- Mərhəmət hardadır?🕊
- Şümşəd Hüseynova
-
İçimdə fırtınalar qoparkən, sözləri bir-birinə bağlayıb yaza bilmirəm. Bilirsiniz niyə? Çünki onsuz da insanlar anlamayacaq. Bəziləri qınayacaq, bəziləri isə “çəkdiyi dərdə bax” deyəcək. Ürəyim bu qədər dolu olduğu halda belə, söz tapa bilmirəm. Bəlkə də həyatın qəzəbinə tuş gəlmişəm.
Bir zamanlar dinlə bağlı çox düşündüm. Yaradanın varlığını sorğulamağa başladım. Bəlkə də həmin Yaradıcı Qüvvənin qəzəbinə düşmüşəm. Hər nə qədər "Bağışlayandır" deyilsə də...
Bəli, var bir Yaradıcı. Mən bunu inkar etmirəm. Fəqət bəzən mərhəmətinə şübhə edirəm. Əgər mərhəməti varsa, niyə bunu mənə edir? Bu ürəkdəki ağrıları niyə götürmür? Doğulduğum gündən bu qədər yükü niyə çiyinlərimə yükləyib?
Beynimdə saysız suallar var – heç kəsə deyə bilmədiyim. Çünki kimisi “boş ver”, kimisi isə “naşükürlük etmə” deyib keçir. Halbuki həyat yalnız yemək və geyim deyil. Bəzən insan bircə xoş sözə möhtac qalır...
Həmişə demişəm: xoşbəxtlik axtarışında deyiləm. Mənə görə xoşbəxtlik anlıq bir hissdir. Mən rahatlıq axtarıram. İçimdə qopan fırtınaların sakitləşməsini istəyirəm. Yol gedərkən gözlərimdən yaş axmasın. Normal insanlar kimi gəzmək, əylənmək, gülmək istəyirəm. Əyləndiyim gecənin sonunda peşmanlıq duymayım. İnsanların yersiz eqolarından, düşüncələrindən, qınaqlarından uzaq qalmaq istəyirəm. Beynimdə dayanmadan danışan o səsləri susdurmaq istəyirəm.
Dediyim kimi, artıq Yaradıcı Qüvvənin mərhəmətinə şübhə duyuram. Bəlkə məni eşitmir, bəlkə də görmür. Bəs o illərlə davam edən müharibələri, vəhşilikləri, təcavüzləri, göz yaşlarını, ah-nalələri görmürmü? Eşitmir? Əgər mərhəmət varsa, niyə müharibələrdə yüzlərlə insan işgəncələrə məruz qalır? Niyə qadınlar təcavüz olunur, alçaldılır? Bəlkə deyəcəksiniz ki, bu şeytanın işidir… Amma belə bir kainatı yaradan, onu idarə edən Qüvvə necə olur ki, bir şeytana qarşı çıxmaqda aciz qalır?
Hazırda o Qüvvəyə inanıram… daha doğrusu, inanmaq istəyirəm. Kimisi onu göydə, yerdə, heykəllərdə, heyvanlarda axtarır. Mən isə onu yerdə axtarıram. Öz yanımda. Əgər bir Yaradıcı varsa, o, mənim yanımdadır. Gözümün qabağındadır.
Yanımdadır… fəqət mənə mərhəmət etmir. Təkcə mənə yox, heç kimə. Mənim ölkəm bu gün dinclik içində ola bilər, amma dünyanın bir başqa tərəfində insanlar vəhşicəsinə qətlə yetirilir. Əgər dünyanın hansısa yerində bir uşaq güllə altında qorxudan titrəyirsə, mən belə həyatı istəmirəm. Öz ölkəmizdə müharibə olanda biz də dünyadan mərhəmət diləmişdik. İllərlə “Xocalıya ədalət” deyə səsləndik. Bəli, bu gün Xocalı bizimdir. Fəqət o qadınların yarası sağalmır. Döyüşdə övladını itirən anaların, ataların yanğısı sönmür.
Müharibənin fəsadlarını hamımız bilirik. Amma buna baxmayaraq, bəziləri "Vətən" deyə savaşa gedir, digərləri isə ilk fürsətdə öz dövlətini pisləyir. Həyatın qəribə və şərəfsiz oyunu budur. İndi deyin görüm: Xocalıda o qədər fəryad qoparkən, mərhəmətli Qüvvə harada idi? Haraya baxırdı? İndi haradadır?
İslam ölkələri bu qədər qırğın törədib Cənnətə düşməyi düşünür? Yox, əzizlərim... Yox! Bunları edənlər nə İslamın, nə də başqa bir dinin ölçüsünə görə rahatlıq tapa bilməz.
Yaradıcı Qüvvə var… Bəlkə bizə onu yanlış tanıdıblar. Bəlkə biz onu çox böyütmüşük. Bəlkə də bu, sadəcə hökmdarların, şahların uydurduğu bir əfsanədir…
- 204
iyun 2025, Şümşəd H.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......