- "Vətən iman işığıdır" esse
- Əzizağa Elsevər
-
Vətən! Varlığımız, əbədiyyət ünvanımız.Gözümüzün işığı, qəlbimizin nuru. Bütün sevgilərin əzəli, beşiyi. Anaların öyüdü, nəsihəti. İgidlərin, ərənlərin hünər söykəyi, Şəhidlərin ölməzlik ruhu. Qəriblərin qürbət yanğısı, bayatısı, ağısı. Qəlbi dağları yerindən oynadan ahı, amanı.
Əzizim kətan yaxşı,
Geyməyə kətan yaxşı,
Qürbət yer cənnət olsa,
Yenə də vətən yaxşı.
Vətən! Yolları sərhəddə bitən.Həsrətlisinin həsrətində əriyib itən. Vüsal günündə dizin-dizin ayağına gətirib torpağını öpdürən, yanaqları yandıran göz yaşlarına məlhəm olub, sevincinin çiçəyini çırtladan. Bir durna qatarının kövrək düzümündə həzin bir nəğməyə dönüb göylərin yaddaşına yazılan, bədirlənmiş Ayın gümüşü nağılına baş qoyub ulduzlar kəhkəşanının diliylə danışan.
Vətən! Qobustanda qaya yaddaşım, Azıxda, Damcılıda, Gəmiqayada, Tağlarda ulu keçmişim, "Qız qalası"nda bakirəliyim, ismətim," İçəri şəhər"də içim, həsrətim, Bəzzdə, Əlincədə, Çənlibeldə dəyanətim, qürurum, Şuşada əyilməzliyim ( indi bu əyilməzliyi əydilər, Allah!), Gəncədə, Şəkidə, Bakıda, Şirvanda xan vüqarım, Gülüstanda büsatı pozulan Gülüstanım, Türkmənçayda sinəmi göynədən ağrılarım, acılarım, Arazda bulana-bulana axan nisgilim, "Möminə Xatun"da əzəmətim, qüdrətim, Gelatda darlxan, sıxılan Gəncə qapım, dünya muzeylərinə səpələnmiş əlvan naxışlı xalılarım, xalçalarım.
Vətən! Müdriklik dastanı "Kitabi Dədə Qorqud"um, Nizami qüdrətim, Füzuli kədərim, Hələbdə dərisi diri -diri soyulan əqidə şairi Nəsimim, yad ellərə qovulan gözü yaşlı Məhsətim, öz balasıyla bir məzara kömülən Vaqifim, "Bir gün olur, Vətən deyib ağlarsan"- deyən dost matəmli Vidadim, Zakirim, Ələsgərim, xan nəsilli Abasqulum, ölməz ruhlu Üzeyirim, Vurğunum, saya gəlməz daha kimlərim, kimlərim.
Vətən! Xan Arazım, dəli Kürüm, torpağına baş qoyub, oynaq ləpələrinin diliylə laylasını pıçıldayan mavi gözlü Xəzərim, göylərin qübbəsini sanki çiyinlərində saxlayan Şahdağım, Murovdağım, Burovarım, Kəpəzin qoynuna sığınan durna gözlü Göy gölüm...
Vətən ana qucağı kimi doğmadır. Vətəndən ayrı düşən, imandan ayrı düşər. Vətən imanlı olasınız, əzizlərim. Qizsmətinizə qəriblik yazılmasın. Qəriblik qürbət tozudur, qürbət pəncərəsindən boylanan dərddir. Qəribin özü qürbətdə olar, gözü Vətəndə. Qürbət yerdən Vətən olmaz! Qürbət görən Vətən qədirli olar. Ürəyini şam kimi yandırıb, bütün varlığını Vətən pərvanəsinə döndərib alışar, alışar. Bir şair qətiyyətinə, Sabir Almaz ruhuna qoşulub şeirləşər, sözləşər:
Gəzsəm də dünyanı, çıxsam da sona,
Nə Vətən taparam, nə də ki, ana.
Yenə də qayıdıb Azərbaycana
Daşına baş qoyub ölərəm dedim.
Əzizağa Elsevər
Bakı şəhəri. - 309
may 2018, Əzizağa E.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......