- Счастье, закованное в камни.
- Meyxoş Abdullah
-
- Дедушка, где мы?
- Мы на аллее шехидов, сынок.
- А чьи это фотографии?
- Это наши смелые сыновья, отдавшие свою жизнь во имя Родины, земли.
- Дедушка, а что значит "во имя?"
- Это значит,что они отдали свою жизнь ради Родины, ради тебя,ради меня.
- Почему ради нас?
- Чтобы мы жили спокойно,чтобы ты рос спокойно,чтобы хорошо учился в школе. Чтобы ты был счастлив.
- Я и так счастлив, дедушка?
- Конечно счастлив.
- А что такое счастье?
- Смотри, утром тебя мама будит, ты здороваешься с отцом, тебя целует бабушка. Мы сидим у себя в теплом доме, завтракаем, а вечерами мы все вместе сладко беседуем - попытался обьяснить дедушка.
- Это и есть счастье?
- Конечно. Когда все близкие люди вместе, когда никто не болеет, все живы здоровы. Это и есть счастье.
- А у этих людей, которые здесь похоронены, нет родных и близких?- спросил внк, головой указывая на фотографии, закованные в мрамор. Дед глубоко вздохнул и сказал:
- У многих из них есть такие же дети, как и ты. Есть такие, у которых есть даже внуки.
- Значит, их дети и внуки не счастливы?
- Почему же? Они тоже счастливы. О них заботится государство, опекает их. - Но они же не здороваются со своими родителями, не гуляют со своими дедушками.
- Сынок, они дети шехидов. С тобой здороваются только твои родители, а с ними все здороваются. Их любят все. Видишь ,какие они счастливые?!
Внук опустил голову и промолчал.
- Ты что замолчал, сынок? Разве я не прав?
Внук повернулся и еще раз оглядел фотографии, закованные в мраморные плиты и сказал:
- Дедушка, хоть бы и твоя фотография была среди их фотографий. Тогда и я был бы счастлив так же, как их дети...
- 94
iyul 2019, Meyxoş A.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Dərddi dərdə calanan, hey üst-üstə qalanan. Baxma ki ortalıqda iztirabdı dolanan, . Dözmərəm göz yaşına, qəm dolu baxışına. Qəlbimdəsən getsəm də, dünyanın o......
Tural İsmayılov
Gecənin sükutu mürəkkəb qurumamış vərəqlərimin üzərinə ağır bir duman kimi çökürdü. Pəncərənin önündə dayanıb, uzaqda, qaranlığın içində batan şəhərin işıqlarına baxırdım. Masamın üzərində on birinci......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Göydə ay,ulduzlar yerdə sən və mən, Bir onlar oyaqdır, bir də, sən və mən. Qapılıb gecələr xoş xəyallara, Onlar bizə baxar, biz də onlara. Qalardı......
Tural İsmayılov
Atam deyirdi ki, dünyanı görmək üçün göz lazımdır, mən isə indi buna şübhə edirəm. O kitabı – vərəqləri künclərindən didilmiş, cildi günəşdən solmuş o qəribə......
زائـــور اوستاج
Zenitdəki Zenitçi (oçerk) Azərbaycan xalqının qəhrəmanlıq salnaməsi yüz illər boyu Vətən uğrunda canından keçən igid oğulların adı ilə zəngin olmuşdur. Bu qəhrəmanlar yalnız bir ailənin......
زائـــور اوستاج
Röportaj Editör Girişi Dr.profesor Zakir Kaya, Türkiye merkezli araştırmacı gazeteci, yazar olarak medya, yayıncılık ve edebiyat......
زائـــور اوستاج
Müsahibə Mətni Müasir mediada sürət, görünürlük və rəqəmsal intensivlik artdıqca, məzmun istehsalının keyfiyyəti və......
زائـــور اوستاج
Mən “Sizin yanınızda oturmaq istəyirəm” … (Qəndab – Ara-sor məni) Hər gün oyananda səhər mehində, Sübhün şəfəqində, danındayam mən. Telinin cığasın pozan küləyəm, Hər zaman......
زائـــور اوستاج
Aşiq Gecələr (Qəndab – Aşiq gecələr) O zülmət gecənə şam olum, gülüm, O gül cəmalına aşiq gecələr! “İşıldaquş”ların işığı vecsiz, Əriyən mumlara aşiq gecələr! Pərvanə......
زائـــور اوستاج
Abşeron-Xızı Regional Təhsil İdarəsi müdiri hörmətli Ilhamə xanım Abdullayevanın dəstəyi ilə Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil......