- İlğım...
- Meyxoş Abdullah
-
(hekayə)
... Gecə yarıdan keçmişdi. Telefon zəng çaldı... Səs quyunun dibindən gəlirmiş kimi boğuq və uğultuluydu. Zəngin səsinə heç kəs yuxudan ayılmadı, elə bil, telefon heç zəng çalmırdı. Quşdan ayıq yatan həyat yoldaşı da, nədənsə, bu səsdən diksinmədi.
Təkcə, Qasım müəllimin üçmərtəbəli xorultusu ani olaraq kəsildi və o, əvvəlcə yerində qurcundu, sonra isə mızıldanaraq dişlərini bir-birinə sürtüb xırçıldatdı. Deyəsən, telefonun səsini bircə o eşitmişdi. Əl atıb telefonu götürdü və həmin andaca qulağına tutub “alo” dedi.
Telefonun o biri ucundakı adam, əvvəlcə boğazını arıtladı, sonra səsinin tonunu artıraraq:
- Qasım Həsənzadəyləmi danışıram?!
- Bəli!.. mənəm... Kimdir, bu gecə vaxtı?
- Əflatun Amaşovdur, Mətbuat Şurasının katibi. Tanıdınmı?!
- Hə... Əlbəttə, tanıdım. Əflatun müəllim, xoş gördük sizi, bu gecə vaxtı xeyirdirmi?!
- Xeyir olmamış nə olacaq? Zəng etdim deyim ki, sabah saat onda yanımda olarsan, səninlə vacib işim var.
- Əflatun müəllim, nə işdir belə?!
- Yaxşı işdir, gələrsən bilərsən.
- Əflatun müəll...
- Gözləyəcəyəm!- deyə, danışan şəxs onun sözünü ağzında qoydu.
Telefon susdu...
- Görəsən, nə məsələdir belə? - deyə o, fikirləşdi. Axı, Əflatun Amaşovla bircə dəfədə olsun görüşməmişdi, heç tanış da deyildilər. Yüz faiz bilirdi ki, Əflatun Amaşov da onu heç tanımır, olsa-olsa mətbuatda imzasını görərdi, vəssalam. Bəs, onda səbəb nə idi ki, gecə vaxtı şəxsən özü zəng edib yanına çağırsın? Birdən yadına düşdü ki, bir neçə il bundan qabaq yaxın dostunun qəzeti reket qəzetlər siyahisina salınanda, o da Əflatun Amaşovun qarasınca bir-iki söz yazmışdı. Bəlkə, Aflatun müəllim indi bu məsələdən xəbər tutub onu tənbeh etmək üçün yanına çağırır? – Yox əşi, bu məsələnin üstündən gör nə qədər vaxt ötübdür, onun iş-gücü qurtarıb məgər, xırda bir məsələni bu qədər böyütsün?!- düşündü.
Vaxt işıqseli kimi bir anlıq ötüb keçdi. Səhərin açıldığını, necə evdən çıxdığını və nə vaxt gəlib Mətbuat Şurasına çatdığını xatırlaya bilmirdi. Onda gördü ki, müəllimin otağındadır və onunla üzbəsurat oturub söhbət edir.
Əflatun Amaşov:
- Neçənci ildən Jurnalistlər Birliyinin üzvüsən?
- Min doqquz yüz doxsan doqquzuncu ildən.
- Bəs, Yazıçılar Birliyinin?
- İki min ikinci ildən.
- Belə! – deyə, Əflatun Amaşov mənalı-mənalı onu süzüb əlavə etdi:
- Yəqin ki, məlumatın var, hörmətli prezidentimizin sərəncamıyla jurnalistlər üçün tikilən mənzilin bölgüsü başlayıbdır. Mən sənin ehtiyacını və istedadlı bir yazar olduğunu nəzərə alaraq, adınızı bu siyahıya salmışam. Siyahı, artıq, yuxarı dairələr tərəfindən təsdiq olunub gəlibdir. Səni bura çağırmaqda məqsədim mənzilin orderini və açarlarını sənə təqdim etməkdən ibarətdir.
Qulaqları uğuldadı. Sevindiyindən uşaq kimi ağlamaq istədi. Bu bir möcüzə idi, ağlagəlməyən möcüzə. Neçə illərdi ki, şəhərdə ev almaq arzusundaydı, amma heç cür imkan edə bilmirdi. Bir də, hardaydı onda o qədər pul ki, ev alsın. İndi isə, oturduğu yerdəcə şahlıq quşu özü öz əl-ayağı ilə gəlib qonmuşdu onun başına. Bu, doğurdan da, ağlagəlməz bir iş idi.
Ayağa qalxdı və heç bilmədi ki, minnətdarlığını necə bildirsin. Dili söz tutmayıb kəkələdi.
Əflatun müəllim mənzilin orderini və açarlarını ona təqdim etdi.
Qasım müəllimin bədəni əsirdi, həyəcandan ayaqüstə zorla dayanırdı. Möhkəm tərləmişdi, bütün bədəni su içərisindəydi. Özünü itirdiyindən Amaşova nə deyəcəyimi, necə təşəkkür edəcəyimi də bilmirdi. Hansı sözü desəydi, necə təşəkkür etsəydi, yenə də ürəyi soyumayacaqdı. Özünü toplayıb, bircə bunları deyə bildi:
- Bağışlayın, Əflatun müəllim, görünür mən sizi yaxşı tanımamışam. Haqqınızda bir müddət bundan qabaq qanqaraldıcı sözlər yazmışdım. İndi görürəm ki, nə qədər yanılmışam. Siz, görün necə də alicənab insansınız ki, xahişsiz, minnətsiz mənim də adımı bu siyahıya salmısınız... Sizə çox-çox təşəkkür edirəm. Əgər mümkünsə, məni bağışlayın.
Qasım müəllim bir qədər geri çəkilərək, əlini sinəsinə qoydu və şəstlə baş endirdi. Elə həmin anda gurultu səsinə yuxudan ayıldı. Nə isə möhkəmcə taqqıldadı.
Səsə həyat yoldaşı və uşaqları da yataqdan dik atıldılar.
Həyat yoldaşı həyəcanla:
- Ay Qasım, bu nə səs-küydü, ev uçdu ki, başımıza.
Qasım körpə uşaq kimi zarıdı.
Arvadı işığı yandıranda gördü ki, əri yatağın içində dizləriüstə oturaraq, başını tutub ufuldayır. Sən demə, Qasım müəllim yuxuda təzim edərkən başını çarpayının tininə necə çırpıbsa, alnının ortasından toyuq yumurtası boyda donqar çıxıbdır.
O gecə səhərə qədər ağrının təsirindən Qasım müəllimin gözlərinə birçimir də olsun yuxu getmədi. Səhəri dirigözlü açan Qasım müəllimin xəyalında, yan-yana tikilmiş binaların əksi dolaşırdı. Bu binalar, istinin təsirindən torpaqdan qalxan buğ kimi, gah itir, gah da yenidən görünürdülər...
- 163
mart 2021, Meyxoş A.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Dərddi dərdə calanan, hey üst-üstə qalanan. Baxma ki ortalıqda iztirabdı dolanan, . Dözmərəm göz yaşına, qəm dolu baxışına. Qəlbimdəsən getsəm də, dünyanın o......
Tural İsmayılov
Gecənin sükutu mürəkkəb qurumamış vərəqlərimin üzərinə ağır bir duman kimi çökürdü. Pəncərənin önündə dayanıb, uzaqda, qaranlığın içində batan şəhərin işıqlarına baxırdım. Masamın üzərində on birinci......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Göydə ay,ulduzlar yerdə sən və mən, Bir onlar oyaqdır, bir də, sən və mən. Qapılıb gecələr xoş xəyallara, Onlar bizə baxar, biz də onlara. Qalardı......
Tural İsmayılov
Atam deyirdi ki, dünyanı görmək üçün göz lazımdır, mən isə indi buna şübhə edirəm. O kitabı – vərəqləri künclərindən didilmiş, cildi günəşdən solmuş o qəribə......
زائـــور اوستاج
Zenitdəki Zenitçi (oçerk) Azərbaycan xalqının qəhrəmanlıq salnaməsi yüz illər boyu Vətən uğrunda canından keçən igid oğulların adı ilə zəngin olmuşdur. Bu qəhrəmanlar yalnız bir ailənin......
زائـــور اوستاج
Röportaj Editör Girişi Dr.profesor Zakir Kaya, Türkiye merkezli araştırmacı gazeteci, yazar olarak medya, yayıncılık ve edebiyat......
زائـــور اوستاج
Müsahibə Mətni Müasir mediada sürət, görünürlük və rəqəmsal intensivlik artdıqca, məzmun istehsalının keyfiyyəti və......
زائـــور اوستاج
Mən “Sizin yanınızda oturmaq istəyirəm” … (Qəndab – Ara-sor məni) Hər gün oyananda səhər mehində, Sübhün şəfəqində, danındayam mən. Telinin cığasın pozan küləyəm, Hər zaman......
زائـــور اوستاج
Aşiq Gecələr (Qəndab – Aşiq gecələr) O zülmət gecənə şam olum, gülüm, O gül cəmalına aşiq gecələr! “İşıldaquş”ların işığı vecsiz, Əriyən mumlara aşiq gecələr! Pərvanə......
زائـــور اوستاج
Abşeron-Xızı Regional Təhsil İdarəsi müdiri hörmətli Ilhamə xanım Abdullayevanın dəstəyi ilə Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil......