...
  • Agrılı – acılı düşüncələr... ( Esse)
  • Əzizağa Elsevər
  • Əzizağa Elsevər
    Agrılı – acılı düşüncələr... ( Esse)
    Mən elə bilirdim dünya böyükdür. Lap böyük! Sən demə, dünya düşündüyüm kimi böyük deyilmiş. Kiçik olduğu qədər, lap bapbalacaymış. Bir virus əlində dünya gicələk qalıb. Bu, kimin oyunudur, kimin başının altından çıxıb bilmirəm. Ancaq bircə bildiyim odur ki, insanlıq itir, yadlıq, soyuqluq qapılarımızı döyür. İnsanlar bir-birindən qaçır, sanki gizlənməyə yer axtarır. İsti, ilıq münasibətlərin canına üşütmə düşür. Dövlətlər sərhəd qapılarını bir- birinin üzünə bağlayır. Əlaqələr pozulur, dünya nemətləri insanlara çatmadan çürüdülüb tökülür. Cahan böhrana, fəlakətə doğru gedir. “Yaxşı ki, filan dövlət çökəcək!..”- deyə içimizdə təsəlli axtarırıq. Ancaq unuduruq ki, çökən təkcə o dövlət deyil, içimizdəki o insani böyüklükdən qopub düşən parçalardır. Mənə, sənə qalmayan dünyanın zaman –zaman ovulub tökülən parçaları. Hara qaçırsan, kimdən qaçırsan, ay insan?! Niyə içində laqeydlik, biganəlik toxumu göyərdirsən. Vampirlər dünyanın başına oyun açır, tiranlar mələk donunda güzgülənib heykəlləşir. Silahlar susmur, vulkan kimi od püskürür. İllərlə insanların qurub –yaratdıqları bir anın içində yerlə - yeksan olur. Öldürən insandı, ölən insanlıq! Niyə milyonlar, milyardlar boş- boşuna göyə sovrulur. XXI əsrdir, hələ də çörək tapmayanlar, susuz qalanlar var.Bir dönün, Afrikaya baxın! Orada sıxıntı çəkənlər insanlar deyilmi?! Axı, dünya, bəşər sivilizasiyası ordan başlayıb. Tanzaniya, Keniya ilk insan beşikləri deyilmi. Biz onları niyə unuduruq! Niyə dünyada qalacaq dünya malını onlarla bölmək, insanları sıxıntıdan, möhnətdən qurtarmaq istəmirik. Evləri dağıdıb, ocaqları söndürüb insanları axın-axın Avropa çöllərinə səpələyirik. Müsəlmandı deyə, üzlərinə həqarət püskürürük. Məscidləri dağıdıb, “ Quran”ı yandırmaqla, bir dinə nifrətimizi gizlədə bilmirik. Din, axı inamdır, ay özgə dindaşlar, xristianlar, bütpərəstlər, iudaistlər, daha nə bilim, kimlər, kimlər! Bir inam ölürsə, min insanlıq faciəsi göyərir. Dünyanın yaşıl ciyəri meşələr od tutub yanır, təmiz hava da qıtlaşır, quraqlıq, səhralaşma ölkələrin qapısını döyür. Buzlaqlar əriyir, istiləşmə faciələrə yol açır. Çaylar məcrasından çıxır, zəlzələlər, vulkanlar bir-birinə qarışır. İnsanlar sanki, insanlıq taxtından enib vəhşiləşir. Yer də Tanrının yaratdığı ən ali əşrəfin ayaqları altından sürüşüb güdir. Mənəviyyat cılız düşüncəlilərin əlində boğulur, əxlaqi keyfiyyətlərin üstünə kölgə düşür. Gözümüz görə- görə böyüklük, kiçiklik əriyib gedir İnsan anlamır ki, dünya malı, dünya sərvəti hələ xoşbəxtlik demək deyil! Əgər halallıqla, zəhmətlə gəlmirsə. Başqasının haqqını oğurlamaq, haqqına sahib çıxmaq dünyaya fəlakət gətirir. İnsan, mənim aləmimdə, elə özü ən böyük bir planetdir. Ozü- öz orbitində olanda gözəldir. Orbitindən çıxanda faciə. COVİD- 19! 150 ölkədə rast gəlinib. Bu, nədir? İnsanlığın faciəsimi?! Qayıt, qayıt, ay insan, öz orbitinə! Tanrı yolunu tut, Tanrı övladı ol, böyük günahlara yol açma, öz soyunu, öz kökünü qurutma. Sən insan ol, insan kimi də yaşa! Xeyirxah, təmiz, nəcib insan! Darıxmışıq, vallah, yaman darıxmışıq insanlıq üçün!...

    Bakı şəhəri, 15.03. 2020.
  • mart 2020, Əzizağa E.

  • 120
Belə Ayrılıq Olmur

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Dərddi dərdə calanan, hey üst-üstə qalanan. Baxma ki ortalıqda iztirabdı dolanan, . Dözmərəm göz yaşına, qəm dolu baxışına. Qəlbimdəsən getsəm də, dünyanın o......

Ağrının ssenarisi - (psixoloji-fəlsəfi janrda hekayə)

Tural İsmayılov

Gecənin sükutu mürəkkəb qurumamış vərəqlərimin üzərinə ağır bir duman kimi çökürdü. Pəncərənin önündə dayanıb, uzaqda, qaranlığın içində batan şəhərin işıqlarına baxırdım. Masamın üzərində on birinci......

Daha Səsləməyir Dan Yeri Bizi

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Göydə ay,ulduzlar yerdə sən və mən, Bir onlar oyaqdır, bir də, sən və mən. Qapılıb gecələr xoş xəyallara, Onlar bizə baxar, biz də onlara. Qalardı......

Ağ dumanın içindəki görən kor (fəlsəfi hekayə)

Tural İsmayılov

Atam deyirdi ki, dünyanı görmək üçün göz lazımdır, mən isə indi buna şübhə edirəm. O kitabı – vərəqləri künclərindən didilmiş, cildi günəşdən solmuş o qəribə......

Zaur Ustac - Zenitdəki Zenitçi

زائـــور اوستاج

Zenitdəki Zenitçi (oçerk) Azərbaycan xalqının qəhrəmanlıq salnaməsi yüz illər boyu Vətən uğrunda canından keçən igid oğulların adı ilə zəngin olmuşdur. Bu qəhrəmanlar yalnız bir ailənin......

Sona İsmayılova – Zakir Kaya’nın Medya ve Yayıncılık Çalışmaları

زائـــور اوستاج

Röportaj Editör Girişi Dr.profesor Zakir Kaya, Türkiye merkezli araştırmacı gazeteci, yazar olarak medya, yayıncılık ve edebiyat......

Araşdırmaçı jurnalist Zakir Kaya: Media, Ədəbiyyat və Müstəqil Düşüncənin Kəsişm...

زائـــور اوستاج

Müsahibə Mətni Müasir mediada sürət, görünürlük və rəqəmsal intensivlik artdıqca, məzmun istehsalının keyfiyyəti və......

Zaur Ustac - Mən

زائـــور اوستاج

Mən “Sizin yanınızda oturmaq istəyirəm” … (Qəndab – Ara-sor məni) Hər gün oyananda səhər mehində, Sübhün şəfəqində, danındayam mən. Telinin cığasın pozan küləyəm, Hər zaman......

Zaur Ustac - Aşiq gecələr

زائـــور اوستاج

Aşiq Gecələr (Qəndab – Aşiq gecələr) O zülmət gecənə şam olum, gülüm, O gül cəmalına aşiq gecələr! “İşıldaquş”ların işığı vecsiz, Əriyən mumlara aşiq gecələr! Pərvanə......

Abşeron təhsilində sözün və yaddaşın böyük bayramı

زائـــور اوستاج

Abşeron-Xızı Regional Təhsil İdarəsi müdiri hörmətli Ilhamə xanım Abdullayevanın dəstəyi ilə Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil......