Elşən Ələsgərli

yazıb-yaradan insan

Xoşbəxt insanlar

Söyüşüb-döyüşmürlər, Soyuqda-sazaqda Küçədə büzüşmürlər Qəhərlənmirlər Xoşbəxtlikdən heç vaxt Xəstələnmirlər Dərd çəkmirlər Kədər becərib Qüssə əkmirlər Yaşayırlar İnsan......

Solan yarpaqlar kimi

Düşürük yavaş-yavaş Ömrün budaqlarından Atılırıq boşluğa Kainatın dibinə Allahın qucağından Kim bilir nələr olur Zülmət qovuşan yerdə Sakit fırtınalarda İnsan ölür, ya......

Qara üzərində ağ ləkələr

Necə də yersiz görünürlər Qara əzəmət rəmzidir Ləkələr də bunu bilirlər Qara ləkə götürməz Ağdan fərqli olaraq Qara həmişə təmiz olar......

Sənə şer yazacam

Sənə heykəl qoyacam Çəkib rəsmlərini Eşqimlə boyayacam Adını öz sinəmə Döydürəcəm əbədi Yazacam: “O getmədi! O mənim qəlbimdədi” Xəyallar çox uzaqdı Sənsə......

Muşahidələrim

Kuklalar, kuklacıqlar, kuklacığazlar Qulaqlarında qulaqcıqlar olan Kukla kimi oğlanlar, Kukla kimi qızlar. Ağızda saqqız, Març, murç, Rənglı konfetlər Zərli kağızlar. Uzun və rəngli saçlar, Uzun......

Mənim baş daşıma

Bu şəkli vurun Kağız üstündəki O baxışları Qoy baxsın dünyaya Doyana qədər Kağız üstündəki O baxışlarım Qoy yağsın üstümə Qarlar, yağışlar Silinsin......

Darıxıram

Cümlələrin sonundakı nöqtələr kimi Ay işığından düşən kölgələr kimi Aramsız çiskinləyən, yağışlar kimi Ora bura baxıb yorulan, Sonra bir nöqtəyə zillənən baxışlar......

Ölüm havasına uçuşan quşlar

Ölüm havasına rəqs edən qızlar Ölüm havasını zümzümə edən Ağıllı və müdrik bayquşlar Qanınız iblislə doludur Canınız vicvicə ilə Özünüz özünüzü......