- Sonra
- Elnarə
-
Sonda sadəcə “Özünü mən əvəzimdən də sev” – deyə bildim… Və Allaha əmanət etdim. Bütün sevənlər kimi...
Sən mənim canımdan bir parçasan.
Sən mənim uşaqlığımsan.
Sən mənim sevinclərim, gözyaşlarım, yuxusuz gecələrim, şən sabahlarım, on yeddi yaşım, dərdlərim, həsrətim, qovuşa bilmədiyim sevgimsən...deyə bilməyəndə, sadəcə Allaha əmanət edirmiş insan.
Biz – iki qorxaq.
Biz – iki böyük insan.
Biz – illər əvvəl ayrılmış iki məktəbli...
Nəfəs ala bilmirdim… Ya da istəmirdim.
Əslində içimdə qışqırırdım. Ona demək istədiyim hər bir cümləni, hiss etdiyim hər zərrəni... Amma səsim çıxmırdı.
İçimdə tufanlar, çölümdə isə boşvermış səssizlikdən başqa bir şey yox idi...
"İkimiz də bilirik səni necə sevdiyimi" – deyəndə gözlərində 6 yaşlı o məktəbli oğlan vardı...
Canımdan parça… İllər əvvəl uğruna yeni bir həyat vəd edilərək qoparılan canparçam...
Bu gün artıq tam 6 il oldu.
Məni bağışlamağından isə… Tam 4 gün, 5 saat, 36 dəqiqə keçir.
Bağışlamaq deməyimə baxmayın… O mənə küsə bilməzdi.
Küsə bilməzdi. Onun yerinə adımı çağırardı, hörüklərimlə oynamazdı, rəsm dəftərimə qara salardı, dərsdən çıxıb məni gözləməzdi…
O küsə bilməzdi... Amma məni necə incitməyi yaxşı bilərdi.
Utanardı… Burnu, yanaqları qızarardı.
Sonra sadəcə gözlərimə baxıb sağollaşardı...
Mən onu tanıyırdım. Mən onu əzbər bilirdim.
Mən sevmədiyim dərsləri, birdən o sual verər deyə oxuyurdum.
Qarşılığında bir heç uğruna tərk etdiyim o oğlan üçün...
Bir zamanlar hər şeyim olan o oğlan üçün...
- 218
aprel 2025, Elnarə
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......
Şümşəd Hüseynova
Hər daim özümdən uzaqlaşan zaman qaçdığım tək yer var: qələm və vərəq. Bu hər daim belə olub. Hələ uşaq zamandan incəsənətə meyilli biri olmuşam. Nəticə?......
Şümşəd Hüseynova
İnsanlar gedər, xatirələri qalar. Bir insanın səsini, qoxusunu, hətta üzünü belə unuda bilərsiniz, fəqət heç zaman sözlərini, tutmadığı vədlərini unuda bilməzsiniz. Qələmimdə sevgi daim müqəddəs......
Şümşəd Hüseynova
Mən səni dərman bilərdim Sən dərdimə dərdmi qatırsan? ya gəl yanıma, ya burax məni, Sevgimi oyuncaqmı sanırsan? Sənsiz dözmək olmur, . Hara gedim? Kimə deyim......
Şümşəd Hüseynova
Bir yaz axşamı Ay işığında görsəm üzünü, duysam səsini. Kim deyər bezmişəm nur camalından. Ay mənim, bəxtimin qara taleyi. Səni sevmişdim günəşli bir gün, necə......