- "Sakitlik yoxsa gərginlik – biz hansını daşıyırıq?"
- Şümşəd Hüseynova
-
Günəş yerini Aya verdiyi zaman, bəzilərinin hekayəsi bitdiyi anda, bəzilərinin hekayəsi hələ yeni başlayır.
İnsanlar o qədər qəribədir ki... Gündəlik həyatınızda insanları bir anlıq müşahidə edin. Çox qəribəliklərə şahid olacaqsınız. Düzdür, bu qəribəlikləri, ziddiyyətləri eşidirik, oxuyuruq, fəqət insanın müşahidəçi gözü ilə bunun fərqində olması daha fərqli hissdir.
Yaxın zamanlarda getdiyim bir yerdə iki xanım oturmuşdu. Elə oldu ki, bu iki xanımın ortasında oturmalı oldum. Sağ tərəfimdəki xanım gərgin görünürdü. Telefonda tez-tez mesajlar yazır, ayaqlarını tərpədirdi, yerində durmurdu, tez-tez qabağa və arxaya söykənirdi, rahatlıq tapmırdı. Mesaj yazdıqca incə, lakin gözə çarpan tonlarda dodaq boyası çəkilmiş dodaqlarını tərpədirdi. Görünən o idi ki, kimləsə ya dalaşır, ya da nəsə pis bir şey baş verib.
Sol tərəfimdəki xanım isə daha rahat və sakit idi. Hətta bir ara oturduğu yerdə mürgüləyirdi.
Və bu sırada ortada oturan mən... Üç xanım eyni anda, eyni yerdə, fərqli təəssüratlarla oturmuşduq. Bundan əlavə, biz üçümüz də fərqli yaş qruplarına mənsub idik. Bu, geyimimizdən və görkəmimizdən də bəlli olurdu. Kənardan baxanda bir rəssamın tablosu kimi maraqlı və bir o qədər də gizli görünürdü. Qısa müddət ərzində bir yerdə heç danışmadan oturmağımıza baxmayaraq, sağ tərəfdəki qadının gərginliyi mənə keçmişdi. Özüm istəmədən mən də gərginləşirdim.
İndi düşünəndə bir sual yaranır: Niyə sol tərəfdəki qadının sakitliyi deyil, sağ tərəfdəki xanımın gərginliyi məni özünə bu qədər çəkmişdi?
Gündəlik həyatda da əslində bu şəkildə oluruq. Neqativləri özümüzə tez cəlb edirik.
Məsələn, şəhərdə tez-tez qarşıma çıxan bir ana-oğul var. Oğul anasına o qədər gözəl hörmət edir ki... Onları heç tanımayan adam belə necə bir münasibətdə olduqlarını hiss edir. Hər dəfə onları görəndə ürəyimdə bir sevinc olur. Fəqət sonra bu hörmətin, qayğının belə pis tərəflərini düşünməyə başlayıram. Bəlkə çöldə belə davranır? Bəlkə bu kişi anasına yaxşı olduğu halda həyat yoldaşını döyür? Bu və daha neçə “bəlkə”lər...
Müasir dövrdə hər şey o qədər süniləşib ki, artıq nəinki sosial mediada olan sevgi, hörmət, qayğı, hətta canlı həyatda belə bu hisslər şübhəli gəlir. Hər kəs kameralara oynayır, hər kəs özünü daha yaxşı göstərməyə çalışırmış kimi gəlir. Sanki bir yarış içindəyik: "Mən daha çox sevirəm", "Mənim ailəm daha idealdır."
Hansı sevgi mübahisəsizdir ki? Hansı ailə problemsizdir ki? Nədir bu qüsursuz olmaq istəyi? Niyə edirik bunu? Kimə göstəririk özümüzü? Ən əsası – nə üçün göstəririk özümüzü? Kənardan baxıb "Nə gözəl ailədirlər" desinlər deyə?
Yuxarıda fikir verdinizsə, daha çox sağdakı xanım diqqətimi çəkmişdi. Bu dəqiqə həmin xanımı görsəm, tanıyaram. Fəqət soldakı xanımın geyimi, üzü o qədər də yadımda deyil.
İnsan zehni... Necə ki, həyatımızdakı yaxşı xatirələri tez unuduruq, necə ki, bizə olan haqsızlıqlar, kobudluqlar yadda qalır – bu hadisə də buna bənzəyir.
Biz nə qədər ətraf aləmdən qaçmaq istəsək də, unutmayaq ki, biz özümüz də bir ətrafıq...
- 219
iyul 2025, Şümşəd H.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Dağ yol alar Məhəmmədə O gəlməsə dağ tərəfə. Cani-dildən etmək gərək, Təvəkkülü Haqq tərəfə. Nahaq salma qəlbə yara, Haqdadır hər dərdə çara. Talelərin rəngi qara,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Lövhi-məhfuzda bizi uyaran Rəbbimiz var. Qopacaq Vaqiəni anladır açıq-aşkar. Dönə-dönə buyurur Axirətim var deyə, bəlkə biri "kor" deyə, bəlkə biri "kar" deyə. Buyurur diqqət edin......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
güzgülənəm mavi dəniz gözlərində, Sən də, payız günəşitək şölələnib,bərq vurasan. Bitdim artıq bu həsrətin qor-qor olmuş közlərində, Baxışınla içimdəki boşluqları doldurasan.. Bəlkə......
زائـــور اوستاج
Bakı şəhəri, Yasamal rayonu, Milli Qəhrəman Arif Hüseynzadə adına 20 nömrəli məktəb-liseyin 11 “B” sinfi üçün bu gün təkcə bir tədris ilinin deyil, bütöv bir......
Ceyhun Fikrət
Bəzən insanın etdiyi səhvlər illər keçsə də onu tərk etmir. Nə qədər unutmağa çalışsan da, keçmiş bir kölgə kimi arxanca gəlir. Xatirələr səni özün də......
زائـــور اوستاج
(Ədəbi düşüncə) Orta əsr Şərq poeziyasında fəlsəfi düşüncə və sözün etikası Azərbaycan ədəbiyyat tarixində elə simalar vardır ki, onların yaradıcılığı təkcə milli ədəbi......
Tural İsmayılov
Bir pərdəlik fəlsəfi dram — Həqiqət heç vaxt ölmür, yalnız gizlənir — Personajlar Kənan — yaşlı bir müəllim, həyatını həqiqəti axtarmağa həsr etmiş Leyla —......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Dərddi dərdə calanan, hey üst-üstə qalanan. Baxma ki ortalıqda iztirabdı dolanan, . Dözmərəm göz yaşına, qəm dolu baxışına. Qəlbimdəsən getsəm də, dünyanın o......
Tural İsmayılov
Gecənin sükutu mürəkkəb qurumamış vərəqlərimin üzərinə ağır bir duman kimi çökürdü. Pəncərənin önündə dayanıb, uzaqda, qaranlığın içində batan şəhərin işıqlarına baxırdım. Masamın üzərində on birinci......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Göydə ay,ulduzlar yerdə sən və mən, Bir onlar oyaqdır, bir də, sən və mən. Qapılıb gecələr xoş xəyallara, Onlar bizə baxar, biz də onlara. Qalardı......