- Dövlətimizin, Xalqımızın qədrini bilək! Esse
- Əzizağa Elsevər
-
Düz 100 il bundan qabaq, elə bu gün doğma Azərbaycanımızın çırağını söndürüb zülmətə qərq etdilər. Azərbaycanın dövlətçiliyini əlindən alıb, qondarma bir dövlət- Azərbaycan SSR yaratdılar. Adı bizim oldu, dadı özgənin. Sürükləndik bazara-ucuz işçi qüvvəsi kimi. Sərvətimiz talandı, gecə-gündüz düşmənin xəzinəsinə daşındı. Hamısı qızıla döndü- gözləri doymadı. "Ağ qızıl", "Qara qızıl" bizə bir gün də olsa, qızıllı bir gün vermədi. Torpaq namusdur- namusumuza göz dikildi.Dədə-babalarımızın gəzdiyi, ruhunun dolaşdığı torpaqlarımızdan qovulduq. Min bir oyun quruldu, hiyləylə, fırılaqla düşmənə "vətən" yaratdılar, saxta tarix uydurdular. Soyqırımlar yapdılar, gözümüz qorxsun, səsimiz çıxmasın deyə. Vicdanı oyananın vicdanını boğub, uzaq-uzaq ellərə sürüklədilər. Qazaxıstan, Qırğızıstan, daha nə bilim hansı stan, hansı stan...Hələ ürəkləri soyumadı, param-parça etdilər ana yurdumuzu. Əlifbamız dəyişildi- dönə-dönə, millətimizə yeni ad qoydular-kökümüzə, soyumuza qayıtmayaq deyə.Yaddaşımıza əl gəzdirdilər, manqurt böyütsünlər deyə.Adımıza köçəri, gəlmə dedilər, bu torpaqlarda biz qonaq kimi yaşayaq deyə.Böyüklüyümüzə addım-addım kölgə saldılar, qəzəbləri soyumadı. Dədəm Qorqudun adını yasaq elədilər, ulu ozanlarımız, elm- ürfan sahiblərimiz onun öyüdlərini ürəklərinə köçürüb el-el gəzdirdilər. Gəncəli Nizamini mübahisə ocağına atdılar, farsca yazıb deyə. Cavad xan düşmən gözüylə bizə təqdim edildi. Ana dilimizin sərhədləri sıxışdırıldı. Vaxt oldu ki, yazıq dilimizə mətbəx, bazar dili dedilər. Rus dili qılıncını sıyırıb üstümüzə gəldi.Bu dildə danışmaq qəhrəmanlıq, mədəniyyət sayıldı. Rus dilli məktəblərimiz hər gün göbələk kimi artdı."Bayu, bayuşka , bayu, A ya pesenka spayu!" laylası beşiklərimizdə körpələrimizin qulağına pıçıldandı. Erməni, rus, daha nə bilim, hansı əcnəbi qızlar öcaqlarımızın başına keçdi. Bizə qanı bizdən olan övlad yox, taleyimizə laqeyd, biganə, bəlkə də düşmən olan övladlar yetişdirdilər. Böyük imperiyanın köləsinə çevirdilər. Vəzifə, kürsü, stol xəstəliyinə yoluxdurdular. Yaltaq, simasız, oğru kimi yaşamağa alışdırdılar. Yalan həyatımıza yeridi, kişi sözü qürurdan düşdü.Yalançı planlar, yalançı öhdəliklər baş alıb getdi. Yalançı, heç kəsə gərək olmayan keçici bayraqlarla başımızı aldatdılar."Mərkəz" öz işində, kef içindəykən, pambıq yığımı ,sanki müharibə dövrünü xatırlatdı. Məktəblər bağlandı, təhsil kağız üstündə getdi. Analar səhər dan yeri söküləndən, axşam qaranlıq çöküb, əl-ayaq kəsilənə qədər tarlalardan çəkilmədi.Çəkilə bilərdimi?! Xeyrimiz-şərimiz unuduldu. Adət-ənənələrimizə qadağa qoyuldu. Məscidlərə getmək yasaqlandı. Ateizm bir fənn kimi beynimizə yeridildi. Yalançı məhsul bayramları, uydurma əmək qəhrəmanları yaradıldı. Sözümüzü deyəsi ziyalıları məclislərə buraxmadılar, çoxusunu partiyaçı deyilsən deyə danışığını kəsdilər. Partiyaçı ancaq mala baxan, inək sağan, traktorçu olmalı idi. Onların da çoxusu bir orden, medalla susdurulur, ali kürsülərdə rus dilini bilmədiyi üçün danışmaqdan çəkinirdilər. Tariximiz saxtalaşdırılır, imperiyanın mənafeyinə uyğun bir tarix yaradılırdı.Yazdırırdılar ki, biz könüllü Rusiyaya birləşmişik, onlar gəlməsəydi biz bir-birimizin qanın içib məhv olasıydıq.Rus-erməni birləşmiş qüvvələrinin xalqımıza qarşı apardığı soyqırımların günahkarı bizi çıxardır, vətəndaş müharibəsi, müsavat fitnəsi kimi don geyindirirdilər mahiyyətlərə. 20-30-cu illərin repressiyaları... ziyalılarımızın başına gətirilən müsibətlər heç unudulandımı?! Oturub əllərinlə başını tutursan, dərdlərimiz sadalanmaqla qurtarmır. Dünya fikrində xəyala gedir, olanlar oyalanıb yaddaşında əriş-arğac olur. Nə yaxşı, nə yaxşı ki, yenə dövlətçiliyimizə qovuşduq! Hüseynzadələrin, Rəsulzadələrin çəkdikləri əzablar yerdə qalmadı. Üçrəngli bayrağımız bu gün başımız üstündə dalğalanır. O, sevgimiz, qürur mənbəyimiz, ölməyən əbədiyyət yolumuzdur. Dalğalan mənim bayrağım, sənə daha ucalıqlarda dalğalanmaq yaraşır. Sevin, mənim qürurlu xalqım, ləyaqətli millətim! Bu dövləti göz bəbəyi kimi qoruyub, yaşatmalıyıq. Onun ömrünə ömür qatıb əsrləri-əsrlərə calamalıyıq!..
Bakı şəhəri, 2020, 27-28 aprel. - 109
may 2020, Əzizağa E.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......