün ümidlərini onlara bağlamışdı. Hamı onlardan kömək gözləyirdi.
Bu vaxt Solmaz adlı gənc qadın azyaşlı qızının itdiyini ağlaya-ağlaya onlara xəbər verdi. Dəstənin komandiri, gənc ananı sakitləşdirərək ondan qızının hansı istiqamətdə itdiyini soruşdu.
Ana hıçqıraraq, həyacandan titrəyən əllərini bayaq gəldikləri istiqamətə uzadaraq balasının xilas edilməsi üçün zabitə yalvardı.
Sel, artlq, kəndin bütün həyətlərini basmışdı. Evlər suyun içində idi. Get-gedə artıb çoxalan su adamboyu qədər qalxmışdı. Evlərin bütün əşyaları suyun altındaydı.
Birdən xilasedicilərdən biri yaxınlıqda ağlayan bir uşaq gördü. Uşaq “Ana!.. Ana!..” - deyərək vəryad qoparırdı.
Gənc oğlan səs gələn tərəfə irəlilədi. Güclü sel hər an onun özünü də qoynuna alıb apara bilərdi. Amma gənc oğlan bunlara əhəmiyyət verməyərək, imdad diləyən uşağa tərəf irəliləyirdi. Bulanıq su onun boyu bərabərində idi. O, yaxınlaşanda gördü ki, balaca bir qız uşağı ağacı bərk-bərk qucaqlayaraq ağlayır.
Xilasedici qıza çatıb onu qucağına aldı. Qorxmuş qızcığaz bərk-bərt ona sarılaraq ağlamağa davam edirdi. Onu sakitləşdirmək olmurdu.
Xilasedici qızı ovutmağa çalışdı. Amma qız sakitləşməyərək qışqırıb anasını istəyirdi. Belə davam etsəydi qorxudan qızın ürəyi partlayacaqdı. - Necə olursa olsun uşağı sakitləşdirmək lazımdir, - deyə cavan oğlan düşündü.
Birdən gənc oğlanın ağlına bir fikir gəldi. O, gecənin qaranlığında qızcığazın qulağına pıçıldadı:
- Balaca, sakit ol, ağlama... Görmürsən sel güclənir? Sən ağladıqca göz yaşların selə qarışır, su çoxalır ikimiz də boğularıq, axı... Sus bir az...
Qizcığaz tezcə səsini içinə çəkərək kiridi və əllərinin arxasıyla yanaqlarından süzülən göz yaşlarını qurudaraq, zorla da olsa gülümsəməyə çalışdı...
- Bax, görürsən, biz xilas oluruq, - deyə gənc oğlan qızcığazı ürəkləndirdi.
Onlar təhlükəsiz yerə çatanda hamı sevinirdi.
Qızın anası sevincindən göz yaşlarını saxlaya bilməyərək qızına sarılaraq hönkürdü...
Qorxmuş qızcığaz isə koppuş əlləriylə anasının gözyaşlarını silərək, dili topuq çala-çala ona nəyisə başa salmağa çalışırdı...
- 218
sentyabr 2018, Meyxoş A.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......
Şümşəd Hüseynova
Hər daim özümdən uzaqlaşan zaman qaçdığım tək yer var: qələm və vərəq. Bu hər daim belə olub. Hələ uşaq zamandan incəsənətə meyilli biri olmuşam. Nəticə?......
Şümşəd Hüseynova
İnsanlar gedər, xatirələri qalar. Bir insanın səsini, qoxusunu, hətta üzünü belə unuda bilərsiniz, fəqət heç zaman sözlərini, tutmadığı vədlərini unuda bilməzsiniz. Qələmimdə sevgi daim müqəddəs......
Şümşəd Hüseynova
Mən səni dərman bilərdim Sən dərdimə dərdmi qatırsan? ya gəl yanıma, ya burax məni, Sevgimi oyuncaqmı sanırsan? Sənsiz dözmək olmur, . Hara gedim? Kimə deyim......
Şümşəd Hüseynova
Bir yaz axşamı Ay işığında görsəm üzünü, duysam səsini. Kim deyər bezmişəm nur camalından. Ay mənim, bəxtimin qara taleyi. Səni sevmişdim günəşli bir gün, necə......