- Qapı
- Elnarə
-
Yenə çöldə idim... Nə zaman isti bir yuvam olmuşdu, deyə düşünmədim deyil, təbii ki.
Kimə yox demişdim, qucaqlamaq istəyəndə?
Kim qulağımı çəkəndə üzümü çevirdim ki...
Buna görə qapıda idim, açarının məndə olduğunu düşündüyüm o qəlbin qapısında idim bu dəfə də.
Nəinki açar, mənim deyildi, əslində heç o qapıdan içəridə olmamışdım.
Həyatımın dönüm nöqtəsi olan il, illər və mən, sadəcə qapıda gözləmişəm.
Qəribəsi odur ki, hər cümləni içəri dəvət kimi başa düşüb, ev sahibi kimi hər dərdini üstümə götürmüşəm, onun qəlbinin, evim bilmişəm onu.
Məgər nə qədər yaralar sığdırmışam, nə acılara susdurmuşam varlığımı?
Kimin cavabını verməsi bəlli olmayan sevgim qədər suallar vardı geriyə qalan.
Hər cümləni dəvət qəbul edib, bütün yaradılışımı ona köləlik etməyə, ona sahib olmağa, adamağa çalışan mən, yoxsa mənim varlığımın fəsillər kimi keçici olmadığını bilsə də, səhərlər günəşə gülən, gecələr aya nəğmə oxuyan səmanın timsalında o qəddar qəlb idi günahkar?
Kimə görə qəddar? Mən qəddar deyiləm. O qəddar deyil.
Oxusaydı, sizə belə deyərdi: "Mən elə biri deyiləm əslində." Daxilimdə olan can ağrımın sızıltısı qədər əminəm buna.
O "elə biri deyiləm" deyəndə "Səni hər gün özünün belə səni tanımadığı bir hala gətirdim, amma bu səni istəmədiyimlə, deyildə qərarsızlığımla bağlıydı"-deyirdi sanki.
Bəli, sanki. Ona hiss etdiyi ən qırıntı duyğudan, nəfəsim qədər əmin olarkən artıq onu bilmirdim, tanımırdım mən. Əmin deyildim bir şeylərdən.
Bəlkə də bizdən, bəlkə sevgidən.
Elə bəlkə də sevilməkdən əmin deyildim. - 196
yanvar 2025, Elnarə
Tural İsmayılov
Gecənin sükutu mürəkkəb qurumamış vərəqlərimin üzərinə ağır bir duman kimi çökürdü. Pəncərənin önündə dayanıb, uzaqda, qaranlığın içində batan şəhərin işıqlarına baxırdım. Masamın üzərində on birinci......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Göydə ay,ulduzlar yerdə sən və mən, Bir onlar oyaqdır, bir də, sən və mən. Qapılıb gecələr xoş xəyallara, Onlar bizə baxar, biz də onlara. Qalardı......
Tural İsmayılov
Atam deyirdi ki, dünyanı görmək üçün göz lazımdır, mən isə indi buna şübhə edirəm. O kitabı – vərəqləri künclərindən didilmiş, cildi günəşdən solmuş o qəribə......
زائـــور اوستاج
Zenitdəki Zenitçi (oçerk) Azərbaycan xalqının qəhrəmanlıq salnaməsi yüz illər boyu Vətən uğrunda canından keçən igid oğulların adı ilə zəngin olmuşdur. Bu qəhrəmanlar yalnız bir ailənin......
زائـــور اوستاج
Röportaj Editör Girişi Dr.profesor Zakir Kaya, Türkiye merkezli araştırmacı gazeteci, yazar olarak medya, yayıncılık ve edebiyat......
زائـــور اوستاج
Müsahibə Mətni Müasir mediada sürət, görünürlük və rəqəmsal intensivlik artdıqca, məzmun istehsalının keyfiyyəti və......
زائـــور اوستاج
Mən “Sizin yanınızda oturmaq istəyirəm” … (Qəndab – Ara-sor məni) Hər gün oyananda səhər mehində, Sübhün şəfəqində, danındayam mən. Telinin cığasın pozan küləyəm, Hər zaman......
زائـــور اوستاج
Aşiq Gecələr (Qəndab – Aşiq gecələr) O zülmət gecənə şam olum, gülüm, O gül cəmalına aşiq gecələr! “İşıldaquş”ların işığı vecsiz, Əriyən mumlara aşiq gecələr! Pərvanə......
زائـــور اوستاج
Abşeron-Xızı Regional Təhsil İdarəsi müdiri hörmətli Ilhamə xanım Abdullayevanın dəstəyi ilə Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil......
Şümşəd Hüseynova
Sonra bir gün darıxarsan, bilməzsən niyəsini... Sadəcə darıxarsan. Bilərsən, gözü gözünə dəyməz, amma darıxarsan... da insana xas deyilmi? Nə o gözlər, nə o əllər......