...
  • Yağış Qadın
  • Şümşəd Hüseynova
  • İnsanlar gedər, xatirələri qalar. Bir insanın səsini, qoxusunu, hətta üzünü belə unuda bilərsiniz, fəqət heç zaman sözlərini, tutmadığı vədlərini unuda bilməzsiniz. Qələmimdə sevgi daim müqəddəs olub. Daim zirvədə, təmiz və saf qalıb. Bizlərə göstərilməyən həmin sevgi bizlərə “sevgi sağaldır” deyə qələmə verilib. Mənə görə sevgi hər daim sağaltmaz. Sevgi bəzən yaraladığı yerdən güllər açdırar. Belə olmasaydı, “Leyli və Məcnun” bu qədər tanınmazdı.

    BÖLÜM I

    O, qadın olaraq dünyaya gəlmişdi və bu ona ilk gündən Tanrı tərəfindən bəxş edilən bədbəxtlik idi. Ən azından bunu belə qəbullanmışdı. Doğulduğu ilk andan etibarən “evlənməli” olduğu deyilirdi. Bu söz onu bəzən sevindirsə də, çox zaman qorxudurdu. Sevməsə idi nə olacaqdı? Bir şeyi unudurdu... sevmək hüququ belə əlindən alınmışdı.

    Bir yaz səhəri “ərə verdilər”. Bir payız gecəsi çöllərə düşən qadını. Ulduz tək parlayan qönçənin ləçəklərinə yağış suyu doldu və ləçəkləri düşməyə başladı. İlk zərbəni isə heç sevmədiyi insana verilməklə aldı. Geri dönüşü yox idi, çünki “ata evindən gəlinliklə çıxan qadın həmin evə yalnız kəfən ilə dönə bilərdi.”

    Özünü tanımadan ailə qurdu və zəif çiyinlərinə bir yük daha yükləndi. Yükləndi... yükləndi...

    Bir gecə özünü çölə atdı... həm də bütün qorxularına rəğmən. Evdən çıxan zaman payız yağışı amansızca yağırdı. Yağışın hər damcısı torpağa dəydikcə tap-tap çıxan səslər insana həm vahimə, həm də həzz verirdi. Başını yuxarı qaldırdı. Göy üzündə tək bir ulduz belə yox idi. Sanki bu gecənin ulduzu o idi. Axırıncı dəfə nə zaman belə hiss etmişdi? Bilmirdi... düşünməyə çalışdı, ancaq yadına düşmədi. Bəlkə yaşamışdı, bəlkə də bu hisslər ona təmiz yad idi. Başını yenidən yuxarı qaldırdı və bu zaman yağışın şirin suyu ilə duzlu və ağrılı göz yaşı bir-birinə qovuşdu. İllərdir buna möhtac kimi... Qəribə hisslər idi... çox dərdi var idi, fəqət o quş kimi idi. Sanki bu gecə bütün dünya onun seyrəngahına çıxmışdı.

    Cibində sadəcə əlli manatı var idi. Qaçmaq üçün yığmamışdı bu pulları, sadəcə insan ağlı... lazım olar deyə yığmışdı. Əvvəllər ailəsi qarşıladığı ehtiyaclarını indi yoldaşı qarşılayırdı bir uşaq kimi. Bədəni yağışın suları ilə islanmış və üşüyürdü, fəqət bu hiss belə ona gözəl təsir edirdi.

    Bir müddət qaranlıq yollarda yeridi, sonra bir skamyada oturdu. Paltarı su olsa belə... Yoldaşı daim onu sevmiş və qayğı verməyə çalışmışdı, ancaq o bir insan idi. Sevmədiyi bir insana toxunur və buna görə hər gün özünə lənət oxuyurdu. Kim bilir, bəlkə də öz lənətləri özünü tuturdu.









    Ardı var...
  • iyun 2025, Şümşəd H.

  • 400
Bayatılar

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Əzizim dostun olsun, Dost ol ki, dostun olsun. Allah dostunu dost tut, Allah da dostun olsun. Əzizim düz ilməni, Yaxama düz ilməni. Yarın eşqi tükənməz......

Şəkimin

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Sevinmişəm,qəmlənmişəm,küsmüşəm Girişində,çıxışında . Mən də,bir at oynadası biriydim, Enişində,yoxuşunda . Açdım güllü budaqlara gözümü, Bu torpaqdan aldım gücü,dözümü. Əzəl gündən tanımışam özümü, İlməsində,naxışında . Yol......

Gedək qapısını çırpıb dünyanın

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Ağası dığadır,dığası ağa, Quduz tək haqqını qarpıb dünyanın. Dözəsi halımız yoxdu sınağa, . Torpağa sevgi var ilıq nəfəsdə, İllərdir əsrlər qulağı səsdə.......

Yatmıram ipinə,sapına dünya

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Pulun üz döndərib düzgün adamdan, Dolur əyrilərin cibinə,dünya. Xəcalət çəkirəm yerinə sənin, Girirəm torpağın dibinə,dünya. Tikan da əyrinin,gül də əyrinin, Danışan”bir qarış dil”də əyrinin. Qızıl......

Qorxdum Alam Ətrini

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Qorxdum sevirəm deyib, bülbül kimi ötməyə. Sənə nəfəs verməyə, nəfəsim də yetməyə. Qorxdum bir kəlmə sözlə, alt-üst edəm dünyanı. Qarışdıram yuxunu, qarışdıram röyanı. Qorxdum gülər......

Bahar Gəlir Ellərə

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Baharın müjdəçisi Qaranquşun nəğməsi, Xəbər verir güllərə . Günəş duyub baharı Əridir dağda qarı. Qovuşdurur sellərə . Al-əlvan geyir meşə, Pıçıldaşır......

İlaxır günlərində

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Üzlərə sevinc qonar, Hər yanda tonqal yanar, Uşaqlar bu tonqalın Üzərindən atlanar. . Qodu-qodu gəzərlər, Qol çırmayıb süzərlər. Qoğal dolu xönçanı, Süfrələrə düzərlər İlaxır......

Ruhumu nişan al,Kələntər əmi

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Təzə hamamlarda dəvələr dəllək, . Ruhum saplağından qopan çərpələng, Nə işi bəllidir,nə yolu,çəmi . Kəfildi ruziyə Haqq yetirsə də,......

Bu günlər...

Şümşəd Hüseynova

Son günlər televiziyadan bayağı musiqiçiləri yığışdırdılar, habelə verilişlər bağlandı. Bununla bərabər yeni hip-hop mahnı çıxdı. Bura kimi hamısı yaxşıdır. Hətta gec də olsa, bir şeylərin......

Alqoritmdən kənarda: Mürəkkəb ləkəsi (elmi-fantastik janrda hekayə)

Tural İsmayılov

2126-cı ilin Nadiris şəhəri artıq bir yaşayış məskəni deyil, nəhəng bir prosessor idi. Şəhərin üzərində dalğalanan "Ağıllı Səma" qatı hər bir vətəndaşın ehtiyacını, qorxusunu və......