...
  • "Ata qəlbimizin işıq payıdır" esse
  • Əzizağa Elsevər
  • Ata! Bir dünyalıq işıq, əzəmət, vüqar. Ürək rahatlığı, göz – könül toxluğu. Dar gündə həyanımız, xoş gündə sevinc payımız. Evimizin dirəyi, süfrəmizin bərəkəti. Halallığımız, qar təmizliyimiz. Namus keşikçimiz, qeyrət daşıyıcımız. Dəyanəti, mətinliyi örnək kimi əbədi yol yoldaşımız. Taleyimizin zirvəsinə qapısından açılan ömür cığırımız. Günümüz-güzəranımız, fikrimiz-düşüncəmiz, tərbiyə məktəbimiz. Ata tərbiyəsi bütün tərbiyələrin əzəli, öncəsi, saflıq, sədaqət mücəssəməsi. Bu tərbiyə elə bir nurdur ki, bütün varlığımız onun ziyasında yuyunub, cilvələnir, köklənir. Bu tərbiyə elə bir işıqdır ki, içimizdən keçib gedir. Həyatda əlimizdən tutur, qəlbimizi Tanrı sevgisi ilə doldurub, Tanrı istəyinin göylərinə qaldırır. Haqqa tapınıb haqq soraqlı oluruq. İçimizdə bir bütövlük göyərir, inamımız ata qürurumuza söykənib, ümid çıraqlı olur. Ümid çırağı yanmayanın gündüzünə zülmət gecələrin qatı qaranlığı çökər, atasızlıq yaxasından yapışıb, göyüm-göyüm göynədər, evdə yeri boş görünən ata həsrətinin soyuğunda qarsalanıb, payız yarpağı kimi bir ömrün budağında sarala-sarala qalar. Atasız olanın gözləri yollarda, qulaqları doğma bir səsin intizar dolu sorağında olar.
    Atalı evlər vüqarlı, nur cilvəli. Atasız evlər mükəddər, kədərli. Cığırını ot basar, yad baxışından qorunmaq üçün sanki gündüzü də gecəsinə bürünmək istər.
    Ata köçü, durna köçü! Durnalar baharda qayıdar, atalarsa arzuya, istəyə dönüb payızda, qışda da bahar soraqlı olub qayıdar. Ürəklərdə yaşar, könüllərdə yuvalanar. Kövrək, həzin bir xatirəyə dönüb oyalanar, yaddaşlarda göyərib, qönçə-qönçə açılar. Övladların bəxtinə calanıb, taleyinə yazılıb yaşayar, yaşayar. Ataların varlığı toy-bayram, yoxluğu ömrümüzün pəncərəsini naxışlayan kədər yağışları. Yağışlar naxışlara qarışar, naxışlar gah pozular, gah yazılar. Zülmət bu yoxluqdan üstümüzə yeriyər, içimizi yandırar. Başımız üstündə hərasən, narahat çırpınan ata ruhu işıq olub zülməti dağıdar, əllərimizdən tutub ömür karvanımızı zaman körpüsündən keçirib aparar.
    Atalar bu ağlı-qaralı, gəlimli-gedimli dünyaya səpilmiş qeyrət toxumudurlar. Hər zaman övladlarının qəlbində cücərib boy atarlar. Adilik mərtəbəsindən, xatirə ucalığına yüksəlib, əbədiyyət ünvanlı olarlar.
    Ata – nur çeşməsi, işıq payıdır. Ata qədrini bilən, qədirli olar. Ata yerini tutan, xeyir-bərəkətə qovuşar. Ata üzünə ağ olan, öz günahının odunda yanar. Bu günah atılmış bumeranq kimi nə vaxtsa qayıdıb qabağına çıxar. Qayıdan günahlardan qorxun, qorxun, Tanrı eşqinə qorxun! Qoruyun ataları, qoruyun qəlbimizin işıq payı kimi...

  • fevral 2019, Əzizağa E.

  • 164
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......