- Agrılı – acılı düşüncələr... ( Esse)
- Əzizağa Elsevər
-
Əzizağa Elsevər
Agrılı – acılı düşüncələr... ( Esse)
Mən elə bilirdim dünya böyükdür. Lap böyük! Sən demə, dünya düşündüyüm kimi böyük deyilmiş. Kiçik olduğu qədər, lap bapbalacaymış. Bir virus əlində dünya gicələk qalıb. Bu, kimin oyunudur, kimin başının altından çıxıb bilmirəm. Ancaq bircə bildiyim odur ki, insanlıq itir, yadlıq, soyuqluq qapılarımızı döyür. İnsanlar bir-birindən qaçır, sanki gizlənməyə yer axtarır. İsti, ilıq münasibətlərin canına üşütmə düşür. Dövlətlər sərhəd qapılarını bir- birinin üzünə bağlayır. Əlaqələr pozulur, dünya nemətləri insanlara çatmadan çürüdülüb tökülür. Cahan böhrana, fəlakətə doğru gedir. “Yaxşı ki, filan dövlət çökəcək!..”- deyə içimizdə təsəlli axtarırıq. Ancaq unuduruq ki, çökən təkcə o dövlət deyil, içimizdəki o insani böyüklükdən qopub düşən parçalardır. Mənə, sənə qalmayan dünyanın zaman –zaman ovulub tökülən parçaları. Hara qaçırsan, kimdən qaçırsan, ay insan?! Niyə içində laqeydlik, biganəlik toxumu göyərdirsən. Vampirlər dünyanın başına oyun açır, tiranlar mələk donunda güzgülənib heykəlləşir. Silahlar susmur, vulkan kimi od püskürür. İllərlə insanların qurub –yaratdıqları bir anın içində yerlə - yeksan olur. Öldürən insandı, ölən insanlıq! Niyə milyonlar, milyardlar boş- boşuna göyə sovrulur. XXI əsrdir, hələ də çörək tapmayanlar, susuz qalanlar var.Bir dönün, Afrikaya baxın! Orada sıxıntı çəkənlər insanlar deyilmi?! Axı, dünya, bəşər sivilizasiyası ordan başlayıb. Tanzaniya, Keniya ilk insan beşikləri deyilmi. Biz onları niyə unuduruq! Niyə dünyada qalacaq dünya malını onlarla bölmək, insanları sıxıntıdan, möhnətdən qurtarmaq istəmirik. Evləri dağıdıb, ocaqları söndürüb insanları axın-axın Avropa çöllərinə səpələyirik. Müsəlmandı deyə, üzlərinə həqarət püskürürük. Məscidləri dağıdıb, “ Quran”ı yandırmaqla, bir dinə nifrətimizi gizlədə bilmirik. Din, axı inamdır, ay özgə dindaşlar, xristianlar, bütpərəstlər, iudaistlər, daha nə bilim, kimlər, kimlər! Bir inam ölürsə, min insanlıq faciəsi göyərir. Dünyanın yaşıl ciyəri meşələr od tutub yanır, təmiz hava da qıtlaşır, quraqlıq, səhralaşma ölkələrin qapısını döyür. Buzlaqlar əriyir, istiləşmə faciələrə yol açır. Çaylar məcrasından çıxır, zəlzələlər, vulkanlar bir-birinə qarışır. İnsanlar sanki, insanlıq taxtından enib vəhşiləşir. Yer də Tanrının yaratdığı ən ali əşrəfin ayaqları altından sürüşüb güdir. Mənəviyyat cılız düşüncəlilərin əlində boğulur, əxlaqi keyfiyyətlərin üstünə kölgə düşür. Gözümüz görə- görə böyüklük, kiçiklik əriyib gedir İnsan anlamır ki, dünya malı, dünya sərvəti hələ xoşbəxtlik demək deyil! Əgər halallıqla, zəhmətlə gəlmirsə. Başqasının haqqını oğurlamaq, haqqına sahib çıxmaq dünyaya fəlakət gətirir. İnsan, mənim aləmimdə, elə özü ən böyük bir planetdir. Ozü- öz orbitində olanda gözəldir. Orbitindən çıxanda faciə. COVİD- 19! 150 ölkədə rast gəlinib. Bu, nədir? İnsanlığın faciəsimi?! Qayıt, qayıt, ay insan, öz orbitinə! Tanrı yolunu tut, Tanrı övladı ol, böyük günahlara yol açma, öz soyunu, öz kökünü qurutma. Sən insan ol, insan kimi də yaşa! Xeyirxah, təmiz, nəcib insan! Darıxmışıq, vallah, yaman darıxmışıq insanlıq üçün!...
Bakı şəhəri, 15.03. 2020.
- 131
mart 2020, Əzizağa E.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......