- Qaranlığıma xoş gəldin...
- Şümşəd Hüseynova
-
Hələ kiçik qızkən bu dünyanın yollarında qaçan zaman hiss etmişdim içimdə nələrinsə tərs getdiyini. Hələ körpəykən arzularımı deyərkən qorxardım. Ona görə yox ki, edilmirdi. Sanki bu həyat doğulmamışdan qabaq mənə tam fərqli uşaq olacağımı fısıldamışdı. Uşaqlığıma dair darıxdığım tək şey yuxudan durub anamı çağırmağımdır. Sadəcə həmin an olan əzizlənməyimdir.
Bu fərqliliyi kim atmışdı üstümə, inanın ki, bilmirəm. Bu gün yaşıtlarımdan fərqli olmağım bəzən məni incidir. Yaxşı bir şey kimi görsənə bilər, ancaq ən çətin anında tək qalanda kimsədən kömək istəyə bilməmək intihara kimi aparır. Bu hissləri, bu sancıları yaşayan biri olaraq deyə bilərəm ki, həyatımdakı ən çətin illərim bəlkə də bəzilərinin bu gün darıxdığı günlərdir. Mən isə o günlər üçün nəinki darıxmaq, heç anmaq belə istəmirəm. Bulinqlər, tənqidlər, yaşıtlar tərəfindən şiddət və yarım yaşanmış uşaqlıq illəri… Könlündən keçənləri dilə ala bilməmək, ürəkdə olan bir qorxu ilə yaşamaq… Valideynlərdən belə nəsə istərkən yaşadığım o artıqlıq və yük hissi.
17 ildir özümü heç yerə aid hiss etmirəm. 17 ildir bu həyatda niyə varam, nə üçün varam, bilmirəm. İllər sonra geriyə dönüb baxanda bu yollardakı addımlarımı görən zaman yəqin ki, özümlə qürur duyacağam, çünki bir Tanrı bilir neçə gecəni səhərə qovuşdurmuşam. Bir Ay bilir neçə gecə ona baxıb ürəyimi açmışam. Ədəbiyyat olsun deyə demirəm bu sözləri. Uzun müddətdir Ayla söhbət edirəm. İnsanlar dinləməyən zaman, qələmim çirkab tökən zaman ürəyimi yalnız Aya açıram.
Bu aralar o qədər qəribə hisslər içindəyəm. Özüm-özümə azıb qalmışam. Hansı qapıya qaçıram, üzümə çırpılır.
Bu gün bir şeyi hiss etdim ki, mən əslində heç insanları dinləyə bilmirəm. Nəinki insanlarla danışmaq, insanlarla söhbət etmək belə istəmirəm. Digər insanlar kimi sosiallaşa bilmirəm. Ən çox eşidilməyə ehtiyacım olduğu zaman məni görən olmadığı üçün bu gün kiməsə dərdimi demək və yaxud dərdini dinləmək mənasız gəlir. İnsanlardan qaçar olmuşam. İnsanlar o qədər adi və həyasız gəlir ki, onlar danışan zaman onları dinləmək əvəzinə beynimdə özümü dinləyirəm. Özümdən asılı olmadan onları müşayiət edirəm və onların hekayəsini qururam, beynimdə hamısını yerbəyer edirəm.
Artıq sağalıram, ya da bilmirəm, sağalırmış kimi edirəm bəlkə də. Tək şeyi bilirəm ki, artıq əvvəlki tək ağrımır yaralarım, artıq əvvəlki tək incitmir insanların sözləri. Bilmirəm, bəlkə də mən insanlar qaçım deyərkən elə özümdən qaçırmışam. Bilən bilir, insan olduğum üçün özümdən belə irgəndiyim zamanlarım vardı.
Dünyanı hələ də sevmirəm. Hələ də içimdə ona qarşı bir kin var. Lakin özümü bağışlamağa çalışıram, çünki bu dünyada ən kobud özümə davrandım. Hər kəsi başa düşməyə çalışdım… Özümü isə hər gecə balaca uşaq kimi danlayıb otağın küncündə ağlatdım. Lakin sonra artıq insanlara belə səbrim qalmadı. Bir sözə əsəbləşən oldum. Məni bu hala salan insanlar oldu, bu halımı qınayan da insanlar oldu. Necə deyərlər, mərdi qova-qova namərd etdilər. - 217
sentyabr 2025, Şümşəd H.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Dağ yol alar Məhəmmədə O gəlməsə dağ tərəfə. Cani-dildən etmək gərək, Təvəkkülü Haqq tərəfə. Nahaq salma qəlbə yara, Haqdadır hər dərdə çara. Talelərin rəngi qara,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Lövhi-məhfuzda bizi uyaran Rəbbimiz var. Qopacaq Vaqiəni anladır açıq-aşkar. Dönə-dönə buyurur Axirətim var deyə, bəlkə biri "kor" deyə, bəlkə biri "kar" deyə. Buyurur diqqət edin......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
güzgülənəm mavi dəniz gözlərində, Sən də, payız günəşitək şölələnib,bərq vurasan. Bitdim artıq bu həsrətin qor-qor olmuş közlərində, Baxışınla içimdəki boşluqları doldurasan.. Bəlkə......
زائـــور اوستاج
Bakı şəhəri, Yasamal rayonu, Milli Qəhrəman Arif Hüseynzadə adına 20 nömrəli məktəb-liseyin 11 “B” sinfi üçün bu gün təkcə bir tədris ilinin deyil, bütöv bir......
Ceyhun Fikrət
Bəzən insanın etdiyi səhvlər illər keçsə də onu tərk etmir. Nə qədər unutmağa çalışsan da, keçmiş bir kölgə kimi arxanca gəlir. Xatirələr səni özün də......
زائـــور اوستاج
(Ədəbi düşüncə) Orta əsr Şərq poeziyasında fəlsəfi düşüncə və sözün etikası Azərbaycan ədəbiyyat tarixində elə simalar vardır ki, onların yaradıcılığı təkcə milli ədəbi......
Tural İsmayılov
Bir pərdəlik fəlsəfi dram — Həqiqət heç vaxt ölmür, yalnız gizlənir — Personajlar Kənan — yaşlı bir müəllim, həyatını həqiqəti axtarmağa həsr etmiş Leyla —......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Dərddi dərdə calanan, hey üst-üstə qalanan. Baxma ki ortalıqda iztirabdı dolanan, . Dözmərəm göz yaşına, qəm dolu baxışına. Qəlbimdəsən getsəm də, dünyanın o......
Tural İsmayılov
Gecənin sükutu mürəkkəb qurumamış vərəqlərimin üzərinə ağır bir duman kimi çökürdü. Pəncərənin önündə dayanıb, uzaqda, qaranlığın içində batan şəhərin işıqlarına baxırdım. Masamın üzərində on birinci......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Göydə ay,ulduzlar yerdə sən və mən, Bir onlar oyaqdır, bir də, sən və mən. Qapılıb gecələr xoş xəyallara, Onlar bizə baxar, biz də onlara. Qalardı......