- Hər kəs öz yoluna...
- Şümşəd Hüseynova
-
İnsanlar niyə ürəyindən keçənləri olduğu kimi dilinə gətirə bilmirlər? Niyə pis olsaq belə "yaxşıyıq" deyirik? Niyə qorxuruq düşündüklərimizi deməyə? Birini sevirik, ancaq qorxuruq deməyə. Birindən nifrət edirik, lakin gizlədir və heç nə yoxmuş kimi gülürük. İnsanlar niyə qorxurlar duyğularından?
Güvəndiyiniz biri var mı? Hər şeyinizi deyə biləcəyiniz? Heç utanmadan, heç çəkinmədən. İnanmıram, çünki insan elə şeylər olur ki heç özünə etiraf edə bilmir özü üzləşə bilmir. Necə bunu başqa birinə deyə bilərsən ki?
Fikir vermisiz mi bilmirəm insanlar arasındakı bağlar yavaş-yavaş azalır. Bunun səbələrindən biri də insanlar arasındakı güvənin yox olmasıdır. Bilirsiz niyə güvənmirik heç kəsə, çünki insanlar başları sıxışan vaxt sənin zəif nöqtəndən düşünmədən vururlar. Buna görə sevmirəm kiməsə güvənməyi. Mənim ürəyimin kiminsə iki dodağı arasında olmasın sevmirəm. Zəif nöqtəmdən vurulacam deyə qorxuram. Bəzən də hər şeyi kənara atıb güvənirsən və oda səni zəif nöqtəndən vurur. Bunlar nəticəsində artıq gərgin biri olursan sonra da bilirsiz nə deyirlər? "Sən kobudsan, başa düşmürsən bizi." Hər kəs hər kəsi başa düşməlidir mi? Məni, səni hamı başa düşür mü? İnanmıram.
İnsanları incitməkdən qorxuram, çünki incinmək nədir ən gözəl mən bilirəm. Bəzən istəyərək bəzən istəməyərək incidilir insan. Bəlkə sonra peşman olur, ancaq bunun bir yararı olmur.
İnsanlar hər etdiyin işə pis tərəfindən baxır. Yaxşı da olsan pis də olsan pis olursan. Onlara görə ən yaxşı özləridir. Buna görə xəyallarını demir insanlar. Bir insanın xəyalın, inşa etdiyi xəyalın hansı cəsarətlə yıxırsız? Qısa nümunə verim: Biri hüquqa daxil olmaq istəyir bunun xəyalın qurur və siz gəlib deyirsiz ki "sən savadlı deyilsən, ona layiq deyilsən, səndən hüquqşunas olmaz." Bu sözü hansı cürətlə deyirsiz? Siz ondan savadlısız? Ən pisi isə odur ki bunu bizə deyənlər həyatda heç bir naliyyəti olmayan insanlardır. Öz aləmlərində yaşayırlar. Bir dəfə bədii kitab üzü açmırlar ancaq pedaqoq kimi danışır, ailə eksperti kimi çıxış edirlər.
Buna görə qacır insanlar ailədən, sevdiklərindən. İnsanların mənasız sualar, cavablarını bildikləri sualları verirlər. Özlərini ən ağıllı bilirlər. Ancaq geri dönüb özlərinə baxsalar digərlərinə məsləhət verməkdən yaşaya bilmədikləri həyatların görərlər.
Bəzilərinə görə gəldi gedər olan xəyallar bəzilərinin ümid yeridir. Məhz buna görə insanları pisləmiyin sən savadlısan, sən çirkinsən və s. kimi sözlər demiyin ilk öncə özünüzlə üzləşin.
"Başqasının yoluna qarışan kəs Öz Yolunu heç zaman gedə bilməz." (Paula Coelho)
Öz yolunuzla getmək diləyi ilə...
- 475
iyun 2024, Şümşəd H.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......