- Qadın ürəyi...
- Meyxoş Abdullah
-
(hekayə)
Xəstə olduğunu bilirəm... Ürəyin ağrıyır, bir az da şəkərin var, təzyqin də yüksəkdir. Həkim hamısını mənə deyib. Deyib ki, həyat yoldaşına sakitlik lazımdır...
Həkim keçirtdiyin xəstəliklərin hamısını mənə saydı... Amma qısqanc olduğunu bilmədi. Çünki qısqanclıq xəstəlik siyahısına salınmayıbdır. Onu mən həkimdən yaxşı bilirəm.
Bütün dərmanlarını içirsən, amma xeyiri olmur. Bilirəm ki, həkim əsas dərdinin dərmanını yazmayıbdır. O dərdini özüm sağaltmaq istəyirdim... Axı, mən səni çox sevirəm...
Ona görə də, gizli saxladığım o biri nömrəmdən öz telefonuma bir ismarıc yazdım, Xoşqədəm adlı bir qadının adından...
Yazdım: – “Ay insafsız, niyə məni sevmirsən? Mən ki, sənin dərdindən dəli-divanəyəm. Nolar, heç olmasa mənə bir kəlmə xoş söz yaz, necəsən de, əhvalımı soruş? Bilirəm, həyat yoldaşını çox sevirsən, ona çox bağlısan. Xanımın nə qədər xoşbəxtdir ki, sənin kimi bir həyat yoldaşı var. Əgər sənin qadının mən olsaydım, gecə-gündüz qulluğunda durardım, səni canım, gözüm qədər sevərdim, qoymazdım ki, dərd çəkəsən... Lap, xəstə olsaydım belə, sürünə-sürünə arxanca gəzərdim... Amma neynim ki, sən məni sevmirsən... mənə quruca da olsa bir söz yazmırsan... Görəsən, sənin həyat yoldaşın bu qədər xoşbəxt bir qadın olduğunu anlayırmı?!.. Anlayırmı ki, sən ondan başqa heç kəsi sevmirsən?
İnanmıram!.. İnanmıram ki, o, səni mənim qədər başa düşsün və sevə bilsin... Gör, sənin bəxtəvər qadının nə qədər xoşbəxtdir...
İmza: - Səni dünyalar qədər sevən, amma özü sevilməyən, bədbəxt Xoşqədəm...”
... Telefonumu özümdən heç vaxt kənar buraxmadığım halda, bu gecə qəstdən onu yemək stolunun üstünə buraxıb, yatdım...
Səhər məndən tez oyanmışdın. Üzün gülürdü... Məni işə yola salanda gözlərimin içinə baxıb qımışdın və:
- Mən gözələm?! – soruşdun.
- Hə, çox gözəlsən!- dedim.
Gülümsədin...
Sonra:
- Narahat olma, daha, ürəyim ağrımır... – Heç, təzyiqim də yoxdur!.. – dedin.
Gülümsədim...
Sonra qapıdan çıxmaq istəyəndə məni arxadan səslədin və:
- Əzizim, məni bağışla! - dedin.
- 100
fevral 2021, Meyxoş A.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......